podbiegłam do wizjera, zmęczyłam się

Ewa Jarocka

***

podbiegłam do wizjera, zmęczyłam się,

a ty stałeś za drzwiami i pokazywałeś

mi ręką znak. jęłam go interpretować

po swojemu. odkleiłam przeżycie

od twojej ręki i obracałam je w palcach,

przecież znak od ciebie nie ma palców.

ma ostre krańce i cały jest ostry jak nóż,

można nim wykroić dziurę w moim sercu.

można patrzeć, jak świat zapełnia się krwią,

jak twoje serce drży, martwi się o mnie.

 

mimo zmęczenia otworzyłam drzwi

i przyjęłam twój znak w swoje progi,

zaprosiłam cię z nim do domu, jakbym

zrozumiała z kodu, że przyszedłeś

do mnie, a ja się do ciebie przykleiłam

tym swoim przeżyciem, ciałem, życiem.

wtedy odkryłam, że mam w sobie dziurę.

wystawał ze mnie nóż na końcu twojej

ręki. sekator, kosiarka, cała fabryka

żelastwa, więc martwiłam się o ciebie.

 

a może byśmy podbiegli jeszcze raz

do drzwi, by przeżyć miłość?

Twoja ocena
Ewa Jarocka

Wiersze popularnych poetów

Listonosz z niebios

Piszę krótki list do Boga Daj mi chłopa a nie wroga Daj mi Boże to co możesz Ja mu życie już ułożę Ja go zamknę w przedpokoju Będę kochać po kryjomu Żeby się nie ruszał z domu Kupię buty mu z betonu Dałeś tak że nie daj Boże Pewnie już nie mogłeś gorzej W jakiej formie list mój doszedł Skoro chłop był listonoszem W Boga wierzę kochać umiem A nic z tego nie rozumiem

Narty narty

Narty, narty to ci raj nie bój się panna rączkę mi daj więc razem, z gazem chwyć kijki dwa i rób wszystko to co ja. Narty, narty co tam styl…

Ile kosztuje miłość 

Ile kosztuje miłość Chciałabym wierzyć że niewiele Oddałam siebie całą Jak ma odkupić- nie wiem Zbaw mnie chociaż nie poproszę cię Nie zawołam nigdy więcej Raz wystarczy żebyś sam się…