Na one słowa Jopowe: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore etc. Z wstydem poczęty człowiek, urodzony Z boleścią, krótko tu na świecie żywie, I to odmiennie, nędznie, bojaźliwie, Ginie, od Słońca jak cień opuszczony. I od takiego (Boże nieskończony, W sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie Sam przez się żyjąc) żądasz jakmiarz chciwie Być … Przeczytaj wiersz
NA HERB JEGO M. PANA JAKUBA LEŚNIOWSKIEGO, PODCZASZEGO ZIEMIE LWOWSKIEJ Gryfowie strzegą złota i biją się o nie Tak w południowej, jako i w północnej stronie. Niebożęta Pigmei trudność z nimi mają, Którzy się o ten kruszec z pilnością starają. Ale polscy Gryfowie nie tak żądni złota, Jako wolności stróże, w których ta ochota, Że … Przeczytaj wiersz
Ryś z liszką niegdy się gadał, Ślachectwem się jej przekładał: „Jakom ja cudnej rodziny, Ukazują me pstrociny”. Liszka rzecze: „Barzo błądzisz, Iż się z skóry cudnym sądzisz; Bo gdy z ciebie sierść opłynie, Wszystko twe ślachectwo zginie. Jać-em tedy ślachetniejsza I więcej nad cię cudniejsza, Iż o cudną sierść mało dbam, W rozumie cudność pokładam”. … Przeczytaj wiersz
Winiarz jeden, bliski śmierci, Chcąc nauczyć swoje dzieci, Wszytkich sobie wezwać kazał, Za testament im powiedział Rzekąc: „Pieniądze, którem miał, Na winnicy-m je zakopał; Gdyć umrę, pilnie szukajcie, A co potrzeba, najdziecie”. Oni, gdy tako mniemali, Wziąwszy motyki, kopali; Skarbu nigdziej nie tuczyli, Aż się potym domyślili. Bo winnicę rozkopawszy Wzięli z niej pożytek więtszy: … Przeczytaj wiersz
Liszka z kozłem w jednej chwili Przyszli k studni, aby pili; A chciwie się tam wpuścili, Występu nie opatrzyli. Potym zasię, gdy wen chcieli, A żadnych stopniów nie mieli, Zatroskał się kozieł ubogi, Spuścił uszy, trząsnął rogi. Liszka k niemu przemówiła: „Jużem drogę wymyśliła, Jako już stąd wynidziewa, Jeśli sobie pomożewa: Wespni się na swoje … Przeczytaj wiersz
Złodziej niegdy się ożeniał A sąsiadów k swadźbie wezwał, Którzy się tam weselili, Tańcowali, jedli, pili. Aż jeden mąż starszy rzecze: „Szalenie się weselicie: Wiele złego sam podziałał, A cóż, gdy będzie dzieci miał! Słońce niegdy toż działało, Iż się też ożenić chciało; Ziemia tę rzecz zrozumiała, Tego dopuścić nie chciała, Rzekąc: ŤDosyć mam ciężkości, … Przeczytaj wiersz
Oracz, dawszy słuszne dary, Prosił nabożnie Cerery: „Taki mi – pry -jęczmień rości, By nie miał plew ani ości”. Ceres łatwie dopuściła, By w tym jego wola była: Jęczmień się goły urodził, W żadnych plewach skryty nie był. Ptacy, gdy to ubaczyli, Łatwie wszytek wyłuskali. Oracz sam siebie winował, Iż bez prace bogat być chciał. … Przeczytaj wiersz
Rataj, mając pana swego Męża w czytaniu pilnego, Tam do jego książnice wszedł, Gdzie on zawżdy swe księgi czedł. A gdy go uźrzał samego Nad księgami leżącego, Jął ty słowa k niemu mówić: „Jakoż możesz sam tuta zbyć?” On mu rzekł: „Nigdy ja nie sam, Zawżdy częstą biesiadę mam. Terazć-em oto sam został, Gdym ciebie … Przeczytaj wiersz
Wilk na się owczą skórę wdział I pokorną postawę miał; Takoż się miedzy owce wkradł, Tajemnie ich wiele pojadł. Potym więc pasterz obaczył, Zdrajcę w owczej skórze łuczył A natychmiast go uchwycił, Swej się szkody nad nim pomścił. Bowiem na drzewie wysokim Obiesił go na kaźń wszytkim, Aby nań drudzy patrzali, Jego się działa wystrzegali. … Przeczytaj wiersz
Tęsknota jest jak Ziarenko W nierównych zapasach z Glebą, Wierzące, że jego orędzie Czyjeś oczy wreszcie dostrzegą. Okoliczności – Pora – Klimat – Ziarenku nie są wiadome – Jakąż musi osiągnąć Niezłomność, Zanim Słońce weźmie je w dłonie!
Szalone – Dzikie Noce! Przy Twoim boku Wiodłyby takie Noce W Rozkosz i Spokój! Cóż szkodzą – Wichry – Sercu w Przystani? Zbędna Busola – Koniec z Mapami! Przez Raj wiosłować – przez Morza Rozległość! Byle przybić – tej Nocy – do Brzegu Twojego!
Wody nas uczy pragnienie, Lądu – morskie przestrzenie, Uniesień – bólu wiek, Pokoju – opowieść o bitwach, Miłości – nadgrobna modlitwa – A ptaków – śnieg.
Tęcza mi nigdy nie mówi, Że ulewa i burza skończona, A lepiej niż filozofia Potrafi o tym przekonać. Choć tak dalekie od Forum – Wierzę moim elokwentnym kwiatom, Gdy głoszą – jak ptaki – to, Czego dowieść nie mógłby mi Katon!
Zgubiona – w trakcie zbawienia! Właśnie gdy świat znikał z oczu, Właśnie w chwili, gdy Wieczność miała się rozpocząć – Wtedy powrócił oddech – Z szumem się wycofała – Po tamtej stronie – zniechęcona fala! Kto wrócił, tak jak ja, zwiedziwszy Pogranicze, Ten pragnąłby wyjawiać jego tajemnice: Jak Żeglarz, który otarł się o obce lądy, … Przeczytaj wiersz
Do nieba idę! Nie wiem – na kiedy, nie pytajcie, proszę was, kędy. Nawet bym nie wiedziała, jak odpowiedzieć bez błędu! Idę do nieba… Jakie to mętne! A jednak tego dokonać trzeba, jak powrotu na wieczór trzód do owczarni otwartych wrót! Może idziesz tam i ty też?! Kto wie? Gdybyś więc dotarł pierwszy, zarezerwuj dla … Przeczytaj wiersz
Chirurdzy muszą być ostrożni, Gdy biorą w dłoń pieczołowicie Skalpel – pod jego cienkim ostrzem Rusza się Winowajca – Życie!
Zaśnij już, zaśnij, Bezsenne serce! Głos szeptem „Zaśnij” Przenika serce. Słychać głos zimy, U drzwi już prawie. Śpij, bo głos zimy Wzywa cię w jawę. Całując, ciszą Otulę serce — Śpij, syć się ciszą, Niesyte serce!
I. Oblubienico miru nieskalana, Cisz wychowanko, czasów długiej zimy, Puszcz dziejopisko, co ludzkiego rana Opowieść kwietną śnisz lepiej niż rymy: Cóż za baśń w liści oplocie się słania Po twoim kształcie — bóstw? śmiertelnych? dwojga? Błoń-ż to Arkadji, czy Tempejskie ściany? Ludzie-ż to? Bogi? Skąd tej dziewy trwoga? Ten gon szalony? struchlałość pierzchania? Bębenki, fletnie? … Przeczytaj wiersz
„Co ci jest, rycerzu miody, Takiś blady, smutny taki? Trzcina spełzła już z jeziora I umilkły ptaki. Co ci jest, rycerzu młody, Oczy puste, wygaszone, W pełnych dziuplach śpią wiewiórki, Żniwa ukończone. Na twych skroniach lilie widzę, Ból je zwilżył i od żalu Więdnie kielich, biały kielich Szybko się dopala”. „Napotkałem był … Przeczytaj wiersz
I Boli mnie serce, poraża senna drętwota Zmysły, jakbym cykutę pił lub z szumowiną Do dna makowy jakiś spełnił opiat; Chwila jeszcze i w Lety odmętach zaginę. Twe szczęście zlewa na mnie nadmiar szczęścia; Nie zazdroszczę ci szczęścia, o szczęście wcielone, Bo ty, skrzydłami unoszona Driado drzewa, Gdzieś w melodyjnej gęstwie Zieleni buków, wśród cieni … Przeczytaj wiersz
jestem dla ciebie czuła jak dla pszczół cierpki zapach kwiatu jestem dla ciebie dobra jak dla zmęczonych skrzydeł ptaka rozchwiana galąź złoto opadam na twe powieki uśmiechem odpędzam myśli – kąśliwe osy to noc dała mi ciebie ogromna noc w której gubiłam rozrzucone po płótnie włosy jesteś jak księżyc wyrazny świecisz na moim chłodnym niebie … Przeczytaj wiersz