Przymierze

Jacek Dehnel

ponad siedemdziesiąt lat minęło
odkąd mojej babci młodej mężatce
moja dziewięćdziesięcioletnia praprababka
mówiła twój dziadek tak mnie kochał
że całował mnie od stóp do głów
od stóp do głów
nie omijając żadnego miejsca

wtedy różniły się wszystkim
teraz to tylko dwie stare nieboszczki
ale słowa pozostały

najpierw tajemnica alkowy potem
powierzony sekret anegdota wreszcie wiersz
a w każdym z nich to samo
gorejące ziarno nieumniejszone nieostudzone
pościel w zimnej guberni
wargi w których pulsuje krew
sunące po skórze w której krew pulsuje
i tych dwóch krwi sprzymierzenie
przeciw reszcie świata

Warszawa, 30 III 2014

Twoja ocena
Jacek Dehnel

Wiersze popularnych poetów

mandala

Twoje malinowe trąbki, rewolucjo. Twoje papierosy, twoje pomarańcze. Tak jest! Miasto inwestuje w kolory, będziemy bawić się w mieście pośród ładnych nazw. Ty i twoje tatuaże na dnie mojego oka…

Nie kochaj, bo kochać

Nie całuj powiek I nie tul rąk O nic mnie nie proś W powodzi klątw I nie rań mnie już więcej Nie zdarzy się Rannej herbaty Poranny jęk Nie mów…

Święty Józef

Ze wszystkich świętych katolickich najbardziej lubię Józefa bo to nie był żaden masochista ani inny zboczeniec tylko fachowiec zawsze z tą siekierą bez siekiery chyba się czuł jakby miał ramię…