Smutek jesienny

W górze po niebie lecą bociany W kościele dzwonią dzwony Żółty liść z lipy leci Dąb rudym liściem odziany Nad wodą z mgieł opony Złote światło zorzy na niebie świeci Nie śmieje się słońce dzisiaj, nie Nie błyśnie skrami potok, nie. Po bladej ścierni wlecze się dym W cmentarzu smutny śpiewają hymn. Trumna uderza o … Przeczytaj wiersz


Tytus Czyżewski

Podróże

Z mrocznych wąwozów gorskich Wyszedłem w życie z wysokich mroków Z chmur białych, skał kędzierzawych Na niebie, z mgieł jesiennych Nad złotem liści jawora. A potem były miasta gorące plugawe Dalekie perspektywy żelaznych szyn Białe dymy maszyn i brylanty lamp Elektrycznych w długich ulicach. A potem nadpłynęły dalekie morza Okręty — białe stada delfinów Amarantowe … Przeczytaj wiersz


Tytus Czyżewski

Koń w chmurach

Z kwiatów się to zaczęło Z róż czerwonych i astrów Z łąk pachnących i lasów Świerków wysmukłych i brzóz. Gdy myśli moje jak kwiaty Jak drzewa co bledną wiosną Wiatry dreszcze miłosne I chmury, gwałtowne uściski Skłębionych ramion nieba I żyłem wtedy jak ptak Jak dziecko ptaków jak śpiew Sen który brzęczy polem Pajęczyn, strun … Przeczytaj wiersz


Tytus Czyżewski

Lajkonik

Była to godzina piąta popołudniu Właśnie wytrąbiono hejnał Z wieży Marjackiej. Muzyka hejnału — powódź trąb Płynęła wszędzie Szklanki, filiżanki z niedopitą Kawą i herbatą. W kawiarni w Sukiennicach, Kwiaty w garnkach kwiaciarek Ustawione rzędem na bruku Lewkonje, lilje, goździki Pełne były muzyki hejnału. Nad Rynkiem, nad Sukiennicami Wzleciały dwie w białych sukniach Anielice Jak … Przeczytaj wiersz


Tytus Czyżewski

DO ŚLICZNOTKI

Choć bigot z pasją nas bezcześci Piętnując nasz nieprawy związek, Choć ludzie plotą w głos, że jest ci Obcy rodzinny obowiązek, Nie zniżam przed bóstwami lotu, Nie zginam kolan w uległości, jak – ty nie widząc w nich przedmiotu Wielkiego gniewu czy miłości. Jak ty – z wesela pełnym sercem, nad sobą nie uznaję pana, … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Pierwsza miłość

Już w dzieciństwie tęsknotę miłości upojną Zaczynałem poznawać duszą niespokojną: Na miękkiej snu pościeli w nieprzespane noce, Gdy pod ikoną słabe światełko migoce, Wyobraźnią, niejasnym przeczuciem trapiony, Mój umysł powierzałem wizjom niezwalczonym. Widziałem twarz kobiecą – jak lód mroźne tchnienie, I oczy – dotąd w sercu żyje ich spojrzenie; Od przestępstw, jak sumienie, chroni moją … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

MODLITWA

Nie wiń mnie z wyżyn swej wszechmocy, Nie karz mnie duchem ani ciałem Za to, ze mrok grobowej nocy I serce ziemi pokochałem; Że ludzka dusza moja rzadko Rzeźwi się słów twych żywym zdrojem, Że mkną ku błędom i upadkom Z dala od ciebie myśli moje; Że niegasnący żar natchnienia Podskórną lawą pierś mą toczy, … Przeczytaj wiersz


Taras Szewczenko

DEMON

Część 1 I Posępny demon, duch wygnania, Wolno nad ziemią leciał grzeszną; Przed nim tłum wspomnień się wyłaniał Z tych dni zapadłych w noc bezkresną, Tych dni, gdy jak cherubin czysty Jaśniał na wszystkie strony świata, Kiedy kometa, ptak ognisty, Mijając lotem promienistym, Jeszcze witała go jak brata; Gdy w toń niebiosów zasłuchany, Patrzył przez … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

DEDYKACJA

Nie pogardź moim lichym darem, Choć dałem wyraz nieudolny Nieujarzmionym serca żarom – Porywom buntu duszy wolnej. O! nie dla świata to pisałem – On do uniesień niezbyt skory. Nie! Ja nie jemu przyrzekałem Umiłowane swe utwory. Wiem, że to świata nie obchodzi, Czy duch jest w smutku pogrążony, Czy myśl pogodna dźwieki rodzi, Kiedy … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

PIEŚŃ ROSYJSKA

Śnieg wali, ziemię w puch odziewa… Czemu sie boi czarnobrewa Z ganeczka zejść I wody znieść? Jak popa pogrzebowa pieśń Łka zamieć zasypując wieś, Narzeka, A pod wrotami kundel zły Gryzie swój łańcuch, szczerzy kły I szczeka… Lecz nie zawiei płacz pogrzebny Ni wycia psiego głos wróżebny, Ni wichru jęk Budza w niej lęk. Jej … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

USPRAWIEDLIWIENIE

Gdy twój przyjaciel miast imienia, Którego sławie tłum zazdrości, Same zostawi mu wspomnienia O błędach swoich namiętności I cichym snem się w ziemi zdrzemie To serce, w którym krew kipiała, Gdzie tak szalenie, tak daremnie Miłość z wrogością się zmagała, Kiedy przez ogół potępiona, Pochylisz głowę swą milcząco I tłum orzeknie, żeś zhańbiona Miłością, grzechu … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Demon: powieść wschodnia

I. Posępny Demon, duch wygnania, Nad grzesznym ziemskim globem mknie. I często, błądząc w tych otchłaniach, Wspomina dawne szczęsne dnie. Te dnie, gdy w czasie dobrym, innym, W podwojach świata błyszczał on Niewinnym, czystym cherubinem, Kiedy kometa w biegu płynnym Uśmiechnąć się lubiła doń, Kiedy przez mgieł przejrzyste ściany – Gdy wpadł w poznania chciwy … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Arfa

I Gdy grób mój darni okryją zielenie I krótkie życie moje już przeminie, W twej wyobraźni będę tylko cieniem I ust twych szeptem o wspomnień godzinie. Gdy o mnie głuche zapadnie milczenie Śród ucztujących przyjaciół przy winie, Wtedy ty w ręce swe weź arfę prostą, Co była marzeń mych i moją siostrą. II I w … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Anioł śmierci

Kraino cudna, Wschodzie złoty, Kraino czarów, namiętności, Gdzie róż ogrody, ziem klejnoty, Prócz szczęścia wszystko w obfitości, Gdzie fale w rzekach płyną czystsze Obłoki niebios uroczystsze, Wspanialej wieczór dogorywa, Świat cały piękność ta okrywa I otaczają te uroki, Gdy duszy ludzi piętnem skazy Nie splugawiły złe wyroki. Ja kocham, Wschodzie, twe obrazy! Kto ciebie znał, … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

WDZIĘCZNOŚĆ

Za wszytsko, wszytsko składam tobie dzieki: Za gorycz łez, za pocałunków jady, Za utajone namiętności męki, Za zemstę wrogów i przyjaciół zdrady, Za każdy w pustce roztrwoniony poryw, Za wszystkie w życiu złudy, omamienia, Lecz jedno spraw: bym tobie od tej pory Niedługo już zanosił dziękczynienia.


Michaił Lermontow

WIECZOREM PO DESZCZU

Patrzę przez okno. Zmierzch zwolna zapada. Już pożegnalny blask na kolumnadach, Kominach, krzyżach, kopułach złoconych Świeci, odbłyska w oczach zachwyconych I rąbek chmury po zachodniej stronie Jak fantastyczny wąż na niebie płonie, I wiatr, przez sady przebiegając żwawy, Lekko kołysze żdźbła zmoczonej trawy… Oto dojrzałem kwiat w głębi ogrodu, Jak uronioną perłę z krain Wschodu. … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Żagiel

Samotny żagiel na przestworzu Bieleje wśród błękitu fal. Co wypatruje on na morzu? Czemu od stron swych pędzi w dal? Wiatr świszcze, w górę pną się fale I skrzypią reje, maszt się gnie, A on nie szuka szczęścia wcale I nie od szczęścia w oddal mknie. Pod nim świetlista wody grzywa, Nad nim złocisty promień … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Gwiazdka

Samotna w niebie Gwiazdka się pali, Wabi do siebie Mój umysł z dali; Mkną do niej w gości Sny moje z ziemi, Bo blask radości Z wysoka śle mi ! Blask ten widziałem W żrenic spojrzeniu, Które kochałem Wbrew przeznaczeniu; Dla cierpień były Najsłodszym lekiem, A blaskiem lśniły Równie dalekim. Sen oczy kleił, Lecz nie … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Nie, ja nie ciebie kocham tak szalenie

Nie, ja nie ciebie kocham tak szalenie, Nie dla mnie blaski piękna twego płoną: Miłuję w tobie dawne me cierpienie I moją młodość dawno utraconą. Kiedy na ciebie spoglądam czasami I gdy zaglądam głęboko w twe oczy, Tajemna wtedy rozmowa się toczy, Ale nie z sobą mówimy sercami. Rozmawiam z lubą młodych dni szczęśliwych, W … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

ŻEBRAK

U wrót klasztoru świętobliwych Stał błagający o jałmużnę Żebrak, wyschnięty, ledwo żywy Od głodu i nadziei próżnej. Wzrok jego zdradzał żywą mękę, A jego wyciągnięte ramię O chleb prosiło. Lecz ktoś w rękę Włożył mu zamiast chleba kamień. Tak o uczucia twe łaskawsze Błagałem w gorzkich łzach tęsknoty, Tak oszukałaś, już na zawsze, Najlepszą część … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow

Na ostrogi srebrne patrzę

Na ostrogi srebrne patrzę I w zadumie trwam głębokiej: Drżę o ciebie, mój latawcze, Drżę, mój koniu, o twe boki. Pradziadowie ich nie znali I, tratując stepów szlaki, Nahajami popędzali Niepokorne swe rumaki. Nastał jednak wiek oświaty: Zamiast grubych obyczajów Wprowadzono świeżej daty Wynalazki z obcych krajów. Dzisiaj karmią, honorują, Cenią grzbiet, na którym siedzą… … Przeczytaj wiersz


Michaił Lermontow