Modlitwa do Dzieciątka Jezus

O! słodki Jezu! mała dziecino! Do Ciebie nasze modlitwy płyną: Niechaj nam krzyż Twój drogę rozświeci, Błagają dzieci! O słodki Jezu! w ubogiej chatce, Tyś był posłuszny Najświętszej Matce, Niechaj Twój przykład zawsze nam świeci, Błagają dzieci! O słodki Jezu! w dwunastem lecie, Tyś już uczonych dziwił na świecie; Niech chęć do nauk w nas … Przeczytaj wiersz


Władysław Bełza

Legenda o jaskółkach

Onego czasu — o! lat już mnogo Od owej chwili przewiało, Żył święty starzec, co prawdy drogą Kroczył odważnie i śmiało. Ze słowem bożem na drżących ustach, Przebiegał puszcze i jary, Jak spotykany ów na odpustach, Z ewangielijką dziad stary. Z wioski do wioski starzec sędziwy, Wędrował pełen ochoty; I wszędzie serca ludzkiego niwy, Uprawiał … Przeczytaj wiersz


Władysław Bełza

Matka

Dziecię! jest mnóstwo Aniołów w Niebie, Co każdy krok twój śledzą z obłoku, Lecz tu na ziemi, tak blizko ciebie, Czuwa twój Anioł z łezką na oku. On cię osłania skrzydły swojemi, A więc go kochać i czcić potrzeba, Bo kto zasmuci Anioła ziemi, To jakby smucił Aniołów z Nieba. Czcij więc i kochaj matkę … Przeczytaj wiersz


Władysław Bełza

Elementarz

Ucz się dziecino! masz książkę cudną! Nauka starczy za wszystkie skarby! Chociaż to niby trochę przytrudno, Odrazu ująć figielki w karby! Lecz jak się wdrożysz kochane dziecię, To z książką dalej pójdzie ci łatwo: Zawsze początek trudny na świecie, A bez mozołu nic niema dziatwo! Lecz się tak pracą nie trwóż dalece, Nauka pójdzie łatwo: … Przeczytaj wiersz


Władysław Bełza

Ojczyzna

Ojczyzną dziecię, to bracia twoi, Twoi ojcowie i twoje matki! Dawni rycerze w skrzydlatej zbroi, Dumne pałace i kmiece chatki! Ojczyzną dziecię — to łany twoje, To groby przodków skryte żałobą! Rodzinne gaje, łąki i zdroje, I te niebiosa co lśnią nad tobą! Ojczyzną twoją chłopię sarmackie: To pieśń wolności i łzy tułackie!


Władysław Bełza

Złote rybki

Są, są — są — złote rybeńki — są, są, są — dla Marysieńki — oj! w tem tu jezioreńku! oj! w tem tu jezioreńku! Pójdziemy sobie, wyłowimy je wieczorem pomaleńku.. Płyń, płyń, płyń złocista rybko — w toń, w toń, w toń pomykaj szybko — oj! skryj się — skryj rybeńko! oj! skryj się … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

Była babuleńka

Była babuleńka rodu bogatego, miała koziołeczka bardzo upartego. fik mik fik mik szwadyrydy szwadyrydy rydy, bardzo upartego A ten koziołeczek swawolny i pusty wyjadł babuleńce ogródek kapusty. Wzięła babuleńka kijka łozowego, wygnała do boru koziołka psotnego. Widział to dziadulek, począł na nią hukać: Idź-że mi babulko koziołeczka szukać! Poszła babuleńka, szukała dni kilka, zgubiła koziołka, … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

Pogrzeb komara

Coś tam w lesie stuknęło, coś tam w lesie huknęło, a to komar z dęba spadł, złamał sobie krzyża skład. Potłukł sobie i głowę o konary dębowe, potłukł sobie i ciemię, gdy tak gruchnął o ziemię. Mucha wraz nadleciała i komara pytała — czy nie trzeba doktora, albo księdza przeora. Nie trzeba mi doktora, ani … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

Jak to było w Krakowie

Idzie matuś do Krakowa z malutką córeczką, niesie matuś do Krakowa jaja, jabłka, mleczko. Przy matusi Marysiątko stawia drobne kroczki i w słoneczku jasnym mruży niebieściutkie oczki. Maryś złote ma włosięta i liczko rumiane, przystroiła ją matusia w niebieską katanę, przystroiła ją matusia w kwiecisty fartuszek: — Nieś-że Maryś, do Krakowa ten jagód dzbanuszek. Idzie … Przeczytaj wiersz


Zofia Rogoszówna

Opłatek wigilijny

Łamię się z wami dziś opłatkiem białym, Wy wszyscy moi, dalecy, czy bliscy: Wy, co za błędnej gwiazdy ideałem Po świecieście się rozproszyli całym. Wy, co pijecie z rzek lodowych zdroi, Ducha nie dając pod troski nawałem, Wy wierni, mocni, wytrwali — wy wszyscy, Których rząd jasny przed wzrokiem mi stoi; Związani ze mną węzłem … Przeczytaj wiersz


Maria Ilnicka

Mój złotowłosy synku maleńki

Mój złotowłosy synku maleńki, Wiem ja, że bardzo lubisz piosenki, Które ci nucę niekiedy: O wiernych pieskach, o białych kotkach, Jasnych aniołkach, małych sierotkach, Które Bóg strzeże wśród biedy. Ale są jeszcze piosenki inne, Przy których dźwięku serce niewinne Zadrży nieznanem wzruszeniem: O starych czasach, o ludziach dawnych, Królach, hetmanach, rycerzach sławnych, Co śpią pod … Przeczytaj wiersz


Maria Ilnicka

Dolo niewieścia!

Dolo niewieścia! święta wielką łzą miłości, Niezmierny skarbiec szczęścia dano ci w rozpłatę, Odkąd Marya w gwiaździsta obleczona szatę, Okazała nam drogę naszą śród ludzkości. Droga prosta i łatwa, bo na nią popycha Jakiś anioł, stróż Boży, serdeczne natchnienie! Drgając w piersi kobiecej jak melodia cicha, Woła na nią: Kapłanko! Oto namaszczenie… Namaszczenie miłości; niem … Przeczytaj wiersz


Maria Ilnicka

Jan Zamoyski

Kanclerz i hetman — w radzie, czy w boju, Zawsze syn wierny matki ojczyzny, Nigdy Zamoyski ciężkiego znoju, Nigdy się krwawej nie uląkł blizny. Chociaż głos jego pociągał tłumy, Miecz jego zwycięstw przeważał szale — Nigdy dla własnej nie dał go dumy, Nigdy ambitnej nie służył chwale. Czy pod Batorym rozgramiał wroga, Czy wraz z … Przeczytaj wiersz


Maria Ilnicka

O naśmiewcach

Osieł niegdy wieprza uźrzał A głupie się tak z niego śmiał: „A toli uszy krótkie masz, „Ale mię kielcy przewyższasz“.  Wieprz kuńsztowi porozumiał, Aczkolwiek sie był rozgniewał; Ale, widząc oślą głupość, Tako skarał jego śmiałość:  „Dziękuj ośle, swej prostocie; „Ta cię chowa przy żywocie, „Bo za ty twe śmiałe słowa, „Wnetciby ucięta glowa“.  Głupi nie … Przeczytaj wiersz


Biernat z Lublina

Śmierci kożdy sie boi

Człowiek stary w jednej dobie   Niósł drew brzemię z lasa na sobie; Umęczywszy sie, z siebie złożył, Śmierci, aby przyszła, prosił. Owaciem Śmierć przybieżała, O przyczynę sie pytała, Czemu jej tak pilnie wzywał, Alboby rychlej umrzeć chciał? Starzec, widząc, Śmierci sie bał, Pokornie jej odpowiedział: Ta mi cię potrzeba była, Byś na mię ty … Przeczytaj wiersz


Biernat z Lublina

Tchnienie wiosny

Wiosna‎ ‎królować‎ ‎przyszła‎ ‎znów, Okryła‎ ‎pianą‎ ‎drzewa, Nie‎ ‎ziścił‎ ‎się‎ ‎żaden‎ ‎ze‎ ‎snów, Mimo,‎ ‎że‎ ‎słowik‎ ‎śpiewa! Zieleni‎ ‎wonią‎ ‎pachnie‎ ‎świat, Słońce‎ ‎ogrzewa‎ ‎łany, W‎ ‎łące‎ ‎stokrotki‎ ‎zakwitł‎ ‎kwiat, Nie‎ ‎gojąc‎ ‎żadnej‎ ‎rany! Gaje‎ ‎w‎ ‎odświętnej‎ ‎barwie‎ ‎kras, Miłosne‎ ‎szepcą‎ ‎pienia, Jakiemi‎ ‎tylko‎ ‎śpiewa‎ ‎las‎ ‎— W‎ ‎godzinie‎ ‎upojenia. I‎ ‎hymn‎ ‎wiosenny‎ ‎płynie‎ ‎w‎ ‎dal … Przeczytaj wiersz


Maria Paruszewska

Ziemia

Ziemio, ty coś nam była matką karmicielką, Ojczyzną i ostoją na omem zagonie, Co się zrobiło z twoją misją świętą, wielką, Ze aż bezdomnych tylu? — Dach nad głową płonie. Ziemio! tyś przecież matką, nie macochą naszą, Patrz — zamiast złotych kłosów, zgliszcza i ruiny, Wróg spalił i zmarnował całą przestrzeń Łaszą, Rodacy — nędzarzami, … Przeczytaj wiersz


Maria Paruszewska

Poeta i kwiatek

Wróżył poeta kwiatkowi w ogrodzie, Że zmarnieć może na zimowym chłodzie, Na to kwiat śnieżki: „Wszak wzrastam wśród lodu, Nie straszną zima pod śniegiem ogrodu. „Gdybym był ptakiem, trzymałbym sic: stada, „Tam, kędy życiu nie grozi zagłada „l strzegłbym skrzydeł, szukał w nich pomocy, „By krew nie skrzepła podczas mroźnej nocy. Poeta rzecze: „Mój ty … Przeczytaj wiersz


Maria Paruszewska