Jesień

….. je meprisais la philosophie de né pouvoir pas, Meme autant sur l’ame qu’une suite des objects inanimés.  Rousseau. Jesień ponura! wiatr zimny powiewa, Mgły przezroczyste, nad górami wiszą, Giętkie, gałązki, brzozy się kołyszą, Z których liść z zółkły, iuż burza porywa! Szmér tylko fali, tą ciszę przerywa, Która się łamie, o skaliste ściany; Lecz … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Wiosna

Młoda wiosna zeszła już, Za nią idzie orszak róż, A Charyty na ich czele. Cicho drzemią morskie wały, Żóraw dawne gniazdo ściele. Schodzą z nieba ciężkie chmury, Jasny Tytan patrzy zgóry Na wiosenną pracę ludzi, Bromjos czasem przerwie ciszę Latoroślą zakołysze; Grona winnic w liściach lśnią Ciemnym sokiem, niby krwią. —


Anakreont

Eros w gościnie

Pod północ, właśnie w tej chwili Kiedy się Arktos już chyli Ku Bootowi co noc, A wszystkich ludzi najmilej, Sen obejmuje w swą moc, Zszedł Eros pod moje drzwi I dalej kołatać w nie. — Kto tam — pytam — stukać śmie, Spędzać błogie moje sny? — „Otwórz — błagać mnie poczyna — Nie lękaj … Przeczytaj wiersz


Anakreont

Lira poety

Ja Atrydów sławić mam, Czyny Kadma ująć w śpiew; Struna liry dźwięczy wbrew, Że jej panem Eros sam. Zmieniam struny: znowu chcę Heraklowe trudy grać; Lecz mi lira daje znać Że w niej tylko Miłość tchnie. Więc w późniejszy chyba czas, Bohaterzy, uczcim was; Bo dziś nastrój liry mojej W Erosowej służbie stoi.


Anakreont

Tajemnica krzyża

Błogosławiona każda ta godzina, Co ci objawia tajemnicę krzyża, A smutnej myśli Boga przypomina I już na ziemi do nieba cię zbliża. Życie twe pełne żalu i goryczy, A dusza tęskni łzami przepełniona, Serce zranione groby tylko liczy, A na tych grobach twych dzieci imiona. Wśród tak bolesnych pielgrzymstwa kolei Niejednęś krwawą już łzę przepłakała, … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Miłość

…… Amor puo far perfetti Gli animi qui, ma piu perfetti in cielo.  M. A. Buonarotti. Jeżeli tylko sném iest nasze życie, Coż iest miłości słodkie zachwycenie? Coż łzy roskoszy? coż każde westchnienie Co tkliwsze serca okazuię bicie ? Choć strumień nieszczęść leie się obficie, I szczęście, nie iest marne uroienie, Kiedy, niezgasłe miłości płomienie, … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Ptak

Dokąd tak szybko, o! ptaszyno mała, Wzbijasz się w obłok, niby lekka strzała? A przecinając powietrzne przestrzenia, Rzewne nucisz pienia? Czyliż ta ziemia, co cię urodziła, Ptaszyno mała, nie jest ci już miła? Czyliż na zawsze rzucasz nasze gaje, W cudze lecąc kraje?  Ach! tam, gdzie wiatry łagodniejsze wieją, Gdzie słońce świeci, gdzie gwiazdy jaśnieją. … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Droga życia

Panie, Tyś ogień w mej duszy zapalił, Chcąc, by w niej miłość świata wygorzała; Tyś dumę moję o ziemię powalił, By siłą świętej pokory powstała. Chcesz, bym Cię kochał, o Panie, nad życie, Niczego nigdy nie żądał prócz Ciebie; Chcesz, bym na ziemi został krzyża dziecię. Bym dzieckiem chwały mógł zostać na niebie. A ja … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Sen

Śni mi się że pędzę cwałem A u ramion skrzydła miałem. Eros wpogoń za mną wali; Nóżki twarde jak ze stali Miał: dognawszy, przygniotł mnie. Jaka wróżba w moim śnie?… — Że choć nieraz w życiu całem Sieć Erosa rozrywałem. Teraz jednak przygnieciony, Pozostanę bez obrony.


Anakreont

Róża

Różę, która jest obrazem Miłości, połączmy razem Z Bachem. Cudne róży kwiecie Niech każdego skroń oplecie, Kto wesołej uczcie rad. Róża, najpiękniejszy kwiat I najmilsze z wiosny dzieci, W samych bogach zachwyt nieci. Wszak i Eros swój młodzieńczy Włos równianką z róży wieńczy, Z Charytami idąc w tany. Pójdziem wieńczyć, z lirą w ręku, Bachu! … Przeczytaj wiersz


Anakreont

Afrodyta w zwierciedle

Któż jest ten, co stworzył morze, Czyj to umysł zawołany Puścił fale na przestworze Tej powierzchni zwierciadlanej? Jaki genjusz, jaki bóg W toni wód umieścić mógł Śliczną, białą tę boginię, Szczęsnych bóstw życiodawczynię? Nagą puścił ją, jedynie To zasłania u niej fala Czego jawić nie dozwala Srom. Swobodnie ona płynie, Jako morska róża biała; I … Przeczytaj wiersz


Anakreont

Miłość wieszcza

Kruchej bułki odrobina, A do tego czasza wina — I po mojem wnet śniadaniu. Teraz wezmę lutnię z ściany, Polinebrze mej kochanej Pieśń zanucę o kochaniu.


Anakreont

O wesołości

Dobrawszy wianków na skronie, Bawmy się w dowcipnym gronie, Niech przy miłym lutni dźwięku, Piękne dziewczę z tyrsem w ręku, Przy którym jéj bluszcz się wije, Lekką stopą ziemię bije. Niech chłopiec z trefionym włosem, Zlewa głos swój z lutni głosem, Wtedy z łaski Bożka wina I pięknego Kupidyna, Gdy i Wenus jeszcze sprzyja, Mile … Przeczytaj wiersz


Anakreont

Amorek ukąszony od pszczoły

W różach amorek wesoły Raz śpiącéj nie dostrzegł pszczoły, Aż żądło jéj uczuł w ręku, Śród krzyku, płaczu i jęku. Jak tylko lecieć wydoła, Przybiega do Cyterei. „Zginąłem już matko! woła, Zginąłem już bez nadziei. Ukąsił mnie smok malutki, Skrzydlaty, pszczołą się zowie.” „Uspokoj synu twe smutki. Matka mu na to odpowie: A gdy dolega … Przeczytaj wiersz


Anakreont

O wiośnie

Milszego byćże co może, Od przechadzki w owéj porze, Kiedy łąki tchną roskoszą Gdy Zefiry lube wonie, W lekkim powiewie roznoszą. Siąść pod latoroślą winną, Mając z sobą dziewczę hoże, Z duszą i twarzą niewinną, Gdy w jéj sercu miłość płonie, Milszego byćże co może?


Anakreont

Gdy płacze Amor, płaczcie, kochankowie

Gdy płacze Amor, płaczcie, kochankowie, Poznawszy powód, co mu szlochać każe: Widzi wszak kobiet załzawione twarze, Ich zawodzenie resztę mu dopowie: To Śmierć grubiańska w misternej budowie Serca swe strzały zatopiła wraże, Niszcząc to właśnie, co z czystością w parze U pań szlachetnych sławią prostaczkowie. Patrzcie, jak Amor szacunkiem ją darzy: Oto w swej zwykłej … Przeczytaj wiersz


Dante Alighieri

Jakiż to piękny widok i jaki uroczy

Jakiż to piękny widok i jaki uroczy, Gdy pani moja kogo uprzejmie pozdrowi. Wdzięku jej oniemiały język nie wypowie Ani śmią na nią spojrzeć zachwycone oczy. Pośród szmerów pochwalnych, dobrotliwa, kroczy, A czar skromności wkrąg jej postać spowił. Rzekłbyś, z niebios zstąpiła, aby człowiekowi Ukazać obraz nieziemskich rozkoszy. Pod jej spojrzeniem wnet serca się kruszą … Przeczytaj wiersz


Dante Alighieri

Wieś

Pozdrawiam cię, zakątku oddalony, O, schronienie spokoju, trudów i natchnienia, Gdzie płynie potok moich dni niedostrzeżony Na łonie szczęścia, zapomnienia. Twój jestem – zamieniłem zwodnic dwór występny, Ułudy świetnych zabaw, ucztowania Na spokojny szum dębów, na cichych traw kępy, Na swobodną bezczynność, siostrę rozmyślania. Twój jestem – miłe mi ogrodu mroki Z rzeźwiącym chłodem i … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Zaklęcie

O, jeśli prawdą jest, że nocą, Gdy żywych błogi sen ogarnie, A blaski luny zamigocą I płyty srebrzą się cmentarne; Gdy prawdą jest, że trumien wieka Wtedy podnoszą się w mogile, Przyzywam luby cień, Leilę: Przyjdź do mnie! zjaw się! czekam! czekam! Maro miłości ukochana, W dawnej postaci przyjdź cudownej, Jak dzień zimowy nieskalana, Zastygła … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Burza

Czyś widział dziewczę, gdy na skale Stanęło w bieli nad falami I gdy w burzowej mgle zuchwale Morze droczyło się z brzegami. Gdy ją raz po raz grom oplatał Wstęgą świetlistą i czerwoną I wiatr borykał się i latał Z ulatującą jej zasłoną? Piękne są we mgle morskie fale, Kiedy się z nieba błysk wynurzy, … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin