I czemuż znowu list piszę w udręce? Nie pytaj, miły, jaka w tym przyczyna, Bo cóż ci powiem, nieszczęsna dziewczyna… Ach, wiem, że tych kart dotkną twoje ręce. Gdym sama, w dali – niech list przypomina, Że w moim sercu płoną najgoręcej Zachwyty, smutki, nadzieje dziewczęce. To się nie kończy – ani nie zaczyna. I … Przeczytaj wiersz
Czy we śnie daremnym, w przypomnieniu leżę pod światłem, co jak koral stacza się prędko? Oto pora, gdy cienie kwiatów w fali wartkiej pływają ciężkie niby karpie w księżycu srebrne. Owad równy jest człowiekowi, ptak zwierzęciu, gdy niebo budząc nas jak struny albo ściszając swym dotknięciem odchodzi ciemne pod powiekę. Żebym pamiętał: równy jestem łunie … Przeczytaj wiersz
na morzach nocy odpływ szumi pianą jak w szkło w pustkę srebrnawą przenika poranek chce wydobyć z topieli dom mój miasto wzgórza słaby i bardzo szary próżno skrzydła trudzi mimo że świt z mórz nocy świat się nie wynurza z zorzy bez horyzontu głosy dwojga ludzi słowa toczcie się do niej powiedzcie znowu serce myśl … Przeczytaj wiersz
Był Mussolińszczak Benitem zwany, odstawiał fason ważniakiem – razem z Adolfem i faszystami chciał zapanować nad światem. O nim to właśnie jest ta opowieść, bo wielka była tam draka – kiedy przyleciał z Anglii bombowiec, to wszystkim napędził stracha. Żona Benicie robi rabany – z talerzy skorupy lecą, a dzieci płaczą: Tatuś kochany, skończże, ach skończże z tą hecą … Przeczytaj wiersz
1 Sen supły płaskie najpierw szeleścił jak oset, aż wykluł niedźwiedzia czy wilka. Wilk był tobą, szedł bosy przez drogę zadymioną jak szkło, drogę dłużącą przez usta. Zresztą wzbierało już i szło, szło zewsząd, przez krzywe, wypukłe lustra: jakieś krucjaty przeciw słońcu. 2 Schody kręte, a trumna w dole maleńka. Huczało echo — kopuła — … Przeczytaj wiersz
Śnią się dalekie łowy. Wtedy się odmyka łuk grzbietu, który długo tężał w zamyśleniu, i z wolna noc się pije jak ptaki i cienie wirujące po kole zastygłego krzyku. Sierść rozrasta się szybko, aż całkiem wypełni mroczną kotlinę ścieżki i fosforem trzeszcząc sypie szelest napięty jak ogromne kleszcze, że zdaje się: za chwilę spadnie kropla … Przeczytaj wiersz
Człowiek w skale nad morzem wykuty Z prawą ręką wyciągniętą w przyszłość, Gdy ogniście niemy i okrutny Piorun męki zatrząsł jego ciszą, nie drgnął. Przerósł możliwość rozpaczy. Gestu, dwakroć kamienny, nie zmienił. Dwakroć zimniej w zimną wieczność patrzy Zakrwawionym od wewnątrz milczeniem.
Choćbyś świat przeleciał w kółko, samolotem czy jaskółką, choćbyś parę butów zrąbał, nawet dwie; szukaj dniami i nocami, świecą i reflektorami, takiej Janki nie doszukasz się, bo nie! Artylerią i tankami wal na mury, za murami, za górami, za lasami nie ma też; daj więc spokój, no bo przecie drugiej nie ma w całym świecie, nie da rady, musisz wierzyć, … Przeczytaj wiersz
Bracie z dolin, bracie z Karpat, długoś czekał, rwał się, szarpał pod kulami, pod batami niczym zwierz, ciągle padał ktoś pod ciosem, ciągle: dołącz, gódź się z losem, trzeba było, taki rozkaz, sam to wiesz! Do broni! Do broni! Do broni! Ojczyzno, czas! do walki synów budź! Do broni! Do broni! Do broni! Warszawa! Kraków, Gdynia, Poznań! Łódź! … Przeczytaj wiersz
Dziewczyna śpiąc odrzuca ręce w górę, w sąsiedni sen, który się o nią otarł, a nad nią drżą ciągnące długim sznurem zjeżone kły – jak ciche myśli kota. Więc bierze sen i mrucząc wtula usta w puszystą sierść, przykłada ją do piersi, aż skośny cień wychodzi nagle z lustra i sen jak wzrok zachodzi białą … Przeczytaj wiersz
Drzewa przydrożne — wiosła cieknącej drogi kałużą łąki zieleń z blasku ocieka wiatrem podparte zielone fale jak stogi — strumienie zboża słońcem wezbrane jak rzeka — Rozkołysany pejzażu nieba i ziemi wzrokiem podpieram gwiazdy nocą z trudem płynące z nad lasów mój dom o krawędź życia oknami oparty i niemy przestrzeń powoli wiosłuje skrzydłami skrzydłami … Przeczytaj wiersz
Twa źrenica beztroska, czy znowu pogoni, Jak dawniej, do schylonej pod niebem jabłoni, Czy też szarości martwej podda się i wszędzie Rzeczy smutne i gorzkie tylko widzieć będzie? Wczoraj przed twoim domem szła kobieta młoda I jakże bliska pszczołom była jej uroda! Dziś śnieg na dachach leży, ale zapamiętaj, Jak kładła się na twarzy pełnia … Przeczytaj wiersz
Kiedy na wojnę wzięto męża Marty, Ranek był wielki, cichy i otwarty, Jak ogród pełny owoców soczystych I oto w cieniach tego ranka czystych Sama zaczęła orać pługiem ziemię, Która pod wiatrem, jak pod snopem, drzemie. Przed nią gubiła się w słonecznym pyle Rozwiana grzywa końska, za nią tyle Zoranej ziemi kładło się z mozołem. … Przeczytaj wiersz
A jeśli mnie dom buczyną spięty Tej nocy przyjmie w swoje progi Zapalę gwiazdy w nocy głębi A sam zakwitnę polnym głogiem Beskid kołysze się i szumi I chwiać się będzie drżeniem nieba I horyzontu zmieni drogi I umrzeć moim słowom nie da Do końca drogi swej noc zmierza I płoną drzewa w nocnym chłodzie … Przeczytaj wiersz
Jak dziwnie smutne, posępne, złowieszcze Jest to zegaru miarowe stąpanie — Słucham i zimne przejmują mię dreszcze… Coraz mniej życia, niebytu otchłanie Coraz mi bliższe, śmierci przeraźliwe, Groźne widziadło ciśnie mi się w oczy — — Straszno pomyśleć, że ciało dziś żywe, Niedługo w trumnie robactwo roztoczy. Okropna wizya!… Naokoło wszyscy Sercu mojemu, duszy mojej … Przeczytaj wiersz
Już jesień rodzi się w moich oczach. Króluje przez kilka miesięcy i odchodzi. Jestem jak jesień złota, szczera, ciepła, zimna. Kocham jesień. Kiedyś przysypie mnie liśćmi. Jestem jesienią… Widzę, że przemijam.
Opadły mgły i miasto ze snu się budzi, górą czmycha już noc. Ktoś tam cicho czeka, by ktoś powrócił, Do gwiazd jest dalej niż krok! Pies się włóczy pod murami – bezdomny, Niesie się tęsknota czyjaś na świata cztery strony! A Ziemia toczy, toczy swój garb uroczy; toczy, toczy się los! Ty, co płaczesz, ażeby … Przeczytaj wiersz
Sądziłem, że to jeszcze nie pora, Że się jesienią nacieszy człek, Aż tu któregoś nagle wieczora Ni stąd, ni zowąd spadł gęsty śnieg. Śnieg, to rzecz prosta, głupstwo wierutne, Wszakże co roku nawiedza świat, A przecież miałem refleksje smutne, Patrząc na biały, śniegowy płat. Bo ledwie skończył z nadziemnym lotem I do kałuży ulicznej spadł, … Przeczytaj wiersz
Jesienna droga. Liście lecą deszczem rudym. Idzie garbaty smutek, w chmury owinięty. Na pewno taką drogą jechał doktor Judym Samotny, zapomniany, smutny, odepchnięty. Biegną po lepkim błocie gnane batem siwki. Ciągną zieloną bryczkę, tętnią, rżą, chlupocą. A wicher śpiewa, płacze jak lipowe skrzypki, Z tęsknoty za kochanką swą – jesienną nocą. Czasami przejdzie szary, mętny … Przeczytaj wiersz
— Ty o locie jaskółek, co powiesz znużony, Co powiesz zapatrzony w śmiały lot ich wolny? — Powiem, że świt wesoły, miody i zielony Wypuścił je na błękit, na szeroki, polny! — A o tych słonecznikach, które jasna miedzią Nad płotem wyrastają, co powiesz posępny? — Powiem, że są nowego słońca zapowiedzią, te wzejdzie nowa … Przeczytaj wiersz
Czym jest kobieta? Pyta cały świat, Chcąc zgnębić tajemnicę jej czym prędzej. Wiem, że to stwór, co chce mieć jak najmniej lat I jak najwięcej pieniędzy.