Co ja widział dzisia!

Co ja widział — widział dzisia, — I na oczy moje: Ze skromnisiem szła skromnisia, Pod ręce oboje.   Ciszkiem — chyłkiem — tuż — tuż — trzeci, Chowam się za drzewa. Wietrzyk chucha wonią z kwieci, Aż dusza omdlewa.   Słowik — ach — ach! — wciąż zawodzi, Ach! ach! ach! — bez liku, … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Modlitwa za Polskę

Do Ciebie Panie wznosim nasze modły, W drodze żywota znękani niezmiernie, Albowiem wszystkie świata tego ciernie, Kolcami na wskróś do serc nam przebodły. Przecież o Panie, nie nad nami Panie! Nad Matką Polską miej pożałowanie. Panie! och Polska, nasza rodzicielka, Poczciwą sławą minionych stuleci, Zasługę świętą pierworodnych dzieci, W ziemiach dziedzicznych i można, i wielka, … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Dumka

Tuman-li to w górach, jarach, jak morze się chwieje? Czy gwiazdami, by ziarnkami Bóg na polu sieje? Czy się niebo zawaliło, I skowronki nam pobiło? Oj, nie mgła to, oj nie gwiazdy, ni obłok się zwalił — Lud to biały, powstał cały — sobótkę zapalił. W trzy żubrowe rogi dzwoni: Do spis, do spis i … Przeczytaj wiersz


Lucjan Siemieński

Step

Szumią trawy i burzany, O! zielono skróś, o! sino, Jako fale wciąż kurhany, Step — a step — a rozbujany, Morze twoje, Ukraino! Kędy wdłuż i wszerz za Turkiem, Koń i kozak chodzim nurkiem! Witaj — wielki mogilniku, Krwią i ciały ległych żyzny! Co w około zgiełku — kliku? Tabunowych stad bez liku, Trzód bez … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Śliczny chłopiec

Wzniosły, smukły i młody, O! nie lada urody, Slicznyż chłopiec — czego chcieć? Czarny wąsik! biała płeć!   Niech się spóźni godzinę, To mi tęskno — aż ginę, Slicznyż chłopiec — czego chcieć? Czarny wąsik! biała płeć!   Koń daleko tam jeszcze, A rozkoszne już dreszcze, Slicznyż chłopiec — czego chcieć? Czarny wąsik! biała płeć! … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Śpiew poety

Gdy na górach świta dzionek A w dolinie śrebrzy rosa, I ja śpiewam, jak skowronek I ja lecę pod niebiosa. Lecę — gonię wspomnień marę, Z kwiatów życia wieniec plotę; Piękność, miłość, czucie, wiarę, Na ogniwo spajam złote. Świat odbija moja dusza, Jak zielony brzeg krynica; Wszystko piękne tkliwie wzrusza, Wszystko tkliwe ją zachwyca. Łza … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Wiosna

Wiosna, wiosna krasawica, Jako wyszła z Boga ręki, By pierwszego raj dziedzica Umiliła swemi wdzięki: Oto sługa niebios Pana, Do nędzarza tutaj — świata, Zbiega strojna i bogata, Taka luba, rozkochana! Ukraińcy, na kolana! Sławmy dary Pańskiej ręki, Pijmy rajską woń i dźwięki!… Oto tkliwa na wołania, Jak dziewica do młodzieńca Daje znaki — już … Przeczytaj wiersz


Józef Bohdan Zaleski

Pieśń Konfederatów

Nigdy z królami nie będziem w aljansach, Nigdy przed mocą nie ugniemy szyi; Bo u Chrystusa my na ordynansach — Słudzy Maryi! Więc choć się spęka świat, i zadrży słońce, Chociaż się chmury i morza nasrożą; Choćby na smokach wojska latające, Nas nie zatrwożą. Bóg naszych ojców i dziś jest nad nami! Więc nie dopuści … Przeczytaj wiersz


Juliusz Słowacki

Przyszłość nasza

Na mogile puhacz drzemie: Puhu! w noc zakrzyczy; Czej kozackie wskrześnie imię Na Niżu, na Siczy?! — Co dzień tęsknim, już wiek długi; A każdy okłaman. Wróciż sława? wróci drugi Koszowy Ataman? Grzmiały nasze samopały Na czajkach, w taborze; Syn kozacki starej chwały Przypomnieć nie może. Rdza pojadła szable ojców: Rusznice bez kurków. Ale serce … Przeczytaj wiersz


Lucjan Siemieński

Żegnaj pieśni

Żegnajcie, żegnajcie pieśni, Dumki, rojenia, widziadła! Niechże wylecę z tej cieśni Czarnoksięzkiego zwierciadła. Wyśniłem — już mi się nie śni; Z przyszłości zasłona spadła — Sen, choć najdłuższy, się prześni; Żegnajcie, żegnajcie pieśni! Żegnajcie stare postacie, Budzone z trumien kamiennych, Próżno się śród nas tułacie, Śród nocy takich promiennych, Gdzie anioł w słonecznej szacie — … Przeczytaj wiersz


Lucjan Siemieński

Północ

Jeziora szeleszczą trzciną ocierającą się o brzeg. Dzikie kaczki chmurami lecą. Z pagórków spełzają ścierniska. Bydło ryczy. Liczymy dni falujących bieg jarmarkami we środy i piątki festami bliskich kościołów. Dymią kominy czarnych chat. Wieś wyległa na kartofliska. Deszcze zgnoiły pokosy. Zboże spaliła rdza. Niewody ciągną ubogi połów. Wieczorem jeziora stygną w surowy ołów. Na łąki … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

Pięta Apellesa

Że jest wybitnym malarzem z oczu mu patrzy — że być próbował rzeźbiarzem Rafał poświadczy. Że jest dziekanem wydziału wie lada student — lecz, że mu sławy za mało, uwierzę z trudem. A jednak… cóż państwo na to, jaki fatalny traf: mistrz zostać chce dyplomatą… Boże, ojczyznę zbaw!


Teodor Bujnicki

Biografia

Z głębokości sięgając głosem bardzo słabym ledwie najniższych głazów nieczułych na echa śpiewał śpiewak mizerny tchem przekrwionych płuc. Na górach świętokrzyskich podawały jodły strumieniom szumy buków i szerokich grabów. W kaplicach dojrzewały szepty dawnych modłów a beznosy potworek klęczący przy drodze spleśniałe wargi zawarł w kamiennym uśmiechu. Wysoki prosty majak nad klasztorem rósł. Poeta nie … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

Modlitwa do Matki Boskiej

O dłoniach wąskich i żółtych pachnących woskiem gromnic o sercu przebiłem mieczami o ostrym sierpie księżyca rzuconym na dźwięczne gwiazdy nie mogę nie mogę zapomnieć. Najświętsza Panno poczęta bez zmazy Najświętsza Panno módl się za nami! Budzimy się ze snu ciężkiego bardzo samotni i krzyż wiszący nad łóżkiem już nic nie mówi do nas kładziemy … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

We mgle

Ciężkie sny. Lwy skrzydlate, gryfy i papugi jak jedwabne draperje nad nami się chwieją. Jakże trudno jest płacić zaciągnięte długi tym którzy muszą umrzeć a żyli nadzieją. Bić się w piersi i wołać że nasza jest wina? Ależ świat nas oszukał a Bóg nas czy słucha? Komu zdamy rachunek ze złotych okruchów któremi nakarmiono marnotrawnych … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

Wiersz o poecie

Zaplątany w codzienne i doraźne sprawy poeta — tani kuglarz i żongler frazesów próżno szuka objawień w fusach czarnej kawy i złotych kół wszechświata w kręgu interesów. Z filiżanką przy ustach w dymie papierosów żegluje pośród twarzy świateł i zwierciadeł. W łagodnej próżni gwarów szuka swego głosu i pisze coś z przejęciem jakby świat okradał. … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

Pieśń o ziemi naszej

„Wyleć ptakiem z swego gniazda” I Gdy z nowogródzkich ruin w zimowe południe patrzyłeś na szkielety wymarzłych pagórków na ryżej grudzie szosy łowiąc uchem turkot korowodu furmanek co toczą się dudniąc Miasto było pod tobą wytarte i szare w rękubyś je jak wróbla podniósł i oddechem ust okrągłych odchuchał a potem z uśmiechem puścił. Niech … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki

Podróż

Tu się zaczyna finał filmu i powieść dotąd nieskończona. Zgięci w fotelach krytych skórą dźwigamy drogi na ramionach. Drogi krzyżują się i plączą jak siatka zmarszczek koło oczu. Próżno szukamy na rozdrożu szlaku co w cieniu lasów spoczął. Co ma po bokach jasne stawy i mocne dęby zrosłe z ziemią góry zielonofiołkowe i rzeki łuk … Przeczytaj wiersz


Teodor Bujnicki