Chryste, który w niebieskim mieszkając pałacu Naszą wzruszony nędzą, o królu łaskawy, Dla nas się dzisiaj urodziłeś z Dziewicy Łona skromnego. Oto radośnie twoje czcimy narodzenie I świąteczne dla ciebie śpiewamy hymny, Racz je przyjąć w niebiosach łaskawym Twoim obliczem. Pozwól nam godnie uczcić twe imię, Pozwól zepsute naprawić życie Niech nas w zagrożeniu nie … Przeczytaj wiersz
Ksiądz, kosząc łąki, trąbą do roboty z sianem Wołał ludzi. A właśnie dziewczyna tam szła. Pyta ją, czy do siana chce iść. Na to ona: „To na plewach załatwić – mówi – można też”
Kapłanom złorzecz, wzgardę dla niebian miej tylko, Gań uznany obyczaj, post, modły świętości, Wyśmiewaj i zaprzeczaj uchwałom soborów, Szydź z obrzędów, odpustów i klątw też kościelnych. I modłów też za grosz nie ceń, a spowiedź odrzucaj. Precz z bożą służbą, z chlebem Pańskim po kościołach! O sobie noś mniemanie większe, niż przystoi. Kapłanów, królów wszystkich … Przeczytaj wiersz
Jeżeli zechcesz być zbyt ostrym sędzią Dla tej książeczki naszej, choćby z racji, Że tutaj Muza pochlebia Wenerze, To – gdyś sam człowiek – pomnij, żeśmy ludźmi. Przyznaję ja, że brednie to i fraszki, Lecz gorsze od nich rzeczy i na serio Robią krytycy ich i hipokryci, Ród nie cierpiący dowcipnych poetów. Ty zaś wybaczysz … Przeczytaj wiersz
Na wesele Zygmunta I z Barbarą Zapolską. Phoebe, decus vatum, pulcherrime, Phoebe, deorum… Febie, ozdobo wieszczów, piękny, nieśmiertelny, Promienny, wdzięczny lirą i w postrzale celny, Znijdź, o dawco natchnienia, ku tej nizkiej ziemi I orzeźwij me piersi zdrojmi aońskiemi! Patrzaj, jako nasz Kraków świetnieje w tej porze, Jaki blask, jaki przepych na królewskim dworze! Niechże … Przeczytaj wiersz
Oto już święte dni, gdy trwożnie swoje grzechy Wyznaje lud — a mnie miłości pali żar. Przeraża serca grzmiąc w świątyni kaznodzieja O grozie kar — a mnie miłości pali żar. Wiosenne niebo już i ciepła ziemia zmienia Kształt wszystkich spraw — a mnie miłości pali żar. Krzątam się w zamku już, aby uniknąć tylko … Przeczytaj wiersz
Piękna Beata w niewieścim tym stadzie Sama największą chwałą jest nierządnych łóż. Przyjaciółka najlepsza jurnego Priapa Przy igrach swą… umie tysiąc sztuk.
Siedząc tak chętnie przy zmarłych – Nagle stali się nam nieodżałowani – Po omacku szukając zniknionych – Mino że cała reszta jest z nami. Kaleką matematyką Obliczmy swoją wartość – chociaż Malejąca, lecz stale ogromną W naszych własnych oczach-dusigroszach!
Miłość jest wszystkim, co istnieje To wszystko, co o niej wiemy; Wystarczy ciężar wozu musi Stosowny być do kolein.
To, czegośmy się bali, przyszło, Lecz mniej przerażające – Lęk trwał tak długo, że się zdało Niemal logicznym końcem – Przed każdą Grozą – jest Prób seria – Przed Rozpaczą – Przymiarka – Ciężej jest wiedzieć, że coś Czeka Nas – niż że nami Targa – A Przymierzanie Najgorszego – Rankiem- gdy nas oniemi – … Przeczytaj wiersz
Nie miałam czasu na Nienawiść Bo Grób mi był Przegrodą — Życie nie było Dość pojemne — Aby w nim zmieścić — Wrogość — Na Miłość też nie było czasu — Lecz W braku lepszego Zadania — Myślałam — Może mi wystarczy Sam Mozół Jej Szukania —
Grób – to nie miejsce na Zabawy – Za mało Przestrzeni – na nim – Nierówny Grunt- i wciąż jesteśmy Z nastroju wytrącani Przez Ludzi – składających Kwiaty Z tak ciężkim smutkiem w twarzy – Że grozi nam – iż głaz ich Serca Naszą zabawą zmiażdży – Więc odsuwamy się – na dystans Wrogości – … Przeczytaj wiersz
Zanim straciłam wzrok – ceniłam Ten zmysł jak każde Stworzenie – Które ma Oczy i nie myśli Nawet – że mogłoby nie mieć – Lecz gdyby ktoś mi dziś powiedział – Że mogę mieć niebo całe Dla siebie – Sece by mi pękło Pod tak radosnym ciężarem – Łąki – na własność – Góry … Przeczytaj wiersz
Królowie życia, królowie życia – Widziałem, jak przemijali W stylowych swoich ubiorach, Podobni i niepodobni, Dostojni i surowi, Zadziwiający i zwykli, Konwencjonalni i wysnuci z marzeń, W swej kolejności i z nią wręcz niezgodni, Wciąż gadatliwi z niemymi ustami, A inicjator całej zabawy Był wszędobylskim i nie miał imienia; Tak ci widoczni i ci zagadkowi … Przeczytaj wiersz
Oto już czas starości, Już pora zwinąć żagle – Sam bóg rubieży, Co na morze wyprawia z brzegu, Podszedł do mnie w złowieszczym obchodzie I powiedział : „Dość tego! Nic już nie wykiełkuje Z rozłożystych gałęzi twoich i korzeni; Fantazja przeminęła – dosyć już pomysłów; Widnokręgi swe zamknij W kręgu baldachimu. Już nie ma czasu … Przeczytaj wiersz
Żegnaj mi, świecie! Już odchodzę, Nie masz przyjaźni między nami, Dosyć tułałem się po drodze; Jak rzeczną barką, tak falami Ocean miotał mną wciąż srodze, Żegnaj więc świecie, ja odchodzę. Żegnaj, pochlebco uniżony I wielki panie napuszony, Nowobogacki pełen szyku, Żeganj mi, każdy urzędniku, I ludne dwory, i ulice, Serca i stopy niewolnicze, Ci, co … Przeczytaj wiersz
Na giełdę przyniesiono telegram: Znów chwała, Armia nasza walczyła zwycięzko — bez miary; Zabrano niewolników — zdobyto dwa działa I po całym dniu walki, wzięto trzy sztandary”. Wieść tę z giełdy po mieście rozniesiono cwałem, Armaty potwierdziły ją stoma strzałami, I gród zadzwonił pieśnią, zahuczał zapałem, Błysnął illuminacyą pyszną i flagami. I tylko na przedmieściu, … Przeczytaj wiersz
Córy Chronosa, dni hipokrytyczne, Ciche i nieme, niczym bosy derwisz, Sunące naprzód nieskończonym rzędem, Niosą diademy i fagoty w dłoni. Każdy, kto zechce, może od nich dostać: Chleb lub koronę, gwiazdę albo niebo. Ja w mym ogrodzie oglądałem galę, Życzeń porannych niepomny, naprędce Ziół nieco, jabłek przyjąłem i wtedy Dzień się odwrócił i odszedł milczący. … Przeczytaj wiersz
Na placówce …Słońce zachodziło krwawo Pod dębem w pustem polu, jak posąg z kamienia Stał żołnierz, o broń swoją oparty i łzawo, Marzył… I najpierw widział nad brzegiem strumienia, Wśród olszyn białą chatę i w niej matkę starą, Modlącą się za niego i potem przed oczy Wybiegło mu zjawisko, spowite mgłą szarą: Dwa spojrzenia łez … Przeczytaj wiersz
Ci tam, stojący przy pianiście – On, ona wszyscy: sopran, tenor, Bas; ulubione ich piosenki; Świece wbrew cieniom Jasne, wbrew dniom żywe dźwięki… – Czyż ktoś im rzekł, że lat bieg… – Jakim tłumem kołują, lecą chore liście! Ci tam, przycinający krzewy – Starsi i młodsi – brzegi ścieżek Oczyszczający z mchu starannie; Warstewka świeżej … Przeczytaj wiersz
Paniusie z targu, starszawe — zacięta Kreska ust, zwiędłe twarze: To są te dawne cuda, te śliczne dziewczęta, Treść naszych marzeń? To są te różaności w niedzielnych szyfonach, Którym się na kolanach Składało śluby na nadrzecznych błoniach, Leśnych polanach? Czy pamiętają tańce w te wieczory parne, W noce tuleń i wabień, Póki księżyc … Przeczytaj wiersz