Wspólne mogiły
Nad wspólnymi grobami nie stawia się krzyży i wdowy nad nimi nie płaczą, Tu ktoś tam przyniósł kwiaty, i Wieczny ogień tu zapalają Tu niegdyś ziemia stawała dęba, a dziś są płyty z granitu. Tu nie ma żadnego indywidualnego losu – wszystkie losy zlane są w jedno. A w Ogniu Wiecznym widzisz płonący czołg, płonące … Przeczytaj wiersz