Trzy kwiaty

Na ziemi indyjskiej, gdzie kwitną banany, Przecudna mieszkała królowa. Małżonek jej siwy — latami złamany — Już nie znał miłości i słowa. Lecz pani wyrosła w powadze i cnocie, Więc wierną mężowi jest zawsze: Choć rycerz niejeden w miłosnej tęsknocie Przysięgi jej składał najłzawsze. I każdy, choć z żalu i płacze i ginie, We łzach … Przeczytaj wiersz


Antoni Lange

Ucieczka

….. The sky is clouded Gaspard And the vex’d ocean sleeps a troubled sleep Beneath a lurid gleam of parting sunschine!  Albion a Poem. Wróćmy do domu! patrz, niebo się chmurzy; Słyszysz iuż grzmoty głuche z daleka? — — A łyska trwożna, od brzegów ucieka, I bliskiey burzy, przyiście nam wróży! Uchodźmy szypko, póki cisza … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Ranek

 And if I laugh it is not to weep!  Byron. Ledwie gasnący zdmuchnąłem kaganek, Aż iuż na wschodzie, blady dzień zaświtał; Rzuciwszy łoże, wybiegłem na ganek, Bym pierwszy promyk wiosienny przywitał; Ponury i dzdzysty, owionął mnie ranek, Swiat w mgłach zakryty, mą duszę zasmucił; Szczyty gór ciemny chmur otoczył wianek; A wtym skowrónek, w obłokach … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Wierzba

Jak martwy szkielet, w kir owinięta, Stoi nad wodą wierzba wyschnięta. Korona zwiędła na drzewie chorem, Potem ją ludzie ścięli toporem. Czarny, obdarty pień strupieszały Przeraża gwarne ptaków hejnały. Po drugiej stronie tej samej wody Zielonej wierzby pień stoi młody, A taki bujny — taki kwitnący — A taki życia siłą dyszący! Nietylko głowę przystroił … Przeczytaj wiersz


Antoni Lange

Cienie

 … Nie mogę błądzić po mieście bezkarnie! Mam takie dziwne miejsca, czarami zaklęte, Co wiecznie budzą we mnie pamiątek męczarnie, Na nowo moje rany krwawiąc niezamknięte. Mam takie nieme okna w martwych kamienicach, Takie ciemne aleje w ciemnych parków głuszy, Takie zimne kamienie na pustych ulicach, Gdzie kryją się umarłe cząstki mojej duszy. I nieraz … Przeczytaj wiersz


Antoni Lange

Upojenie

A nigdy życia mrok i lód Nie da ci, łowcze żywych snów, Takich królewskich zjaw i złud, Jak te, co idą z winnych krzów.   Jasnowidzenia jest w nich cud – I cisza wielka jest – i ów Potęgi nadczłowieczej nów – I pieszczot ukojony głód.   Nimf niewidzialnych lekki tan, Stolice pełne białych wież … Przeczytaj wiersz


Antoni Lange

Sen

At the mid hour of night when stars are weeping I fly to the lone vale we lov’d! . . . . . .  T. Moore. Już się zamknęły błękitne powoie, Na łonie pokoiu, ty zaśniéy aniele, Niech noc kwiatami, twe łóże wyściele, I w koło Ciebie, spuści szaty swoie! Niech sném miłości, poi duszę … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Dusze ludzkie

Dusze ludzkie – samotnice wieczne, Samotnice – jak planety błędne: Każda błąka się przez drogi mleczne, Każda toczy koło swe bezwzględne.   Samotnice – jak planety błędne, Wzajem patrzą na się przez błękity: Każda toczy koło swe bezwzględne, Lecz nie zejdzie nigdy z swej orbity.   Wzajem patrzą na się przez błękity, Wzajem tęsknią ku … Przeczytaj wiersz


Antoni Lange

Pieśń wieczorna

Dzięki ci, Boże, za ten dzień przeżyły, Dzięki ci, Boże, za każdą godzinę, Za zdrowie duszy i za ciała siły, Dzięki za każdą chleba okruszynę. I o dzień jeden życie się skróciło. Czym się w nim nowym grzechem nie zadłużył? Czy się me serce na lepsze zmieniło? Czym na twą łaskę, czy na gniew zasłużył? … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Życie

Ah ici bas la douleur a la douleur s’enchaine, Le jour succede au jour et la peine a la peine.  Lamartine. I czemu płakać gdy szczęście odpływa? Łza w chybkiem pędzie wstrzymać go nie zdoła; Rzuć tylko okiem z roszonym do koła: Szczęście, na bezdnie grobu spoczywa. — — Czas na swych skrzydłach i młodość … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Oddanie się Bogu

Nie chcę się więcej sprzeciwiać twej woli, Panie! z pokorą tobie się oddaję, A chociaż serce tak krwawo zaboli, W boleściach serca twą dobroć wyznaję. Nie wiem, dla czego nawiedzasz mą duszę, Serce i ciało strapieniem, chorobą; Lecz to wiem dobrze, że cierpieć tu muszę, Abym przez boleść połączył się z tobą. Nie wiem, dla … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Noc

There is a dangerous silence in that hour A stillness, which leaves room for the full soul To open all itself ……….  Byron. Kiedy ponure szaty swe rozwinie Noc — świat w głębokiéy spoczywa żałobie; Szmer dniowy ustał, a iak w głuchém grobie, Cisza, po całéy rozlana równinie! Ale ta gwiazda co na niebie płynie, … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Burza

But list! a low and moaning sound At distance heard, like a spirit’s song, And now it reigns above, around, As if it call’d the ship along!  Wilson. Czarny obłok niebo kryie, Jak gorąco, głucho wszędzie, Burza w strasznym leci pędzie, Wiatr spod chmury tylko wyie! Grom za gromém, z dala biie, Tam, gdzie drzewa … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Oko

….. her eye in heaven Would through the airy region stream so bright That birds would sing and think it were not night!  Romeo and Julia. Już kwiat w swóy kiélich zamknął krople soku, Co noc, na całe zlała przyrodzenie; Jasne się światła rozlały strumienie, Gwiazdy zadrzały, w bladawym obłoku! Lecz mnie, przy twoiem tu … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz

Charmisowi

Któż zgadł, jakie wyroki dzień nam jutrzejszy obwieści? Wczoraj jeszcze, Charmisie, życiem kwitnęły ci lica, Dziś cię płacząc grzebiemy. Nigdy cios sroższej boleści W serce wprost nie ugodził Dyofona, twego rodzica


Kallimach

Warkocz Bereniki

Ten, co świateł w przestrzeni wybadał objazdy, Kiedy wchodzą na niebo, kiedy schodzą gwiazdy; Jak na kulę ognistą zapada pomroka, Jak w pewnych porach gwiazdy znikają dla oka, Jak z szlaku niebieskiego słodkie chłopca czary Tajnie ściągają Trywię w latmijskie pieczary: Ten to Konon uczony między gwiazd promyki Zobaczył mię, świecący warkocz Bereniki, Co go, … Przeczytaj wiersz


Kallimach

Kąpiel Pallady

Kwap się, wszystka łaziebnic Palladowych rzeszy, Śpiesz się — rumaków słyszę jej świetnych parskanie — Zbliża się i tuż z niemi możne bóstwo śpieszy. Jasnowłose pośpieszcie na jej przywitanie Pelasgijki! — Atana pierwej rąk nie zmyje, Dopóki z boków koniom kurzu nie pozgania, Kiedy zbroję jej zewsząd krwawy znój okryje, Wracającej z grzesznego ludzi pomieszkania. … Przeczytaj wiersz


Kallimach

Wiadomość o śmierci przyjaciela

Ktoś, Heraklicie, mi doniósł, że zmarłeś. Zalałem się łzami, Wszak ogarnęła mnie myśl, ile to razy my dwaj Gawędziliśmy do słońca zachodu. Lecz ty przyjacielu Z Halikarnasu, już tak dawno zmieniłeś się w proch. Żyją natomiast twe pieśni słowicze, na które okrutny Hades, co wszystko zwykł kraść, nie śmie położyć swych rąk.


Kallimach

O próżnościach świata

Nie cierpię gminu; precz niepoświęcony! Ucisz się — wnet tu nieznana popłynie Oda. Jam kapłan Muzy, jam natchniony, Śpiewam mołojcom i dziewic drużynie. Nad ludem twardzi panują królowie, A królów Jowisz powściąga prawicą; — Jak raz Gigantów starł butne pogłowie, Tak światem trzęsie ócz swych błyskawicą. Jednym się trafia sadzić dłuższe rzędy Drzew, niźli drugim; … Przeczytaj wiersz


Horacy

Pogarda dla nie znającej poezji

Gdy spoczniesz kiedyś w grobie, nikt cię z tęksnotą nie wspomni, żadnego serca nie wzruszysz, nikt nie zapłacze po tobie, bo nie zrywałaś róż Pierii. Będziesz w podziemnym świecie błądzić z innymi zmarłymi – cień zapomniany przez wszystkich.


Safona

Łzy

Les premieres joies d’un coeur fait pour aimer, N’ont pas d’autre langage que les larmes.  Salvandy. Że łzami człowiek światło życia wita, Łzy mu przez całe towarżyszą życie, Łzy okazuią słabsze serca bicie, Gdy piérwsza zorza, dziecieńciu zaświta! Czy burzą zgięty, kwiat szczęścia okwita, Czy wiosna nowe, wydaie obficie, Czyli nas stawił los na szczęścia … Przeczytaj wiersz


Karol Antoniewicz