Dzikie jej oczy a naga głowa, Słońce spaliło włos kruczy; Na brwiach osiadła rdzy skaza płowa, Gdzieś się z za morza przywłóczy; Drobniutkie dziecię trzyma przy łonie, Byłaby samą inaczéj: I czyli znajdzie gdzie na zagonie, Pośród swej drogi tułaczéj — Stóg co ogrzewa, czy głaz u drzewa, Siada i gada — i śpiewa. ∗ … Przeczytaj wiersz
I. Poeta mniema, że dolegliwa starość nie przeszkadza rymów składać, choćby na żałosną nutę, — dodaje sobie otuchy i ładuje instrument. Choć ku schyłkowi idzie moje lato, I dusza w ciągłem utęsknieniu żywie, Nie mamże zadąć, bodajby płaczliwie, W kobzę pękatą?… Każdy coś śpiewa i z czemsić się zwierza, Pisze, i czyta, i gada coś … Przeczytaj wiersz
Tam, gdzie szybki małe, Gdzie firanki białe W okienkach, Jadziulka siedziała Coś sobie dłubała W krosienkach. A z boku kochanek Kancelista Janek Panience Do ucha pytlował, Rzęsiście całował, Jej ręce. Gdy im przy romansie Kwadrans po kwadransie Ubiegał, Dziaduś, pokryjomu, Co się dzieje w domu, Dostrzegał. I po pewnym czasie Do młodych zbliża się Ostrożnie… … Przeczytaj wiersz
Próżnom ci wonne kwiecie ofiarował, I na kiermaszu pierścionki kupował, Próżnom cię gonił… Tyś uciekła żytem Przed Agapitem! I odtąd zimna jesteś w dawnej mierze; Więcej cię inni obchodzą pasterze Od tego, który wziął (za ciebie przecie) Kijem po grzbiecie… Rzucam cię zdala śmiercionośna broni! Niechaj mi stado dziki zwierz rozgoni!… Bo nacóż owce, naco … Przeczytaj wiersz
I. Dziwi się poeta smutkowi natury i własnemu — i odgaduje, że powodem jest skon Filtusia. Rozpamiętywa jego przychylność i postanawia uwiecznić go przez sztukę rymotwórczą. Czego tak wicher zawodzi w komnatach, I sechną liście na rozkosznych kwiatach?… Czego tak krwawo zachodzisz na niebie, Złocisty Febie?… I mnie samemu z jakowej przyczyny, Łzami zaciemnił oczy … Przeczytaj wiersz
Miłości! takeś rozmarzyła mnie, Takeś rozkołysała duszę, Że aż do Semadenie — Go na czarną kawę iść muszę.
Gdy się upiększyć chcę garniturem, Miewam paroksyzm natchnienia… Gdy mi wierzyciel zawraca głowę, Myślę, układam i piszę… Lecz, jeśli pierzchną troski życiowe, Jeżeli pełna kieszenia, Wołam: pal djabli literaturę, Adio, bracia hołysze!
Nie wiem, co to poezja, nie wiem, po co i na co, wiem, że czasami ludzie czytają wiersze i płaczą, a potem sami piszą, mozolnie i nieudolnie, by od dławiącej ciszy łkające serce uwolnić. A kiedy synka stracił pewien robociarz z Radomia, o wierszu pomyślał z płaczem i list napisał do mnie: „Chłopczyk był śliczny … Przeczytaj wiersz
Minęła młodość… Niby z knieji Dmie zimny wicher z pól nadzieji I mrozi duszę. Zima tuż!… Samotne życie, cztery ściany, I niema przed kim odkryć rany, Podzielić bólu. Cmentarz dusz… Nikogo nigdzie niemasz już! Samotny, utkwij wzrok w nadzieję: Wpierw zmąci zmysły szychem złud, A potem oczy zetnie w lód, A dumy pogna na rozchwieje, … Przeczytaj wiersz
Dawniej bez serca — dziś bez rozumu, O biedna Lauro! — nim zginę, Dla ciebie z głuchych pamiątek tłumu Wianek Ofelii uwinę. Ty go drżącymi weźmiesz rękoma, Jak wąż ci czoło okręci… Oto bławatki, ruta i słoma, A to są kwiaty pamięci… Burza żywota nad nami mija, Przeminie — lecz głowę zegnie: Śmiech nie pociesza … Przeczytaj wiersz
A we śnie-ż to czy na jawi Ten mię widok luby bawi? Czy przez jakie zachwycenie Patrzę na śliczne stworzenie? Nie wiem, sam i anieli By tej postaci być mieli; I Helena, chwalna strasznie, Przed jej cerą pewnie zgaśnie. Twarz białością śnieg przechodzi, W niej rumieniec środkiem brodzi. Korale tę farbę mają, Gdy je z … Przeczytaj wiersz
Uroda, darskość, bieg rączy, obroty I które dobry koń miewa przymioty, Wszytko masz w sobie, dziewko urodziwa; Cóż, gdy żaden koń bez wady nie bywa, Jejśca nie cierpiąc, koń w cenie nie będzie Tak i ty, poko cię kto nie dosiędzie.
Maj wesoły nam nastaje, Zielenią się sady, gaje, Wiosna zimie gnusznej łaje, A zielone w rękę daje. Zakwitły piękne dziardyny, Zgoła wszytek świat jak inny, Ogrodów Flora bogini W oczach ludzkich cuda czyni. Patrz, jako jawor wyniosły Już gęstym liściem porosły. Kochaneczek wawrzyn Feba Ma odzieży, co potrzeba. Jabłoń w porosłe gałęzi Sama siebie kryjąc … Przeczytaj wiersz
Wstawajcie, bracia, bo już słońce wstaje, Nam pogodę piękną daje, Konie dawno posiodłane, Łowczy otrąbił na szczwaczów wsiadane…. To byt na świecie, byt nieporównany Być jednym z cechu Dyjany; I jeżeli nie myśliwy, To nie jest żywot na świecie szczęśliwy! Jako niezwykłej uciechy przybywa! Łowczy: Pojedź! wytrębywa; Pójdź za nim! myśliwczyk krzyczy; Ogary w sforach, … Przeczytaj wiersz
Pytała baba księdza, uprzykrzona srodze: Na zbawiennejli ona, czy zgubionej drodze? Ksiądz rzecze: „Rozdziew gębę“; że zębów nie miała: „Nie będziesz, prawi, w piekle; czemżebyś zgrzytała?“.
Od rana do późnej nocy o ciepło się kłopocze. Pali w piecu, ogień dmucha, czapki szyje nam z kożucha. Ciepły kołnierz, ciepły szalik, byśmy zimna nie zaznali. A nocą, gdy śnimy o sankach, ceruje dziury w ubrankach.
Dziś dla ciebie mamo Świeci słońce złote Dla ciebie na oknie Usiadł barwny motyl Dziś dla ciebie mamo Płyną białe chmurki A wiatr je układa W świąteczne laurki.
Dzisiaj, jak co dzień rano, zerwałaś się do pracy Wstajesz tak wcześnie rano o świcie niby ptacy Poczekaj takaś zajęta, odłóż na chwilę robotę bo to dziś wielkie święto Porzuć na chwilę troski uśmiechnij się inaczej Patrz, jakie ręce masz szorstkie od tej codziennej pracy I oczy też masz zmęczone, kochane Twoje oczy My wiemy … Przeczytaj wiersz
Najlepsze u mamy jest to, że ją mamy. Mamy ją swoją nie cudzą. Nie inną. Zawsze tę samą. I żeby nie wiem co się stało, mama zostanie mamą. Tylko jedna mama na zmartwienia. Tylko jedna na dwójkę z polskiego. Tylko jedna od bójki z najlepszym kolegą. Jedna od bólu zęba i od przeziębienia. Nie na … Przeczytaj wiersz
Dam ci dziś piękny kwiatek i wstążkę na dodatek. Dam Ci złoty pierścionek, na górce mały domek, ogródek malowany, ławkę pod wielkim kasztanem. Dam ci słońce nad domem, słońce – złotą koronę. I dam ci księżyc, wiesz? I jeszcze… co tylko chcesz. Bo jestem bardzo bogaty, dostałem kredki od taty.
W zielonych oczach Matki świeci wiosenna łąka. Słońce na drzewach śpiewa i budzi kwiaty w pąkach. W niebieskich oczach Matki szepcze kwitnący strumień. Tak opowiadać bajki to tylko Mama umie. W błękitnych oczach Matki pogodne niebo fruwa. Kiedy zasypiasz – Matka jak gwiazda nad snem czuwa. A w czarnych oczach Matki noc od samego świtu okrywa cię … Przeczytaj wiersz