Twoja ocena

Szczęśliwych chwil, szczęśliwych dni

Szczęśliwych chwil, szczęśliwych dni Zaznało serce me rozdarte… Sny o potędze, dumne sny Minęły z wiatrem. Sny o potędze? Śniłem tak… Jak zórz zniknęły złote pasma. Młodości wizje gasną wszak… Niech sobie gasną. A duma? Cóż po tobie, cóż? Twoją trucizną i katuszą Ktoś inny truje się z mych kruż… O, zamilcz, duszo! Te szczęsne … Czytaj dalej


Edgar Allan Poe

Kruk

W głuchą północ, w snów tumanie, gdy znużyło mnie dumanie Nad księgami zapomnianej magii, znanej w dawnych dniach, Chyląc głowę nad foliałem, niespodzianie usłyszałem Chrobot, jakby ktoś nieśmiałym palcem skrobał znak na drzwiach. „Gość”, mruknąłem, „tym sygnałem daje znać, że stanie w drzwiach: Skąd ten zimny pot i strach?”   Och, pamiętam: wlókł się żmudnie … Czytaj dalej


Edgar Allan Poe

Annabel Lee

Było to bardzo, o, bardzo dawno W królestwie nadmorskiej mgły, Dziewczyna tam żyła, możecie ją nazwać Imieniem Annabel Lee; I prócz tego, żeśmy kochali się, nic Nie zaprzątało jej dni.   Ja byłem dzieckiem i ona — dzieckiem W tym królestwie nadmorskiej mgły, Lecz miłości takiej, nad miłość większej, Zaznaliśmy tylko my, Zazdrościli jej nam … Czytaj dalej


Edgar Allan Poe

Sen we śnie

Po­ca­łu­nek To­bie dam! I gdy cię już Żegnać mam, To ci jesz­cze Wy­znam sam… W sło­wie Twym, Że dni moje Były snem; Ale choć Na­dziei bla­ski Noc roz­pra­sza, Czy dnia brza­ski W wi­zji, czy na Ja­wie spło­ną – Jest li przez to Mniej stra­co­ną? Wszyst­ko to, co Wi­dzę, wiem – Snem jest tyl­ko… We śnie … Czytaj dalej


Edgar Allan Poe