Człowiek Szczęśliwy

Kazimierz Ratoń

Oto jest człowiek szczęśliwy
o tępym wykrzywionym pysku
chciwie wpatrzonym w niebo

Oto jest człowiek szczęśliwy
o oczach obżartej krowy
poganianej metalowym batem

Oto jest człowiek szczęśliwy
rechocący nad swoim jarmarkiem
sepleniący o jego czystości

O jego znaczeniu i moralności
o jego wolności i przyszłości
bo nie zna pokory i nicości
bo nie wie nic o swej nędzy i winie

Trzyma pysk w wiadrze pomyj
i to nazywa szczęściem.

Twoja ocena
Kazimierz Ratoń

Wiersze popularnych poetów

Poemat dla Aleksandry. Część pierwsza.

I Noc jest szczelnie przysłonięta stosem okien okna nie mają ram, można je zwinąć jak zwija się obrazy obrazy tworzą scenę, rysują nasze cienie cienie są zalążkami postaci, wierzę że były pierwsze. pierwsze pocałunki odciskały się w każdej cząstce materii przez którą razem szliśmy, trzymając…

Nie kochaj, bo kochać

Nie całuj powiek I nie tul rąk O nic mnie nie proś W powodzi klątw I nie rań mnie już więcej Nie zdarzy się Rannej herbaty Poranny jęk Nie mów już proszę Jak bardzo chcesz By lekki dotyk Przeganiał sen Tak przykro o tym myśleć…