O les teudres propos et les charmantes choses, Que me disait Aline en la saison des roses. — SÉGRAIS. — Patrz! Ta gałęź jest ostrą i czarną. Obłoki Skrapiają korę nagą dżdżystémi potoki. Ale z nadejściem wiosny ujrzysz, jak nieznacznie, Z tych twardych sęków drzewa, liść wynikać zacznie; I spytasz, jak mógł pączek tak wątły … Przeczytaj wiersz
Wzrok myślom okrywa czarowne obrazy. KAROL NODIER. I. O jak lubię pogodne i jasne wieczory! Czy, gdy objęte w boru gęstego pokrycie, Dalekie złocą klasztory, Czy gdy lawy ogniste, do poziomu boków Stawiają, i promienie łamią na błękicie O Archipelag obłoków. Oto sto chmur ruchomych na niebie widzimy! W górze nagromadzone, wiatr tchnieniem rozpryska, Przybiérają … Przeczytaj wiersz
Quien no ha visto à Sevilla. No ha visto à maraoilla. Czy jest bliską, czy daleką, Czyli pod krzyża opieką, Czy pod mocą półksiężyca, Nie zrówna Grenadzie ładnéj, Bo milszéj nie znajdzie żadnéj, Żadna na świecie stolica; A któraż okaże od niéj Więcéj wspaniałości wschodniéj, I zdrowszém niebem zachwyca? Murcja z pomarańcz słynie, a Kadyx … Przeczytaj wiersz
Beatus, qui non prosper, Błogosławiony, kto nie jest szczęśliwy. Przeklinam was bogowie! Jeszcze ja nie stary, A mam wszystko, co tylko zażądam z niechcenia; Com winien, żeście na mnie wszystkie zleli dary, I że mi nie zostało już nic do życzenia. Od ciaśniny Leandra po Aleyda słupy, Corok błogie wyprawy flotta moja czyni, Pałac mój, … Przeczytaj wiersz
Świat nasz jest nasycony świetnym blaskiem Boga. Ten blask chciałby wybuchnąć jak błysk złotych listków; Wzbiera, tłoczy się, sączy oliwą kroplistą Na nas. Czemu więc ludzkość jest dziś Jemu wroga? Wciąż idą pokolenia pogan; Pokalał wszystko handel i harówka wszystko Powalała: brud ludzki oblepia świat ślisko; Ziemi nagiej nie czuje dziś obuta noga. A mimo … Przeczytaj wiersz
Szybko zapadał wieczorny mrok; Alpejskiem siołem przez górski stok Szedł młodzian, niosąc w śniegu i lodzie Sztandar z tem dziwnem godłem na przodzie: Excelsior! Czoło miał smutne, ale z pod brwi, Jakby miecz z pochwy, oko mu lśni; Jak srebrnej fletni głos kryształowy, Dźwięczy ton jego nieznanej mowy: Excelsior! Widzi on światła szczęśliwych chat, Jasny … Przeczytaj wiersz
Trzech wieszczów zesłał Bóg pospołu, Na tę wygnania biedną ziemię, By za ich pieśnią ludzkie plemię, Wzrok gdzieś podniosło z nad padołu. Jeden młodzieniec z jasnem okiem, Na lirę struny napiął złote: W zielonym gaju nad potokiem, Opiewał rajskich snów tęsknotę. Drugi mąż blady, smętnej dumy, Stawał śród ulic miejskich cieśni, Potężnym dźwiękiem brzmiących pieśni … Przeczytaj wiersz
Pod rozłożystym stoi kasztanem Kuźnia wśród wiejskiej ustroni; Silny, barczysty kowal w niej panem O grubej, żylastej dłoni, A jego ramion mięśnie stalowe Potrafią złamać podkowę. Włos kędzierzawy, czarny i długi, Twarz jego jak dębu kora; Po czole potu spływają strugi Od rana aż do wieczora: Lecz patrzy dumnie z swojego domu, Gdyż nic nie … Przeczytaj wiersz
Wszyscy są losu budownikami, Co koło ścian czasu robią, Ci mur wielkimi wznoszą czynami, A ci swym rymem go zdobią. Nic bezpotrzebnem, nic nie jest niskiem, Każdą rzecz miejsce uzacnia, Co się wydaje próżnym połyskiem, To całość wspiera i wzmacnia. Na gmach, co wznosim, wielkie zasoby Dostarcza czas nieprzebrany, Nasze dzisiejsze, wczorajsze doby To cegły … Przeczytaj wiersz
Wystrzeliłem strzałę w powietrze, Upadła na ziemię, nie wiedziałem gdzie; Bo tak szybko leciała, że wzrok Nie mógł podążać za nią w locie. Tchnąłem pieśń w powietrze, Spadła na ziemię, nie wiedziałem gdzie; Bo któż ma wzrok tak bystry i silny, By mógł podążyć za lotem pieśni? Długo, długo później, w dębie Znalazłem strzałę, wciąż … Przeczytaj wiersz
Dzień jest zimny, ciemny i ponury; Pada deszcz, a wiatr nigdy się nie męczy; Winorośl wciąż trzyma się niszczejącego muru, Lecz przy każdym podmuchu martwe liście opadają, A dzień jest ciemny i ponury. Moje życie jest zimne, ciemne i ponure; Pada deszcz, a wiatr nigdy się nie męczy; Moje myśli wciąż trzymają się pleśniejącej przeszłości, … Przeczytaj wiersz
Statki, które mijają się nocą, w przelocie do siebie coś mówią. Daleki znak, syreny zew, co znów w ciemnościach się gubią. Tak i my w życia oceanie mówimy, a ktoś nas słyszy, Spojrzenie tylko, tylko głos, tylko znak – potem znów ciemność i cisza.
Stadem krążą już bociany Ponad wsią rodzinną, Odlatują w kraj nieznany, Bo im tutaj zimno. Słychać klekot ich żałosny: – Strach nam srogiej zimy! Do widzenia aż do wiosny, Wcześniej nie wrócimy! Hen, za morze odlatują, Tam, gdzie słonko świeci. Mogą lecieć – nie popsują Gniazd bocianich dzieci.
Lubi zajść do kuchni tata, Babcia, mama to się wie, Mały brat, co ma trzy lata, A nie braknie tam i mnie. Nasza kuchnia, trzeba wiedzieć, Od czystości cała lśni. Jak przyjemnie tu posiedzieć Na stołeczku koło drzwi Piecyk biały, kran, lodówka, W tej lodówce w kostkach lód, A od wczoraj jest wirówka – I … Przeczytaj wiersz
Książka nas uczy, książka cieszy, czasem zadziwi nas niemało albo po prostu tak rozśmieszy, jakby się dobry żart słyszało. Książka też mądrze nam doradza, różne wskazówki, wzory daje. Książka w szeroki świat wprowadza, dalekie z nami zwiedza kraje. Lubimy książkę – przyjaciółkę. Wiesz, co ci powiem? Nie odwlekaj. Masz trochę czasu? Spójrz na półkę, sięgnij … Przeczytaj wiersz
Piękna jest nasza ziemia, przejrzysty nad nią błękit. Piękna jest nasza mowa i pieśni, i piosenki. Piękna jest nasza Wisła od gór dalekich do morza. Piękne są nasze dęby, topola, sosna, brzoza. Piękne nasze przedszkole i piękna zieleń boiska. Strumień jest piękny i łąka, i zboża fala złocista. I piękna jest Warszawa w blasku neonów … Przeczytaj wiersz
Janku! Zamieć w kuchni podłogę. Wyglądam przez okno, teraz nie mogę. Janku! Zanieś na pocztę depeszę. Pakuję książki, bardzo się spieszę. Janku! Nalej dla kotka mleka. Łapię muchy, niech kotek poczeka. Janku! Biegnij do sklepu po mąkę. Później, teraz oswajam biedronkę. Janku! Przynieś mi wiązkę drewna. Później, pogoda teraz niepewna. Janku! Przynieś mi dzbanek wody. … Przeczytaj wiersz
Niech wierszyk ten do wszystkich dzieci Na skrzydłach niby ptak doleci, Głosem kukułki niech wymienia Zawarte w strofach tych życzenia: Niechaj wykuka na początek Uczniom świadectwa pełne piątek, Maluchom zaś i przeszkolakom Pięknych zabawek ilość taką, O jakiej każde dziecko marzy, a jeśli chodzi o wędkarzy Tych, co na ryby mają chętkę, Niech życzy, by … Przeczytaj wiersz
Jacek Konopka w gąszczu dąbrowy znalazł na drodze orzech laskowy. „Brawo! – zawołał. – Nie lada gratka, to będzie prezent dla mego dziadka”. Wrócił do wioski i rzekł: Dziś w borze znalazłem, dziadku, dla ciebie orzech. A dziadek klasnął w dłonie z uciechy: „O, jakże lubię świeże orzechy! Zgryźć takie ziarnko to rozkosz sama!” – … Przeczytaj wiersz
Moja matuś, był tu Maciek i dał mi coś w nocy, Było krótkie, mięciusieńkie i bez żadnej mocy. Skorom tylko w rękę wzięła, tak się zaraz wzniosło, Że w dom by się nie zmieściło, gdyby przez noc rosło.
Nie bardzo dawno przypadek się zdarzył, Ksiądz Rafał kwestarz o nim dziś gwarzył. Czy to jest prawda, czyli rzecz zmyślona, Ja powiem, jak mi była doniesiona. Na Rusi, niedaleko miasteczka Głogówka, Żyje majętna i nieszpetna wdówka, A że ludzka w swoim domu, Więc nie wzbroniony wjazd nikomu. Senatory, dygnitarze, I sąsiedzi i kwestarze, Starzy, młodzi … Przeczytaj wiersz