W życiu to takie proste: przyszedł człowiek, rękę uścisnął, podziękował, ale w poezji trudniej, poezja to trudne słowa. Uścisk dłoni to jedna chwila, gest paru sekund, ale poezja ma być jak drzewo, co się schyla nad nurtem naszego wieku; i ptaki mają być na tym drzewie, i promieni słonecznych wiele. Ja w tym wierszu … Przeczytaj wiersz
Być może by uniknąć jakiegoś ogromnego smutku niczym w tragedii jakobickiej gdzie nasz bohater woła „Snu! Długiego głębokiego snu żeby zapomnieć o tym!” człowiek się zrywa do lotu nad tym bezbrzeżnym miastem, łukiem unosząc się z chodnika jak to robi gołąb gdy trąbi klakson lub trzaskają drzwi, drzwi marzeń, życie podtrzymywane w wielobarwnych miłościach i … Przeczytaj wiersz
Jest 12:20 w Nowym Jorku pewien piątek trzy dni po rocznicy zburzenia Bastylii, aha jest rok 1959 i wychodzę żeby znaleźć pucybuta bo o 7:15 wysiadam w Easthampton z tego o 4:19 potem idę prosto na kolację i nie znam ludzi którzy mi dadzą jeść idę po parnej ulicy zaczyna prażyć słońce i zjadam hamburgera … Przeczytaj wiersz
Gdybyś była ze mną może usłyszałabyś moje słodkie i przymilne słowa, nagie drzewa w dole i dobrze widoczne odrzutowce olbrzymie przewody telegraficzne i trawiasty śnieg, niebo blade jak na fotografii i splątane powietrze trzeszczące nad falującym bagniskiem byłyby listowiem wokół głębi twego głosu, gdybyś uznała mnie za swego, nie tak zwyczajnie, bez ograniczeń. Oto tutaj … Przeczytaj wiersz
— O co ci szło, to ci mówiłem — powiedziałem — a co od ciebie z łaski dostawałem, to brałem! Skończ z tym obijaniem się po mojej sypialni, że aż meblom się chce płakać! Nie mam zamiaru walić w podłogę albo rzucać jabłkami! Do cholery z radiem, niech próchnieje! Nie mam już ochoty … Przeczytaj wiersz
Niebo — lazur bez skazy, morze — turkus zaspany, słońca nie widzę, ale wszystko tutaj leży pod jego palącym wejrzeniem. Wszystko — to jest: próżnia, cząstki powietrza oraz mrowie molekuł wody Poza tym nic. I oto cokolwiek poniżej zenitu na wklęsłej powierzchni nieba wyrysowuje się z wolna — jak wzór spod ręki kreślącej — mandala: … Przeczytaj wiersz
W czerni wyglądałaby z daleka jak ptak jaki złowrogi z przetrąconymi skrzydłami, gdyby nie kapelusz przekrzywiony na bakier. Przed nią na wózku przewiązana sznurami sosnowa trumienka. „Wio!, krzyczy kobieta ze złością, gdy szkapa zagapiona staje. I pusta równina wkoło. Nic więcej, nic więcej, nic więcej. Tylko wiatr chwilami skamle i śnieżek pada na bakier z … Przeczytaj wiersz
Żmije i ważki w dobrej zgodzie w naszym ogrodzie Nędza i chwała w czułym objęciu przy wniebowzięciu. Głos oceanu, cisza pustyni uśpią mnie w skrzyni i w kołysankę już przemieniony płacz mojej żony.
Na nasze czterdziestolecie …L’Épousee au front diaphane Lispur qu’un rien terni et fane. Sully Prudhomme, L’Épousee Niech nie odkrywa Jej okiem, Póki nie przemył go w świetle Ranka, w śniegach góry dalekiej, Na łagodnych pagórach ziół, W strumieniu kantat Jana Sebastiana Bacha. Niech nie kładzie na Niej ręki, Póki nie zmył z niej gwałtów. Krwi. … Przeczytaj wiersz
Ukojeń łąka… Po leśnej polanie Tuman przedzmierzchu leniwie się błąka, Ciemnych paproci wytworna koronka Chyli się sennie na mchowe posłanie… — Och — jak mię nęci nieodczarowanie Ukojeń łąka — —! Nierozkwitłego tajemnicę pąka Unosi w bory ciche wiatru granie, I przesłodkiemi łzami rosy kanie Ukojeń łąka — W ciszy bezmiaru drży słodkie rozśmianie… W … Przeczytaj wiersz
W haremie tęsknot samotna dziś błądzę, Spragniona świeżych ust, krwi i gorąca, Z pod kwiatów senną wygrzebałam rządzę I patrzę smutnie w pobladłą twarz słońca. Wieczór nadchodzi fioletową chmurą. Nie patrzcie na mnie dziś oczy bratkowe, Czemu oblewasz się wstydu purpurą, Różo, i schylasz w dół królewską głowę? Odwróć odemnie twarz, daturo blada, Blade zdziwieniem … Przeczytaj wiersz
W wysokiej, jasnej, zwierciadlanej sali Łagodnie dzwoni srebrzysta fontanna, Jak harf muzyka — słodka bezustanna, Płynąca z cichej, zbłękitnionej dali. Matowem światłem szereg lamp się pali, Jak mgłą stłumiona gwiazd jasność poranna, Łagodnie dzwoni srebrzysta fontanna W wysokiej, jasnej, zwierciadlanej sali… Na sztywnym, lśniącym pręcie zimnej stali, Siedzi orlica… Kropel chłodna manna Opada, dzwoniąc, jak … Przeczytaj wiersz
Sto lat niewoli — o Boże nasz, Krwi, tylu cierpień i tylu łez: O karz nas Panie za grzechy karz, — Ale niewoli zbliż kres! Tyś jeden tylko nad nami Bóg, Tyś jeden Panem i ojcem nam — Oto Twe prawa podeptał wróg, Ty pychę jego złam. Ileż to razy wierny lud Twój, Po mściwy … Przeczytaj wiersz
O! słodki Jezu! mała dziecino! Do Ciebie nasze modlitwy płyną: Niechaj nam krzyż Twój drogę rozświeci, Błagają dzieci! O słodki Jezu! w ubogiej chatce, Tyś był posłuszny Najświętszej Matce, Niechaj Twój przykład zawsze nam świeci, Błagają dzieci! O słodki Jezu! w dwunastem lecie, Tyś już uczonych dziwił na świecie; Niech chęć do nauk w nas … Przeczytaj wiersz
Onego czasu — o! lat już mnogo Od owej chwili przewiało, Żył święty starzec, co prawdy drogą Kroczył odważnie i śmiało. Ze słowem bożem na drżących ustach, Przebiegał puszcze i jary, Jak spotykany ów na odpustach, Z ewangielijką dziad stary. Z wioski do wioski starzec sędziwy, Wędrował pełen ochoty; I wszędzie serca ludzkiego niwy, Uprawiał … Przeczytaj wiersz
Dziecię! jest mnóstwo Aniołów w Niebie, Co każdy krok twój śledzą z obłoku, Lecz tu na ziemi, tak blizko ciebie, Czuwa twój Anioł z łezką na oku. On cię osłania skrzydły swojemi, A więc go kochać i czcić potrzeba, Bo kto zasmuci Anioła ziemi, To jakby smucił Aniołów z Nieba. Czcij więc i kochaj matkę … Przeczytaj wiersz
Ucz się dziecino! masz książkę cudną! Nauka starczy za wszystkie skarby! Chociaż to niby trochę przytrudno, Odrazu ująć figielki w karby! Lecz jak się wdrożysz kochane dziecię, To z książką dalej pójdzie ci łatwo: Zawsze początek trudny na świecie, A bez mozołu nic niema dziatwo! Lecz się tak pracą nie trwóż dalece, Nauka pójdzie łatwo: … Przeczytaj wiersz
Ojczyzną dziecię, to bracia twoi, Twoi ojcowie i twoje matki! Dawni rycerze w skrzydlatej zbroi, Dumne pałace i kmiece chatki! Ojczyzną dziecię — to łany twoje, To groby przodków skryte żałobą! Rodzinne gaje, łąki i zdroje, I te niebiosa co lśnią nad tobą! Ojczyzną twoją chłopię sarmackie: To pieśń wolności i łzy tułackie!
Są, są — są — złote rybeńki — są, są, są — dla Marysieńki — oj! w tem tu jezioreńku! oj! w tem tu jezioreńku! Pójdziemy sobie, wyłowimy je wieczorem pomaleńku.. Płyń, płyń, płyń złocista rybko — w toń, w toń, w toń pomykaj szybko — oj! skryj się — skryj rybeńko! oj! skryj się … Przeczytaj wiersz
Wlazł kotek na płotek i mruga Piękna to piosenka niedługa. Niedługa, niekrótka, lecz w sam raz a ty mi Halusiu buzi dasz! Wlazł kurek, na murek i pieje każdy się z tej piosnki uśmieje.
Była babuleńka rodu bogatego, miała koziołeczka bardzo upartego. fik mik fik mik szwadyrydy szwadyrydy rydy, bardzo upartego A ten koziołeczek swawolny i pusty wyjadł babuleńce ogródek kapusty. Wzięła babuleńka kijka łozowego, wygnała do boru koziołka psotnego. Widział to dziadulek, począł na nią hukać: Idź-że mi babulko koziołeczka szukać! Poszła babuleńka, szukała dni kilka, zgubiła koziołka, … Przeczytaj wiersz