Do bociana

Naprzemiany widne w tobie Melancholia i powaga, A w postawie, oczach, dziobie, Z egipskiego masz coś maga. Na wysokiem stojąc gnieździe, Jak straż, wsparta drzewcem dzidy, O zamorskiej dumasz jeździe, Roisz sfinksy, piramidy… Mówią, że twój żywot wcześny Nie przekroczył rocznych kresów, Ale dla mnie tyś współcześny Faraonów i Ramzesów. Gdy w różowych ogniach świtu, … Przeczytaj wiersz


Wiktor Gomulicki

Wojenko, wojenko

1. Wojenko, wojenko, cóżeś ty za pani, Że za tobą idą, że za tobą idą Chłopcy malowani? 2. Chłopcy malowani, sami wybierani, Wojenko, wojenko, wojenko, wojenko, Cóżeś ty za pani? 3. Na wojence ładnie, kto Boga uprosi, Żołnierze strzelają, żołnierze strzelają, Pan Bóg kule nosi. 4. Maszeruje wiara, pot się krwawy leje, Raz dwa stąpaj … Przeczytaj wiersz


Feliks Gwiżdż

Wiosenne rano

Czy zaszumiała jabłoń biała Jabłonka moja śnieżnej bieli Czyś się też do mnie ty zaśmiała Bo jakiś czar mnie tknął anieli Czy to wisienka w okno trąca Gałązką wonną, jak twe miano Czy ty zaglądasz do mnie drżąca Uśmiechem słonka w rośne rano Kto to? Odpowiedzże mi Wiosno Odpowiedzże mi moja miła Zanim sen pójdzie … Przeczytaj wiersz


Feliks Gwiżdż

Noc majowa

Osły w koronach zasiedli na trawie – świetlaki różę całują polną – a śmierć odmiga się w stawie i gra piosenkę swawolną. Efemerydy, lećcie w tan – o kwiaty jezior, nereidy! na multankach w dąbrowie gra Pan. Efemerydy lećcie w tan, lećcie w tan – miłosnym splotem objęci wieczyście młodzi i święci – śmiertelnym grotem … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Lucifer

Jam ciemny jest wśród wichrów płomień boży, lecący z jękiem w dal — jak głuchy dzwon północy — ja w mrokach gór zapalam czerwień zorzy iskrą mych bólów, gwiazdą mej bezmocy. Ja komet król — a duch się we mnie wichrzy jak pył pustyni w zwiewną piramidę — ja piorun burz — a od grobowca … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Ananke

Gwiazdy wydały nade mną sąd: — wieczną jest ciemność, wiecznym jest błąd. — Ty, budowniku nadgwiezdnych wież — będziesz się tułał jak dziki zwierz, — zapadnie każdy pod tobą ląd — — wśród ognia zmarzniesz — stlisz się jak lont. A gwiazdom odparł królewski duch: wam przeznaczono okrężny ruch, mojej wolności dowodem błąd, serce me … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Palmy

Widzę w Twych oczach ciemne morza tonie i szafir nieba, co się w nich przegląda — rozkosz otchłani, która śmiercią zionie — ciszę bezmiarów — których się pożąda.   Lub mi się zdaje, że to leśne głusze w podzwrotnikowym słońcu gorejące — a w głębi zimne; strojne pióropusze tęczowych kwiatów, a od lian ginące.   … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Rycz burzo!

Rycz burzo! wichrze, potargaj te sznury, w których mię dławi nędzny karzeł — ziemia — i rzuć na przestwór, gdzie duch się oniemia w kabalistyczny poemat natury. Mroku podziemny! Twe głuche urwiska wiodą mnie w grobów zapomnianych szpaler — ja — Prometeusz przykuty do galer — lękam się zimnych gwiazd urągowiska. Ogień tajony serce moje … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Dusza w czyśćcu

Umarłych cieniom i w gwiezdne kurhany, składam tę urnę przetlonych pamiątek, jakoby ciała umarłych dzieciątek. Bo duch mój z ziemskiej jasności wygnany wstecz się ogląda na rodzinne łany i nim go śnieżne pochłoną zamieci do chat się tuli, gdzie łuczyna świeci. W umarłych święto, w jęki niepowrotne, serce się moje nie czuje samotne. Ach, pamiętam … Przeczytaj wiersz


Tadeusz Miciński

Listopad

Kiedy ostatni liść z drzewa już opadł. Przeczuć niemiłych męczy mnie w snach zmora, Z doświadczeń bowiem wiadomo: listopad To niebezpieczna dla Polaków pora. Raz nie w swym czasie myśl się jakaś wciela, To znowu klapa najmądrzejszych planów, Albo w Krakowie z tłumu zbrodniarz strzela, Celując prosto w pierś polskich ułanów. Wielu przy biurkach i … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Jesień

Nad ziemią dym się ciężki kłębi, Liść na topoli się czerwieni, Zmarszczkę na czole czas pogłębia, Więc się ma widać ku jesieni. Chmur się zwieszają smętne grzywy, Miną wiosenny szał uniesień, W czupryniem znalazł kosmyk siwy… Nic nie pomoże… idzie jesień. Lecz wiosna przyjdzie znów na niwę, Na zawsze lasów, pól nie rzuci. Tylko zostaną … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Modlitwa

Boże, coś karał nas wiek cały srodze I niewolników stwarzał pokolenia, Coś ciernie sypał na męczeństwa drodze I żyć nam kazał bez Polski istnienia, Że to nie były wiekuiste męki, Przyjm, o Przedwieczny, z serc płynące dzięki. W nawach Twych świątyń płoną jasne znicze; Już ich nie zgasi nigdy naród wraży, Ni we łzach tonąć … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Nad grobem Nieznanego Żołnierza

Większy to rycerz z ostatniego boju, Niż którykolwiek, co żył na tym globie, Bo chwały własnej nie znał w krwawym znoju… Któż m. cześć odda w zapomnianym grobie?… Nikt nie poświęci mu rymów rapsodu, Choć bohaterskie odprawił igrzyska… Któż bowiem pozna z jakiego był rodu?… Zginą bez śladu żołnierz bez nazwiska. Na walk tytanów purpurowej … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Twoje włosy

Nim się nocną ciemnością oplotę, Nim świadomość we śnie się zanurzy, Mówię – włosy twoje są złote Mają zapach konwalii i róży. Twój włos każdy, jak przędza jedwabna, Serce męskie i myśli omota, Z twoim włosem o, jakżeś powabna, Jakże miękka, pachnąca i złota. Wspaniałości twej całej istoty W tych tu włosach do śmierci zaklęte. … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Staszic

Nie miał on sławy rycerskiego męża, Nie składał z własnej krwi ofiary Ni szedł w zwycięstwo wśród oręża, Ani zdobywał nam wrogie sztandary. Obce mu rzewne, natchnione canzony, Ni serca w męce za wszystkich rozdzierał, Ani mocarną dłonią walił trony, Ni w gromkiej sławie męczeństwa umierał. Kuł broń, co błyszczeć nie umie wspaniale, Znał pieśń, … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Maj

Ptaszęce chóry, najpiękniejsze z harf Co dnia zwiastują wielkie wiosny święto. Maj niesie w słońcu kwiatom tęczę barw Z twarzą promienną, jasną, uśmiechniętą. W szmaragd się każde ustroiło z drzew I w woń najsłodszą i w najbielsze kwiaty Wiatru w gałęziach delikatny wiew Śpiewa kochania słodkie poematy. Jeszcze przed żarem nie uciekam w cień, Ni … Przeczytaj wiersz


Konstanty Ćwierk

Ciuch, ciuch, ciuch, ciuch po podłodze

Ciuch, ciuch, ciuch, ciuch po podłodze umykaj się nóżko nodze, a koreczek koreczkowi, a dziewczynka chłopczykowi. Tup, tup, tup, tup po podłodze już mi trzewik pękł na nodze. Dajcie igłę szewczykowi niech poradzi trzewiczkowi.   Po podłodze smyku smyku jest już łata na trzewiku. Dajcie szóstkę szewczykowi, że poradził trzewikowi! — Tupnij nóżką, tupnij nogą, są pieniążki pod podłogą! — … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

Dzwonek polny

— Wyjeżdżaj braciszku, bo już na cię czas — bo sam nie przejedziesz przez ten gęsty las. Braciszku — braciszku! weź ten kwiatek w dłoń, w każdej złej przygodzie dzwoń dzwoneczkiem — dzwoń! Do piersi — braciszku — wdzięczny kwiatek tul! ten dzwoneczek polny dał mi leśny król! Braciszek zatoczył koniem w ciemny bór, a … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

W dzień Bożego Narodzenia

W dzień Bożego Narodzenia radość wszelkiego stworzenia, ptaszki wgórę podlatują, Jezuskowi przyśpiewują — przyśpiewują. Słowik zaczyna dyszkantem, szczygieł mu wtóruje altem, szpak tenorem huknie czasem, a gołąbek gruchnie basem — gruchnie basem. A wróbelek z swoim synem tak ćwierkolą za kominem: — Cierp, cierp, cierp, cierp, miły panie, póki mróz ten nie ustanie — nie … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna