Nim fale zbóż dorosłych Czas rozpędzony zetnie, Nim pod błysk sierpów ostrych Dni się położą letnie — Zobacz się jeszcze z polami, Zobacz się ze zbożami I z szumiącemi, leśnemi Drzewami — wieczorami… Posłuchaj zbłękitnionych, Najcichszych nocy tonów — I wszystko to zapamiętaj, I z ziemią o wszystkiem pomów…
Pod serwetą wonna warstwa siana, Na serwecie opłatków książeczka — Znów cię widzę, chałupo kochana, Chłopska chato, znana mi od dziecka. Ze stodoły weź, ojcze, snop żyta I tu w kącie, jak co roku, postaw. Niech zadzwoni, niech do nas zawita Święta Wilja, po dawnemu prosta. Gwiazdy same podejdą do proga, O dzieciństwie śnieg kolędę … Przeczytaj wiersz
Znowu wiosna świeżo jak wiśnia zakwitnie, Młodziutka dziewczyna w bielutkiej sukience, Oczy będę pieścił runem runi żytniej, Którą biegle rozczesują ciepłych wiatrów ręce. Uśmiechem się czułym z ziemią porozumiem, Będę lasów słuchał, polom będę śpiewał, A w pachnącym zmierzchu, cichnącym poszumem Przywołany, wycałuję wszystkie w sadzie drzewa Wezmę liści zieleń radosną i młodą, Kwiaty dni … Przeczytaj wiersz
Feliksowi Babińskiemu Dnia widność zmierzch przedwcześnie splamił, Chmur kopeć na gładziźnie szkła, Zniewyraźniało nad polami, I zgóry spływa rzadka mgła. I jakby deszczu mak się sypał, Drobnoziarnisty szary mak — Drżą na widocznych z okna lipach Strzępy zmarłego lata flag. I oto nagle — czyż złudzenie? Sfruwa z wysoka cały rój Białych płateczków wprost … Przeczytaj wiersz
Świeży zapach skoszonych koniczyn Ciepłym pyłem owiewa twarz. Wyciął niebu kolisty policzek Łobuz-księżyc, złotawy łgarz. Cisza serce spokojem mi leczy, Zboża — stojąc bez ruchu — śpią… Niewidzialny potwór śródpowietrzny W błękit mrowie swych oczu wpiął. Nie, a może to w olbrzymiem niebie Czuwa wilków zbawionych rój? Śliczne ślepia zielonawo-srebrnie Błogosławią milczenie pól… Wszyscy, wszyscy … Przeczytaj wiersz
1. Z dymem pożarów, z kurzem krwi bratniej Do Ciebie Panie bije ten głos, Skarga to straszna, jęk to ostatni, Od takich modłów bieleje włos. My już bez skargi nie znamy śpiewu, Wieniec cierniowy wrósł w naszą skroń. Wiecznie jak pomnik Twojego gniewu, Sterczy ku Tobie błagalna dłoń! 2. Ileż to razy Tyś nas nie … Przeczytaj wiersz
The mountains look on Marathon And Marathon looks on the sea; And musing there an hour alone, I dream’d, that Greece might still be free, For standing on the Persian’s grave, I could not deem myself a slave. Byron. WSTĘP. Wy chcecie pieśni! — wy chcecie pieśni Zapewne dźwięcznej i słodkiej dla ucha, A … Przeczytaj wiersz
Na krzyżu konam z zwieszoną skronią, Z przebita piersią, z przebitą dłonią, Z skrwawioną koroną cierni. Zczerniałe wzgórza ludzi mrowiskiem Męce mej wtórzą urągowiskiem: A gdzież są, gdzież moi wierni? A chciwość moje szaty rozdziera, I złość ciekawie ku mnie poziera — Czy z skargą skona Syn boży? Z piołunu do mnie skacze kielichem, Śmieje … Przeczytaj wiersz
O Panie, Panie, czemuś nas opuścił! Gwiazdy nad nami zmgliły się żałobą, Czemuż Ty Panie, naszych łez nie uczcił Gdyśmy płakali przed Tobą?… Onego czasu było orle gniazdo, Gniazdo zapaśne, szerokie, a całe, Orłowie z niego swą podniebną jazdą Rozgłaszali Pańską chwałę. Orłowie, skrzydła łamiąc w zawierusze, Padli nieżywi na skały dalekie, Czemużeś, Panie, ich … Przeczytaj wiersz
Na cześć Naszego Gościa podnoszę to słowo, Ono bez mojej woli w takt pieśni przechodzi, Bo widzi ducha Polski nad tą piękną głową, A już takiego męża czcić pieśnią się godzi! Na służbie narodowej nie zaznał spoczynku, W ciche zakąty serca spychał własne troski, Toż w każdej jego pracy, jak w dobrym uczynku, Bije zdrój … Przeczytaj wiersz
MODLITWA WSTĘPNA. Poglądam w niebo — a niebo ciche, Patrzę na ziemię — a ziemia śpi, Ona, co we dnie miota się w pychę, Ona, co we dnie broczy się w krwi. A teraz księżyc srebrną pogodą, Obrylantował rosisty wrzos, I stoją senne wierzby nad wodą, A wiatr leciuchny muska im włos. Wonieje ziemia i … Przeczytaj wiersz
Anioł melodyi (Izrafil). Z harfą hebrajską przewiewam samotny Po białych chmurach, co nie znają gromu, Łez moich cichych pociąg wilgotny Rdzawi jej struny — — Komuż ją dam, komu? Gdzież owe czasy króla-śpiewaka, Gdzież owe wieki pół-aniołów ludzi, Kiedyż głos taki, kiedyż pieśń taka Drzemiące gwiazdy do chóru obudzi. Znałem ja piewcę młodego z zachodu: … Przeczytaj wiersz
Na stu koniach jadę! Każdy dzień zarumienia moje usta blade, Sieje mi blask do oka i przysparza siły. A jedziemy rodzinnem Podolem; mogiły Z łona pól wstają — na nich posępny, samotny Siedzi orzeł, tych grobów wysłannik powrotny, Sprawia się z odbytego przed braćmi poselstwa. Gdzieniegdzie przezroczysta, niewielka dąbrowa, Kędy mnóstwo słowików nosi się i … Przeczytaj wiersz
Kiedy pod ciężarem strasznego bólu Ujejski tworzył hymn »jak jego serce poszarpany«, kiedy ze zmąconego rozpaczą patryotyczną serca darły się na świat potężne tony Chorału, może nawet nie przypuszczał, jakie olbrzymie znaczenie pieśń ta mieć będzie w losach Polski, nie wiedział, że stanie się sztandarem, pod którym się skupi wszystko, co tę ojczyznę miłuje, że … Przeczytaj wiersz
Tam w głębi morza, kędy spieszne fale Grzmotem się wichrzą w nieustannej wojnie, Kędy straszydła gnieżdżą się po skale, Tam w głębi morza marząc niespokojnie W dawny korabi zagrzebana szczątek Targa się koncha — kapłanka pamiątek! I serce wieszcza równie się zanurza W ostatnim schowku rozbitego domu, A tam drżąc słucha, jak nim nosi burza, … Przeczytaj wiersz
(FRAGMENT Z POEMATU »PODRÓŻ PRZERWANA«) Nasz Kraków, to jak namiot wodza śród obozu, To jak ołtarz ofiarny w ojczyzny świątyni, Skąd płyną do nas hasła, rozkazy i siły, Gdzie każdy swoje śluby narodowe czyni. Gościńce, co doń idą, ciągłe wznoszą pyły, Napełnione pielgrzymów jednorodną rzeszą, A zda się, że ruch mają, że wraz z ludźmi … Przeczytaj wiersz
Mówią o Panie, żeś mię upokorzył, A Tyś mi zasług i chwały przysporzył; Mówią o Panie, żeś Ty na mnie gniewny, Że twardy grzesznik Twoje gromy kuszę, A wżdy ja w duszy spokojny a pewny, Bom w Tobie Panie położył mą duszę. I Tyś nad ludzi wywyższył mię wielce, Bo płoniesz we mnie jak w … Przeczytaj wiersz
1. Maleje, Panie, maleje Twój naród; Widomej śmierci osłabia go zaród, Duch jego siły z ciałem się rozprzęża, Toć łatwiej u nas o karła — niż męża! Niby nas wiele — a jakżeż nas mało! Wszystko się w inną stronę rozleciało, Twojego głosu prawie nikt nie słucha; Pękły ogniwa, — nie stało łańcucha! Lud nasz, … Przeczytaj wiersz
Bogarodzica, Dziewico, Usłuchaj głos człowieczy: To wielkich bolów głos. Nas siedem krwawi mieczy, Potrójny gniecie grób, Bogarodzico! Jak wichrem zgięty kłos, Kładziem się u Twych stóp. Bogarodzico, Dziewico, Patrz, oto naszą ziemię Okręcił zdradny wąż. Na wierne Tobie plemię, O! nawróć blask swych ócz. Bogarodzico! Łańcuchem węża zwiąż I na dno piekła wtłócz. Bogarodzico, Dziewico, … Przeczytaj wiersz
W górę serca i czoła! noc się szara rozsłania, Z bożej dłoni co wskrzesza idą blaski zarania, I ta Święta, o którą moc szatańska się starła Drgnęła w grobie i mówi: «Spałam tylko, nie zmarła!» Razem, razem, odrzućmy grobnych głazów ostatki, Precz, precz! Ach, widne już oblicze tej matki! Wstaje ze snu strasznego a chwiejąca … Przeczytaj wiersz
W Tobie ja samym, Panie, człowiek smutny, Nadzieję kładę: Ty racz o mnie radzić! Nieprzyjaciel mój, jako lew okrutny, Szuka mej dusze, aby ją mógł zgładzić; Z jego paszczę ki jeśli mię, mój Boże, Ty sam nie wyrwiesz, nikt mię nie wspomoże. Jeśli mię, Panie, słusznie oszacował Zły człowiek, a ma do mnie jaką winę; … Przeczytaj wiersz