Nudzę się, nudzę piekielnie… Wszystko się stało tak marne, Tak małe i płaskie śmiertelnie, Że nawet kolonie karne Nie mogą dostarczyć kochanka, Godnego mych pragnień szalonych, Nie jestem ja nimfomanka, Ale wśród rozdrobnionych Uczuć i namiętności Pęka me serce od nudy. Dusza dostaje nudności Od czasów naszych ułudy. Za jakąż, za jakąż … Przeczytaj wiersz
Arfo północna, długo wisząca w kurzawie Na jaworze co zdroje Fillanu ocienia, Tknięta wiatrem przelotnym brzmiałaś w cichej wrzawie: Aż póki bluszcz twojego zazdroszczący pienia Nie ujął każdej struny do więzów milczenia. Arfo! Minstrelów arfo! do którejże chwili Spać będziesz w szumie liści, w mruczeniu strumienia? Nigdyż się głos twój dawnem pieniem nie umili, Ni … Przeczytaj wiersz
I. Puśćcie mnie, puśćcie w podwórzec zamkowy, Pysznych podwojów odsuńcie wrzeciądze; Śnieg zimny bije, świszcze wiatr grudniowy, Zmokły, przeziębły — i błądzę i błądzę, II. Nie jestem wcale natrętny podróżny, Wszystko mam z sobą, nie pragnę jałmużny; Wszakże ktokolwiek w tak okropnej nocy, Ma prawo ludzkiej zażądać pomocy. III. Śniegiem zawiana znikła z oczu droga, … Przeczytaj wiersz
Żółty ogień mi się śni kiedy słońce wstaje. Powiedz mi, ach powiedz mi czy mi się wydaje, że i rano jest nie tak nie tak, jak być powinno albo palisz na głodniaka albo pijesz wino I tak jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze jeden, jeden, jeden, jeden raz I jeszcze raz, jeszcze jeden, jeden … Przeczytaj wiersz
Tu łapy jodeł drżą na wietrze, tu ptaki szczebiocą trwożnie – żyjesz w zaczarowanym, dzikim lesie, stąd uciec już nie można. Niech czeremcha, jak bielizna na wietrze schnie, niech jak deszcz opadają bzy. Ja i tak stąd zabiorę cię do pałacu, gdzie grają fujarki. Twój świat czarownicy na tysiące lat schowali przede mną i światem … Przeczytaj wiersz
Zapatrzony na szyjkę białą, otoczoną Paciorkami korali, co kilkoma sznury Z taką legły rozkoszą na dziewicze łono I tam się kołysały, wznoszone do góry, Patrzyłem… Jednak oczy jakoś mi się ćmiły, A od niej biło ciepło… Niby rajskie wonie Owiały mię i płomień wlały w moje żyły… Otoczyłem jej kibić i zbliżyłem skronie. „Pocałuj mię!” … Przeczytaj wiersz
Nad wspólnymi grobami nie stawia się krzyży i wdowy nad nimi nie płaczą, Tu ktoś tam przyniósł kwiaty, i Wieczny ogień tu zapalają Tu niegdyś ziemia stawała dęba, a dziś są płyty z granitu. Tu nie ma żadnego indywidualnego losu – wszystkie losy zlane są w jedno. A w Ogniu Wiecznym widzisz płonący czołg, płonące … Przeczytaj wiersz
Krakowski jestem fiakier Z krakowską fantazyją Cylinder mam na bakier I długą kierezyją Jak wiozę młodą parę Po uszy zakochaną To sama moja szkapa Jedzie, jak z porcelaną Staruszków znowu wożę Ostrożnie i czcigodnie Artystów, jak po sławę Choć za ostatnie spodnie Siadajcie więc panowie Bo waszych nóżek szkoda Jedź ostro, co się zowie To … Przeczytaj wiersz
Kiedy bramy zamkną w nocy Ja zaczynam byt sierocy Gdy ulice w mroku cicho śnią Gdy księżyca lśnią promienie I malują światłocienie Noc mnie wzywa, idę chętnie w nią Gdy filister wlazł do łóżka Kiedy chrapie nawet stróżka Wtedy właśnie zaczynam żyć Wtedy mi wśród nocnej ciszy Księżyc tylko towarzyszy Jakby mówił do mnie: śmiało, … Przeczytaj wiersz
Tidra-tidra, gwałtu rety Tidra-tidra, po-sa-sa Świat się kręci na kształt świdra Z Mańką znów się kręcę ja Tidra-tidra, nie psuj wiater Odknaj, Wicek, nie rób tłok Tutaj, bracie, nie tryjater Żeby tańczył kto kekwok Tidra-tidra Felka ruda Niczem fryga w polce gna Tylko jak słoń stawia uda Bo dwie lewe nogi ma Tidra-tidra, co za … Przeczytaj wiersz
Herbatka z tańcami albo bal, To mi jest rozkosz prawdziwa Bawić się — hulać — nie jest nam żal, Wszak młodość raz tylko bywa Maniery w tańcu i wobec dam, Różne u różnych są osób, Ja państwu próbkę maleńką dam, Kto tańczy na jaki sposób. Naprzykład Icek Korniszon Tak tańczy z panną Bertą Kon, Naprzódwtył, … Przeczytaj wiersz
W ten dzień zrównania dnia i nocy w krew moją weszłaś cicho i tajemnie ukrytym nurtem płyniesz we mnie w krwi mej żeglujesz — jak brew płonąca na rubieżach mroku, jakżeż wspaniały ocean rodzisz przed otchłanią oczu jakiż patos Armouno wieczór zapala w twoim pięciopalcu— w marmurowej ciszy leżąc słyszysz szelest przesuwanych godzin milczeniem krzyczysz … Przeczytaj wiersz
Znany jest ciężar, barwa słów a jednak jest inaczej — po grzywach zbóż po ziemi siwej i spragnionej kroczyły głucho jak ciężarne klacze biodrami kołysząc z wiatrem gór kobiety moich snów niebo miedziany pożar krzyczał — krzyczał coraz szerzej a w dole rosło słońce, słońsze — jak krew słone, w usta wchodziło drżący … Przeczytaj wiersz
Nocą gdy widzisz we śnie piersi kobiece otwierasz niebo przybrane pawiami spadasz w nie na mocy prawa ciężkości rządzącego światem i snami blada mgła nad oczyma z sutek i ze szkła ślepym stylem powikłań zeszła mocno odczuwasz widząc schodzący do ciebie po schodów poręczy sexus kobiecy – w tęczy
Oprawcie brylant w woń kobiety, a otrzymacie ten dzień. Ten dzień zagłusza brylant, który nosisz na palcu. Twój brylant jest kroplą tego dnia, gdy go do warg przykładasz. Ten dzień byłby brylantem, lecz dopiero po stracie swych woni. Kropla tego dnia = pług na brylantowym palcu. A brylant patrzy na ten dzień jak na starszego … Przeczytaj wiersz
Że, że wśród mych ścian światy, że wśród mych ścian skomlą światy, światy z miast, z miast które morzą, morzą nie ludzi lecz gwiazdy, morzą śpiewem, śpiewem cedzącym niebo, cedzącym je przez głoski dumy, przez światła nowe jak wiosny zapalane modą, i że nie widzę rąk dla których moje drzwi otworzyłem i że nie widzę … Przeczytaj wiersz
Cień czarny ptak, czarny ptak naszych westchnień ssie złote wymię, ssie słońce, czarny ptak. Aaa, my chcemy je mieć. Mieć! Mieć! Złote wymię chcemy mieć. Nam twój śpiew, nam złoty twój śpiew, nam czarnym złoty twój śpiew, twój śpiew rzeźbi nam świat, nam świat świat. Patrzymy. Patrzymy? Kradniemy oczyma! Kradniemy, kradniemy, kradniemy oczyma. Dym ma … Przeczytaj wiersz
Nie jestem kobietą. Jestem rodzaj nijaki. Jestem dzieckiem, paziem i śmiałą decyzją, jestem śmiejącym się pasmem szkarłatnego słońca… Jestem siecią na wszystkie ryby żarłoczne, jestem czarą na chwałę wszystkich kobiet, jestem do kaprysu i upadku bramą, jestem skokiem w swobodę i w siebie samą… Jestem szeptem krwi w uchu mężczyzny, jestem deszczem duszy, tęsknotą ciała … Przeczytaj wiersz
Tak mi się twoja twarz rozpływa i niknie we mnie jak widnokrąg, z którego odejść trzeba. Glos twój, twe oczy, uśmiech jak przelotny wiatr, gdy się o twarz ociera, jeszcze drży we mnie i jak ptak, który tak lekko i ostrożnie w powietrzu waży się, jak gdyby oddechem był — ulata ze mnie, rozpływa się … Przeczytaj wiersz
…a jednak wierzę, że w piersiach ludzi wstanie straszliwy płacz i groby wzruszy. I będą wołać umarłych i budzić zamordowanych… I ważyć będą w dłoniach zgniły proch, i ku niebu wznosić twarze, krzycząc. Lecz próżny będzie pustej skruchy szloch i łza goryczy. Bo nadejdą umarli z ziemi i z mórz, z błota obozów, ze strzeleckich … Przeczytaj wiersz
Wciąż jesteś przy mnie. Wszelki dźwięk i ruch tak zwykły, jak schylenie czoła ku rękom, trzepot powiek i cichy uśmiech zamyślenia – to jesteś ty. Milczenie ust, puls serca i pieszczota dłoni nie chwycą ciebie, ani słowo, które w przemożny rośnie rytm i jakby falą i ciemnością ogarnia mnie… Więc smutek, gorycz, tęsknota – czyż … Przeczytaj wiersz