I. Aniele nocy! leć ponad wodami! Nad fale zachodu! Wypłyń z otchłani wschodnich, gdzie z gwiazdami, Dokąd nam światłość dnia jasno świeciła Snyś-ty straszliwe i błogie roiła! O piękna! Cicha! Wśród twego pochodu Chodź prędzej do mnie! II. Owiń się w kwefy twe szare, twe mgliste! Gwiazdami olśniona! Wężów twych chmurą osłoń dnia jasności, Całuj … Przeczytaj wiersz
Źródła spływają się w rzece A rzeki znów — w oceanie; Niebo ma w swojej opiece Wichrów radosne splątanie; Oddzielnych przedmiotów rzesza Boską decyzją tajemną Spotyka się, łączy, miesza — A ty — nie złączysz się ze mną? Spójrz, góry całuje słońce, Fale brzeg biorą w objęcia; Kwiat innym kwiatom na łące Nie skąpi choćby … Przeczytaj wiersz
Świat jest głupi, świat jest ślepy, Świat podły oszczerca… Mówi: że ty dziecię moje Nie masz dla mnie serca! Świat jest głupi, świat jest ślepy, Ciągle cię spotwarza… Nie wie jak twój całus słodki! Jak mą pierś rozżarza!…
Świat jest tak piękny — tak lśnią niebiosa, Drży na kwiateczkach poranna rosa, Wietrzyk tak mile drzewkami miota, Wszędzie wesołość, śpiewy, pustota, A jednak w duszy mam cierpień tyle: Że chciałbym w zimnej leżeć mogile…
I. Świeże ulewy Na spragnione krzewy Przynoszę z morza lub rzeki; Dostarczam cieniu Listkom, co w znużeniu Wśród dziennej spoczęły spieki. Na skrzydłach niosę I otrząsam rosę, Budząc tłum pączków uroczy, — Śpiące gromadki Na piersiach swej matki, Co wkoło słońca się toczy. Gradami zionę: I łąki zielone Pokrywam białym całunem; W deszcz je przemienię … Przeczytaj wiersz
Gdy błękitne twoje oczy Budzą we mnie trwogę, Tak w umyśle mi się mroczy, Że mówić nie mogę… Choć się tym widokiem trwożę, Lecz mnie on nie gniewa, Bo błękitnych myśli morze Serce me zalewa…
Przyjaźń, miłość, mędrców kamień, Śledzić myślą nieobłudną — Można. Źródło to omamień Znaleźć w życiu?… Jakże trudno!
Płakałem we śnie, o luba ma! Śniłem: żeś w grobie leżała, Zbudziłem się — i jasna łza Po moich licach spływała… Płakałem we śnie, o luba ma, Niewierną widziałem Cię w snach, Zbudziłem się — ale ból trwa, Boleść skąpana we łzach… Płakałem we śnie, o kwiatku mój, Śniłem — że miłość mą znasz, Zbudziłem … Przeczytaj wiersz
Niech me serce nie rozpacza, Niech i boleść tę wytrzyma, Nowa wiosna to powróci, Co zabrała sroga zima… A jak wiele ci zostało! Po cóż próżno wzdychać, szlochać, Świat jest jeszcze dosyć pięknym, Wszystko, wszystko możesz kochać!
Umilkły puzony i werble, i śpiewy. Przy Salomona łożu sennym Czuwają cheruby w odzieniu pancernym, Tysięcy sześć z prawej, tysięcy sześć z lewej. I strzegą, by w sennej nie strudził się męce, A ściągnie posępne brwi cienie, To z pochew wyskoczą stalowe płomienie, Jarzących się mieczów dwanaście tysięcy. Do pochew żelaznych wracają znów … Przeczytaj wiersz
Jak źdźbła pszenicy na polu, rosną i burzą się w duszy ludzkiej myśli. Ale subtelne myśli o miłości są jak wesołe pośród pól kwitnąc czerwone i błękitne kwiaty. Czerwone i błękitne kwiaty, mrukliwy żniwiarz odrzuci was, jako nieprzydatne, drewniane cepy wymłócą was urągliwie, nawet ubogi wędrowiec, którego wasze spojrzenie bawi i pokrzepia, pokiwa głową … Przeczytaj wiersz
Ciało kobiety to istny poemat, Który, przyparty na duchu, Sam Stwórca raczył kiedyś wypisać W przyrody wielkim sztambuchu. Zaiste można tę chwilę zwać Natchnioną i szczęśliwą, Gdy Pan Bóg twórczo opanował Niepodatne i krnąbrne tworzywo. Zaprawdę, pieśnią nad pieśniami Jest kształt kobiety słodki, A smukłe, białe członki jej To przecudowne zwrotki. Odkryta … Przeczytaj wiersz
Dlaczego róż blade kielichy, O! powiedz mi moja kochana, — Dlaczego tak smutny i cichy Fijołek skrył w trawce się zrana? — Dlaczego tak śpiewa żałośnie Skowronek, gdy w niebo wzlatuje? — Dlaczego ja w kwiatach i wiośnie Woń trupią, grobową woń czuję? — Dlaczego mi słońce się zdaje Tak zimne i pełne żałoby? — … Przeczytaj wiersz
Jezus Maryja! co się to dzieje? Na dno piekielne kwapiąc się śmieję Śmiechem serdecznym. Z góry w dół lecąc, lotów nie ściskam. Na dardy, miecze skwapnie się ciskam, Zguba w ochocie! Haki, tortury i kołowroty Na kratach, resztach wieczne obroty, Ogniste stosy. Siarki, żywice, żarzyste spiże Dość mi miłe, gdy mi grzech serce liże, Ślepota … Przeczytaj wiersz
Przez cierniową koronę Twoje Jezu Zbawicielu Panie odpuść grzechy myśli moich. Przez zawarte oczy Twoje na Krzyżu odpuść grzechy widzenia mego. Przez upoliczkowaną twarz Twoje i usta Twoje śmiertelnemi bólami zamknione, Jezu mój! daruj winy języka mego, a niech odtąd o Tobie najczęściej rozmawiam i na chwałę Twoje. Przez przybite ręce Twoje odpuść winy rąk … Przeczytaj wiersz
O bogaczu! Godnyś płaczu! Masz sepety I kalety, Masz gody, Wygody I futra Do jutra. Skarbiec pełny Ziotcj wctny, Złote runo, Lecz że z (runa. Twe juki Dokuki, Sobole Są bole. Bogacz Boga miałby chwalić I ofiary z bogactw palić. Bóg w niebie: U ciebie Bez wróżek Skarb bożek. Jemu serce, kłopot życia Jest oddany, … Przeczytaj wiersz
O! gdybym ja wiódł Panią do kaskady! To tak jak ludzie przyjaciołom wierni, Aż tam bym zawiódł, gdzie pył leci blady Śród leszczyn w Gisbach — a śród laurów w Terni. Dzikie bym zrywał na murawie kwiaty, A Pani w skałach siadłabyś myśląca, Jak anioł skrzydłem kaskady skrzydlaty — Czekając znad skał śpiewu — i … Przeczytaj wiersz
Pokolenie (Wiatr drzewa spienia…) Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała. Kłosy brzuch ciężki w górę unoszą i tylko chmury — palcom czy włosom podobne — suną drapieżnie w mrok. Ziemia owoców pełna po brzegi kipi sytością jak wielka misa. Tylko ze świerków na polu zwisa głowa obcięta strasząc jak krzyk. Kwiaty to krople miodu — tryskają … Przeczytaj wiersz
Noc przyszła i z nią razem ciemna jej drużyna Po dołach się rozbieży, po górach się wspina, Czarnym kirem naturę przykrywając całą, Aby słodko stworzenie zmordowane spało. Jeden mój nieprzyjaciel nigdy nieuspiony, I jako do potrzeby zawsze uzbrojony, Czuwa na mnie, sen miesza, stawia sidła w cieniu, Zaraz mię napadając po mym przebudzeniu. Szczęśliwy! Z … Przeczytaj wiersz
Boska dobroć wolność mi dała, A złość jedyna skrępowała. Nie ma waloru wolność złota, Gdy w sumnieniu grzechów jak błota. Nie znam pokoju w mych pokojach. Bez wojny strach skrzypi w podwojach, Grzech dzień i noc na trwogę bije Złe larum, póki w sercu żyje. Boże umarłych i żyjących, Jedyna nadziejo grzeszących, Daj sumnieniu widzieć … Przeczytaj wiersz
W pielgrzymstwie świat ten ustawnie krążę, Nie wiedząc dokąd, atoli dążę Każdej minuty. Lata, miesiące, dni i godziny Mijając dają znać, że terminy Tuż, tuż zbliżają, Do których zmierzam, których dojść muszę. Jednak nie dojdę, chociaż wysuszę Myśl mą o onych. W następującej co też wieczności Czeka mię w onej nieprzeżytości, Co mam rokować? BÓG … Przeczytaj wiersz