Oda do jesieni

Poro mgieł bujna i nabrzmiała plonem, W spisku serdecznym z dojrzewania słońcem Dumasz, jak hojnie błogosławić gronem Wino w krąg strzechy pod okap pnące, Jak sad omszały giąć jabłek ciężarem, Jak aż do pestek w owoc wlać dojrzałość, Zjędrnić orzechy, wzdąć pękate dynie I późnym kwiatom, których wciąż ci mało Co dzień dać jeszcze, jeszcze … Przeczytaj wiersz


John Keats

Sonet

Gdy mnie ogarnia lęk, że być przestanę, Nim pióro cały plon myślenie zbierze, Nim stosy książek nad tym zżętym łanem Staną jak ciężkie od ziarna spichlerze; Gdy widzę nocą, jak nade mną krąży Chmura postaci w balladach ukryta, I myślę o tym, że mogę nie zdążyć Za ich cieniami, choć je prawie chwytam; I kiedy … Przeczytaj wiersz


John Keats

Kościuszko

Sława imienia twego aż do nas dolata, A dźwięk jego tak wzniosły jest i tak wspaniały, Iż napełnia odgłosem swoim wszechświat cały, Brzmi wszędzie i brzmieć będzie po tysiączne lata. Imiona bohaterów z nadziemskiego świata Spadają gromem. Bóg je zamienia w pieśń chwały, Ażeby potomności zdumionej śpiewały O wawrzynie, co skronie wybrańców oplata. I z … Przeczytaj wiersz


John Keats

Jasna gwiazdo

Jasna gwiazdo, o, gdybym mógł tak nieprzerwanie Jak ty — nie, nie promienieć samotnie, wysoko Jak na wieczność rozwarte, w natury otchłanie Bezsennie zapatrzone pustelnika oko; Nie śledzić, jak w odwiecznym kapłańskim mozole Wody mórz obmywają ludzkich lądów brzegi, Lub jak na ostre rysy łańcuchów gór w dole Maską czystą i miękką opadają śniegi; Nie … Przeczytaj wiersz


John Keats

Oda do melancholii

Nie, nie, nie szukaj Lethe – nie wyciskaj wina Z tojadu trującego z opornym korzeniem, Nie pozwól, by ci czoło blade Prozerpina Muskała słodkogorzu szkarłatnym dotknieniem, Nie czyń sobie różańca z jagódek cisowych, Nie daj, by skarabeusz lub ćma z głową trupią Stały się twą żałobną Psyche, z swą katuszą Nie zechciej zaznajamiać miękkopiórej sowy, … Przeczytaj wiersz


John Keats

Karuzela

Taki tłum, jak tu, taki szum, jak tu To tradycja stara jak świat I o śmiech tu lżej, więc się śmiej i śmiej Młodszy jesteś tu o wiele lat Karuzela, karuzela Na Bielanach co niedziela Beczka śmiechu i wesela A muzyczka, muzyczka nam gra Jak przyjemnie, gdy świat kręci się wkoło Świat cały, ty i … Przeczytaj wiersz


Ludwik Starski

Umówiłem się z nią na dziewiątą

Halo, halo Podajemy program na dzień jutrzejszy Godzina szósta: gimnastyka poranna Godzina szósta trzydzieści: piosenki żołnierskie Godzina siódma: Siódma… Ósma/siódma cztery jakaś płyta Ósma dziewięć ktoś coś czyta To nie ważne, najważniejsza dziś jest ona Pierwsza, siódma, trzecia, piąta Ktoś mi wszystko dziś poplątał Ale jedno, jedno wiem Umówiłem się z nią na dziewiątą Tak … Przeczytaj wiersz


Emanuel Schlechter

Już taki jestem zimny drań

Posłuchajcie mej piosenki I o litość błagam was Rzewne tony, rzewne dźwięki Wzruszą marmur, beton, głaz Czy do wyciągniętej ręki Wpadnie groszy, czy złotych sto Mnie nie zależy, bądźmy szczerzy Grunt, by jakoś szło Już taki jestem zimny drań I dobrze mi z tym, bez dwóch zdań Bo w tym jest rzeczy sedno Że jest … Przeczytaj wiersz


Ludwik Starski

Liliowa noc

Liliowa noc Majowa noc Na czułą schadzkę serc szeptem woła Słowika śpiew Brzmi pośród drzew Któż się wołaniu krwi oprzeć zdoła Wezmę całą drżącą w ramiona, rozcałuję Choć jak ścięty kwiat padnę dziś, nie pożałuję Liliowa noc Majowa noc Na czułą schadzkę serc szeptem woła


Ludwik Starski

Panie Janie

Był raz pan A zwał się Jan I pan ten kupił raz fortepian Ale nie umiał nic na nim grać Taki pech: nie umiał grać Zgasił więc lampę i poszedł spać Właśnie mija już druga noc Właśnie, a on tak śpi, jak kloc Panie Janie! Niech pan wstanie Już się zbudził cały dom Kiedy dzwony … Przeczytaj wiersz


Ludwik Starski

Ach, jak przyjemnie

Jak można się nudzić Jak można marudzić Że świat jest smutny, że jest źle Nie rozumiem, nie Jak można, faktycznie Na świecie jest ślicznie Niech ten co gdera, przyjdzie tu A ja powiem mu tak Ach, jak przyjemnie Kołysać się wśród fal Gdy szumi, szumi woda I płynie sobie w dal Ach, jak przyjemnie Radosny … Przeczytaj wiersz


Ludwik Starski

O miłowaniu nieudolnym

— Zazdrosne są twe usta (— wywilgi wyśmiewne —) — motyle siebie zwodzą bławatom pokrewne — — zamiera sen — liść kona — przedziwność wyszła z lasu przeszła sto mil i cztery śladami bez popasu — …ogniska wypalone niczym niestarta skarga …i ta nad ziemią wydęta najpogardliwsza warga — — mroczna zadymko cudów! — drożyno … Przeczytaj wiersz


Emil Zegadłowicz

Człowiek i Morze

Miłość dla morza wieczna w twoim wolnym łonie! Morze jest twym zwierciadłem; ty swojego ducha Badasz w wzburzonej fali, gdy toczy się głucha, I niemniej gorzkie ducha twojego są tonie. Ty chętnie się zatapiasz w głąb swego obrazu, Ogarniasz go ramieniem i wzrokiem, a serce Twe niekiedy się kocha w swej własnej rozterce, Na głos … Przeczytaj wiersz


Charles Baudelaire

Ideał

Nie, nigdy tych piękności winietkowych roje, Wytwory schorowanej, wynędzniałej ery, Z nóżkami do ciżemek, z twarzą bladej cery – Nie zadowolą serca takiego jak moje. Niech Gavarni, ten malarz istot z chorym ciałem, Weźmie swoich suchotnic szczebiotliwe stada! Nie dla mnie z tego grona żadna róża blada, Żadna się z mym nie zrówna krwawy ideałem. … Przeczytaj wiersz


Charles Baudelaire

Piękno

Jam piękna, o śmiertelni, niby sen z granitu, A pierś ma, gdzie krwawiła niejedna pierś żywa, Jest dla poety źródłem, z którego wypływa Miłość wieczna i niema jak materia bytu. Króluję wśród lazurów jak Sfinks niezbadany, Biel serca łączę z śniegiem łabędziego puchu; Niszczącego harmonię nienawidzę ruchu; I łzy są dla mnie obce, i śmiech … Przeczytaj wiersz


Charles Baudelaire

O najdroższa z oddali

O najdroższa z oddali, bliska tak i biała, Gdy marzenie o tobie raje przyszłe wieści, Balsam rzadki, tajony wśród kłamliwych treści, Co zamknąć się nie daje w omszałych kryształach.   Wiesz o tym, tak! Minęły już lata, lecz wszędzie Widzę uśmiech cudowny twój, to on przedłuża Przepiękną porę letnią, gdy zakwita róża, Ta z wczoraj, … Przeczytaj wiersz


Stéphane Mallarmé

Popołudnie fauna

Sielanka Faun: Te nimfy, tak bym chciał uwiecznić je. Tak lekka Ich ciał karnacja jasna, iż w przestwór ucieka Ucichły w snach puszystych. Kocham li złudzenie? Niepewność mą, minionej nocy chaos, cienie Gałązki kruchej kończą, która nawet jeśli Z prawdziwych gajów jest, niestety! błąd mój kreśli, Żem róż brak idealny za triumf przyjmował. Rozważmy… Czyż … Przeczytaj wiersz


Stéphane Mallarmé

Wachlarz panny Mallarmé

O marzycielko, ja wpłynę W błogość bez ujścia, jeżeli Uchowasz kłamstwem niewinnem W swej dłoni skrzydło mej bieli.   Po każdym trzepocie fala Chłodu dochodzi cię świeża, Gdy ruch więziony oddala Horyzont, w który uderza.   Oszołomienie! To dreszczem Powiew jak całus cię muśnie, Niebacznie rzucony w przestrzeń, Nie wzbierze, a już nie uśnie.   … Przeczytaj wiersz


Stéphane Mallarmé

Gdy zechcesz

Gdy zechcesz, będziemy się kochać Ustami twoimi wśród ciszy, Ta róża zepsuje to nieco Złem, choć tego zła nikt nie słyszy.   Nigdy śpiew tak bardzo nie pragnął Zalśnić twoimi ustami, Którymi będziemy się kochać W milczeniu, co krąży nad nami.   Niemy, niemy purpurą rozbłysnął Sylf, co kołuje wśród nas, Żar pocałunku prysnął, Stał … Przeczytaj wiersz


Stéphane Mallarmé

Moje zwykłe marzenie

Śnię często — przejmująco, dziwnie — o nieznanej Kobiecie. Ja ją kocham, i kocha mnie ona. Nigdy całkiem ta sama, ni całkiem zmieniona, Kocha mnie, i pojmuje, i goi me rany. Bo ona mnie pojmuje! Serca mego ściany Dla niej jednej przezrocze, zagadki zasłona Dla niej jednej opada! Gdy skroń ma spocona, Ona jedna ją … Przeczytaj wiersz


Paul Verlaine

Padlina

Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna, W ten letni, tak piękny poranek: U zakrętu leżała plugawa padlina Na ścieżce żwirem zasianej. Z nogami zadartymi lubieżnej kobiety, Parując i siejąc trucizny, Niedbała i cyniczna, otwarła sekrety Brzucha pełnego zgnilizny. Słońce, prażąc to ścierwo, jarzyło się w górze, Jakby rozłożyć pragnęło I oddać wielokrotnie potężnej Naturze Złączone z … Przeczytaj wiersz


Charles Baudelaire