Jako się obracają do słońca rośliny, Jako się fala morska do księżyca wspina, Tak myśl moja, mej duszy fala i roślina, Obraca się wznosi ku oczom dziewczyny. Czemum uciekł od świata? Nie badaj przyczyny. Tak mi się podobała. Ta moja dziewczyna Świeci we mnie, nade mną, tu mój świat zaczyna I kończy. Chcę żyć w … Przeczytaj wiersz
Biały jaśmin zapachniał w ogrodzie — Wy pytacie, czemu zbladłem na twarzy? Dusza drży mi, jak światło na wodzie, I o dawnych czasach drżąca marzy…. W jednej wiosce była panna młoda — Ciemne oczy, a w oczach pogoda, I twarz miała tak bledziutką, białą, Jak konwalia, co drży po nad skałą. A tak cicha i … Przeczytaj wiersz
Był poranek cudowny, uroczy — Słonko z deszczu przetarło swe oczy, I promieniami złotymi, drżącymi Do zbudzonej uśmiecha się ziemi, W taki ranek z jednego okienka Jasnowłosa wyjrzała panienka, I skinęła mi przyjaźnie główką, I rzekła na dzień dobry słówko. — A mnie było w duszy w one rano Od spojrzenia tego tak świetlano, Że … Przeczytaj wiersz
Uschnięta róża na listek podarty Schyliła główkę; — i listek i ona, Jak dwoje młodych, co z miłości skona, W ramiona sobie, niby w grób otwarty Padłszy — leżały, a mnie smutno było Pochylonemu nad kwiatków mogiłą, I rozstroiła mi nerwy sielanka, I żałowałem, że jednego ranka Zerwaniem taką śmierć róży zadałem, Gdy album lubej … Przeczytaj wiersz
Księżycu blady, ty pamiętasz może Owe pogodne noce w białym dworze, Gdy marząc obaj, obaj zakochani Zaglądaliśmy w okna naszej pani? — Księżycu blady, ty pamiętasz może Jak przysięgała mi raz o wieczorze — Na złoty krzyżyk przysięgła w zapale Kochać mnie wiecznie i wiernie i stale? Księżycu blady, chodźmy znowu w parze — Na … Przeczytaj wiersz
Pogoda niebem — jasno na ziemi; Ale w mej duszy chmurno tak — Za domem moim, za braćmi mymi Dusza do lotu niby ptak. — Chmurką po niebie, wiatrem po ziemi — Och! gdyby lecieć, lecieć mi — Chwilkę popatrzeć, pogadać z tymi, O których dusza wiecznie śni. — Tam tak wesoło szumiało życie, Tu … Przeczytaj wiersz
Mości Panie weteranie, Dość świat szumi, nim ustanie: Z tych szumów Rozumów Nabądźmy, Nie błądźmy. Miody może, stary musi Bryknąć, bo go kaszel dusi: W tym leki Z apteki Nie radzą, Ba! zdradzą. Mój staruszku Przy garnuszku Darmo zgolą Warzysz zioła. Nic piwko Choć z śliwką! Na dziady Pasz rady. Wybacz, proszę, że cię bodzę … Przeczytaj wiersz
Za igraszkę śmierć poczyta, Gdy z grzybami rydze chwyta: Na dęby Ma zęby, Na szczepy Ma sklepy. Cny młodziku, Migdaliku, Czerstwy rydzu, Slepowidzu, Kwiat mdleje, Więdnieje. Być w kresie, Czerkiesie. Ej, dziateczki! Jak kwiateczki Powycina, Was pozrzyna Śmierć kosą Z lat rosą: Gdy wschody, Zachody. Wszak poranek od wieczoru Niedaleki bez pozoru, Dzień z nocą … Przeczytaj wiersz
Na mlecznym niebie blady księżyc siedzi, Jak jezuita, gdy słucha spowiedzi, — Nachylił głowę i ciekawie słucha, Co grzeszna ziemia szepcze mu do ucha. — Ziemia dewotka i stara grzesznica W śniegowy rąbek ustroiła lica, I taka smętna była, taka biała, — Tak pokutnica pięknie wyglądała, Że księżyc roli zapomniał — i panią Zamiast spowiadać … Przeczytaj wiersz
Raz byłem u niej: z kotkiem na ręce Siedziała w oknie w białej sukience I paluszkami drażniła kotka: Pieszczotka! I wkoło twarzy dziewczęcia białej, Zarumienionej, loczki się chwiały I uśmiechały się oczka czarne Figlarne. Siedzę i czekam godzinę całą, By dziewczę z kotkiem igrać przestało l pogadało kilka słów ze mną… Daremno! Ani mnie widzi, … Przeczytaj wiersz
Na waletę wiersz by metę Założył: lecz swą zaletę Zakaty, Wiwaty Wznawiają, Wskrzeszają. Jużby rychlej oschło pióro, By nie dały weny sporo Achtele, Butele, Puchary Nim mary. Tyś bez wierszów dosyć sławny, Z oczu, z mordy opój jawny, A z brzucha Bez ucha Baryła Otyła. Bez liwarów gęba kufa Połknąć antał sobie ufa: Nie zmyli, … Przeczytaj wiersz
Rozkosz przeciw najwyższym Prawom Przyrodzenia, Omyłki Twórczej Ręki skutek niepojęty, Sodomskie żądz zwichnięcia i zezwierzęcenia, Tajnej Samozatraty grzechu czyn przeklęty. Chuć martwa, bezcelowa, co się w starcach żarzy – Rozpusta małych dzieci o czaszce kretynów: Te klęski, o ludzkości, z twego ducha twarzy Biją piętnem jaskrawszym, niż piętna Kainów! W sercu, miłością jakąś nienawistną chorem, … Przeczytaj wiersz
W orgii żądz rozpasanych i konowań zbrodniczych, W świście dusznych oddechów łon kipiących znojem, W krwawych tętnach arteryj zmysłów tajemniczych słyszę głos, co jak burza grzmi nad sercem mojem. Echem dzikiej potęgi grozą przejmującej, Tajnych bytu otchłani przenikając ciemnie, Rozlega się złowrogi i tryumfujący W tętnach świata – pode mną – wkoło mnie – i … Przeczytaj wiersz
Wszystko co kocha, obsłon pragnie zdzierać szaty I obnażać namiętne ukochane łona. Mędrcy z obsłon najskrytszych chcą obnażyć światy I bezpłodna jest miłość cnotą ujarzmiona. O Piękno! zstąp żyjące przed oblicze ludu I rozsłoń się jak Fryne szczerzej, śmielej, prościej; Bez targów nierządnicy, bez tajnego brudu Zepsucia, co w zamkniętej gnieździ się świętości. Niech zadrżą … Przeczytaj wiersz
Śpią lądy we mgle gęstej, która świat spowiła, Pod gęstą mgłą, co niebo zaciągnęła w górze; Śpią morza, niepojęta magnetyczna siła Ujęła oceany, ugłaskała burze. Śpią cicho na bezdrożach statki rozproszone, W niebiosach przewodnicze śpią nad nimi gwiazdy; Śpią orły, śpią podchmurną opuściwszy stronę, Umilknął nad skałami grzmot ich górnej jazdy… Śpią kwiaty, pośród kwiatów … Przeczytaj wiersz
Niech mistrz wymaluje dla mej ukochanej Krajobraz fantastyczny i zaczarowany… Niech tam będą niebiosa jasne i błękitne, Jak jej oczy…doliny, łąki aksamitne… I świecąca się dróżki śród ustroni mglistych, Złote wzgórza…Gaj, pełen piosenek jej srebrzystych… I niech będą dnia blaski, jak jej wzrok palące, Krople rosy jak łzy jej…tęcze w łzach błyszczące… Lecz niech będą … Przeczytaj wiersz
Krzesło w którym siedziała, jako lśniący tron Łuną płonęło na marmurze, gdzie zwierciadło – Wsparte słupami rzeźbionymi w kiście winnych gron Z których złocisty wyglądał Kupido (A drugi oczy ukrył za skrzydłami) – Siedmioramiennych kandelabrów zdwajało płomienie, By odbić światło w inkrustacjach stołu, skąd Blask jej klejnotów szedł im na spotkanie Z puzder z atłasu … Przeczytaj wiersz
Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień. Wywodzi Z nieżywej ziemi łodygi bzu, miesza Pamięć i pożądanie, podnieca Gnuśne korzenie sypiąc ciepły deszcz. Zima nas otulała i kryła Ziemię śniegiem łaskawym, karmiła Maleńkie życie strawą suchych kłączy. Zaskoczyło nas lato, idąc nad Starnbergersee Rzęsistym deszczem. Chwila pod kolumnadą I wyszliśmy na blask słoneczny, do Hofgarten, Piliśmy kawę i … Przeczytaj wiersz
Dwunasta. Tam, dokąd sięga ulica Ujęta w księżycową syntezę, Szeptane zaklęcia księżyca Rozpuszczają podłoża pamięci, Wszystkie jej jasne skojarzenia, Sformułowania i rozróżnienia, Każda latarnia, którą mijam, Bije jak bęben przeznaczenia I przez obszary mroków Północ potrząsa pamięcią, Jak szaleniec potrząsa uschniętym geranium. Pół do drugiej, Latarnia parska, Latarnia mamrota, Latarnia mówi: „Patrz na tę kobietę, … Przeczytaj wiersz
„Z ręki Boga wychodzi oto zwykła dusza” Na równiny ziemi, gdzie odmiany światła i zgiełku, W jasność i ciemność, chłód i żar, w wilgoć i suszę; Rusza między nogi stolików i krzeseł, Podnosi się i pada, chciwa igraszek i pieszczot, Śmiało rzuca się naprzód i nagle strwożona Chroni się za wspartą na kolanie dłonią, Znów … Przeczytaj wiersz
Quis his locus, quae regio, quae mundi plaga? Jakie to morza jakie brzegi jakie wyspy jakie szare skały Jakie to wody bijące o dziób I zapach sosen i drozd we mgle śpiewający Jakie obrazy powracają O moja córko. Ci którzy ostrzą ząb psa a to jest ich Śmierc Ci którzy pobłyskują piórami kolibra a to … Przeczytaj wiersz