Coś tam w lesie stuknęło, coś tam w lesie huknęło, a to komar z dęba spadł, złamał sobie krzyża skład. Potłukł sobie i głowę o konary dębowe, potłukł sobie i ciemię, gdy tak gruchnął o ziemię. Mucha wraz nadleciała i komara pytała — czy nie trzeba doktora, albo księdza przeora. Nie trzeba mi doktora, ani … Przeczytaj wiersz
Idzie matuś do Krakowa z malutką córeczką, niesie matuś do Krakowa jaja, jabłka, mleczko. Przy matusi Marysiątko stawia drobne kroczki i w słoneczku jasnym mruży niebieściutkie oczki. Maryś złote ma włosięta i liczko rumiane, przystroiła ją matusia w niebieską katanę, przystroiła ją matusia w kwiecisty fartuszek: — Nieś-że Maryś, do Krakowa ten jagód dzbanuszek. Idzie … Przeczytaj wiersz
Łamię się z wami dziś opłatkiem białym, Wy wszyscy moi, dalecy, czy bliscy: Wy, co za błędnej gwiazdy ideałem Po świecieście się rozproszyli całym. Wy, co pijecie z rzek lodowych zdroi, Ducha nie dając pod troski nawałem, Wy wierni, mocni, wytrwali — wy wszyscy, Których rząd jasny przed wzrokiem mi stoi; Związani ze mną węzłem … Przeczytaj wiersz
Mój złotowłosy synku maleńki, Wiem ja, że bardzo lubisz piosenki, Które ci nucę niekiedy: O wiernych pieskach, o białych kotkach, Jasnych aniołkach, małych sierotkach, Które Bóg strzeże wśród biedy. Ale są jeszcze piosenki inne, Przy których dźwięku serce niewinne Zadrży nieznanem wzruszeniem: O starych czasach, o ludziach dawnych, Królach, hetmanach, rycerzach sławnych, Co śpią pod … Przeczytaj wiersz
Dolo niewieścia! święta wielką łzą miłości, Niezmierny skarbiec szczęścia dano ci w rozpłatę, Odkąd Marya w gwiaździsta obleczona szatę, Okazała nam drogę naszą śród ludzkości. Droga prosta i łatwa, bo na nią popycha Jakiś anioł, stróż Boży, serdeczne natchnienie! Drgając w piersi kobiecej jak melodia cicha, Woła na nią: Kapłanko! Oto namaszczenie… Namaszczenie miłości; niem … Przeczytaj wiersz
Kanclerz i hetman — w radzie, czy w boju, Zawsze syn wierny matki ojczyzny, Nigdy Zamoyski ciężkiego znoju, Nigdy się krwawej nie uląkł blizny. Chociaż głos jego pociągał tłumy, Miecz jego zwycięstw przeważał szale — Nigdy dla własnej nie dał go dumy, Nigdy ambitnej nie służył chwale. Czy pod Batorym rozgramiał wroga, Czy wraz z … Przeczytaj wiersz
Oracz niegdy orla ułowił A z skrzydł mu pierze wyłomił I puścił go miedzy koguty, Obrzezawszy mu paznogty. Potym lowiec orła kupił, Zasię mu pierze zapuścił I tak go ku polu wprawił, Iż i zające im łowił. Więc liszka, gdy to uźrzała, Łowca tako ostrzegała: „Orłowi tak barzo nie wierz, „A zasię mu skrzydła obrzeż: … Przeczytaj wiersz
Osieł niegdy wieprza uźrzał A głupie się tak z niego śmiał: „A toli uszy krótkie masz, „Ale mię kielcy przewyższasz“. Wieprz kuńsztowi porozumiał, Aczkolwiek sie był rozgniewał; Ale, widząc oślą głupość, Tako skarał jego śmiałość: „Dziękuj ośle, swej prostocie; „Ta cię chowa przy żywocie, „Bo za ty twe śmiałe słowa, „Wnetciby ucięta glowa“. Głupi nie … Przeczytaj wiersz
Człowiek stary w jednej dobie Niósł drew brzemię z lasa na sobie; Umęczywszy sie, z siebie złożył, Śmierci, aby przyszła, prosił. Owaciem Śmierć przybieżała, O przyczynę sie pytała, Czemu jej tak pilnie wzywał, Alboby rychlej umrzeć chciał? Starzec, widząc, Śmierci sie bał, Pokornie jej odpowiedział: Ta mi cię potrzeba była, Byś na mię ty … Przeczytaj wiersz
Wiosna królować przyszła znów, Okryła pianą drzewa, Nie ziścił się żaden ze snów, Mimo, że słowik śpiewa! Zieleni wonią pachnie świat, Słońce ogrzewa łany, W łące stokrotki zakwitł kwiat, Nie gojąc żadnej rany! Gaje w odświętnej barwie kras, Miłosne szepcą pienia, Jakiemi tylko śpiewa las — W godzinie upojenia. I hymn wiosenny płynie w dal … Przeczytaj wiersz
Ziemio, ty coś nam była matką karmicielką, Ojczyzną i ostoją na omem zagonie, Co się zrobiło z twoją misją świętą, wielką, Ze aż bezdomnych tylu? — Dach nad głową płonie. Ziemio! tyś przecież matką, nie macochą naszą, Patrz — zamiast złotych kłosów, zgliszcza i ruiny, Wróg spalił i zmarnował całą przestrzeń Łaszą, Rodacy — nędzarzami, … Przeczytaj wiersz
Wróżył poeta kwiatkowi w ogrodzie, Że zmarnieć może na zimowym chłodzie, Na to kwiat śnieżki: „Wszak wzrastam wśród lodu, Nie straszną zima pod śniegiem ogrodu. „Gdybym był ptakiem, trzymałbym sic: stada, „Tam, kędy życiu nie grozi zagłada „l strzegłbym skrzydeł, szukał w nich pomocy, „By krew nie skrzepła podczas mroźnej nocy. Poeta rzecze: „Mój ty … Przeczytaj wiersz
O Warmio moja miła Rodzinna ziemio ma. Tyś mnie do snu tuliła, Miłością pierś ma drga Zdradziecko byłaś wzięta, Bo chytry był nasz wróg Niewoli srogie pęta, Rozerwał dziś sam Bóg! My Warmii wierne dzieci Kochamy ten nasz kraj, Po latach burz, zamieci Zabłysnął szczęścia raj. Olsztyński zamek stary, Krzyżactwa mieścił ród, Dziś polskie tam … Przeczytaj wiersz
Wilk niekiedy barzo stękał, iż kość w gardle zawiązłą miał: nie wiedział, co sobie radzić, ledwie mógł słowo przemówić. O lekarzu sie pracował, wielkie myto obiecował, Ktoby sie chciał tego podjąć, wilkowi kość z gardła wyjąć. Owaciem sie żóraw obrał, nosem z gardła kość mu wyrwał, a kiedy go tak uzdrowił, o zapłatę z wilkiem … Przeczytaj wiersz
Wszystkim ta wada jest wspólną śpiewakom, że w gronie przyjaciół, Nigdy się na to nie zgodzą, gdy ich zaśpiewać poproszą, Nieproszeni zaprzestać nie mogą. Sardyńczyk Tigellius, Znany miał to do siebie. I Caesar acz zdolen przymusić, Choćby na przyjaźń ojcowską i swoją go prosił, to przecież Nicby nie wskórał, natomiast gdy chęć go wzięła od … Przeczytaj wiersz
Szczęśliwy ten, kto nie wie, co to lichwa, bórg, nie licząc zysków ani strat, wołami swemi orze pradziadowski mórg, jak zacni ludzie z dawnych lat! Bo ze snu go nie budzi ryk wojennych trąb, ni morska go nie trwoży głąb; on zdala mija możnych panów hardy próg, ni miejski go nie nęci bruk! On woli … Przeczytaj wiersz
Czegóż ma żądać wieszcz od Apollina W dniu poświęcenia mu chramu; O co się modlić, kiedy czaszę wina Wylawszy, ofiarę da mu? Wzdy nie o żniwa ze sardyńskich włości, Nie o kalabryjskie trzody, Ni złoto Indów i słoniowe kości, Lub smugi, gdzie Liru wody Cieką leniwo. Niech tam nożem krzywym Obrzyna grona winnicy Kto się … Przeczytaj wiersz
Wenus po długim rozejmie, na nowo Bój wszczyna. Przebacz, o przebacz królowo! Już ja nie taki i krzepki i jary, Jak niegdyś byłem pod berłem Cynary. Przestań, o sroga matko Kupidyna! Temu, co lustr już dziesiąty zaczyna Wkładać na kark ten twardy od obróży Miękkie twe jarzmo. Lepiej ci posłuży Jeśli chcesz w żądnem sercu … Przeczytaj wiersz
Tu ne quaesieris, scire nefas… Pieśń I – 11 Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie, Jaki nam koniec gotują bogowie, I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy. Lepiej tak przyjąć wszystko, jak się zdarzy. A czy z rozkazu Jowisza ta zima, Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma, Będzie ostatnia, czy też nam przysporzy Lat jeszcze … Przeczytaj wiersz
Exegi monumentum aere perennius… Pieśń III – 30 Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu strzelający nad ogrom królewskich piramid nie naruszą go deszcze gryzące nie zburzy oszalały Akwilon oszczędzi go nawet łańcuch lat niezliczonych i mijanie wieków Nie wszystek umrę wiem że uniknie pogrzebu cząstka nie byle jaka i rosnący w sławę potąd będę wciąż … Przeczytaj wiersz
Taką na niej syn Mai spełniwszy przemianę, Porzuca sławne miasto, od Pallady zwane, A rączem bijąc skrzydłem, do nieba ulata, Gdzie go przyzywa ojciec i wszechwładca świata. Cel przed nim zataiwszy, tak rzekł nieśmiertelny: »Synu, moich rozkazów wykonawco dzielny, Bez zwłoki spuść się z zwykłą chyżością na ziemię Pod Sydon, gdzie Fenicjan z lewej patrzy … Przeczytaj wiersz