Wyłaniająca się zapachów burzą Z przestrzeni czystych, o, niepokalana; Obłoki zwolna nad tonią się chmurzą, Aby wykańczać cię w popiele rana; Trwasz w kroplach blasku, na falach przestworu, Struna, dygotem tonąca w źrenicy; O, smugo rosy, ku cieniom wieczoru Chyląca sennie dłótko tajemnicy. Jak sprostać wzrokiem? w elizejskiej ciszy Usłyszeć płatek, co się ledwo chwieje … Przeczytaj wiersz
Pozwól, spod chłodnego mroku wyjdźmy, z pałacu, Nie słuchając blaszanej, co się za nami obraca, Chorągiewki, nawołującej z niepokojem. Znów przystajemy u brzegu słonecznego tarasu, Gdzie zdaleka starodrzew ciemny szumi, A gałązką wilgotną winograd w okno puka. Tu: żywopłoty plecione, znad dachów i krzewów dymy. Jak nad wodą stojącą, w płytkie głębie patrzymy, I na … Przeczytaj wiersz
Przez wrzosowiska jasne, przez polany bure, Cienie biegną, jak obłok, który goni chmurę. Przechodzę. Zachłyśnięty ciepłym aromatem, Szarości wypatruję na złoceniu bladem. Tam sosny przekreślają stromość nieboskłonu, Czerniejące zawzięcie, i niewiedzieć komu Grożące! — tu spod dębu, paproci, olszyny, Wzbija się głos z kryształu, ostry i jedyny. Jak do wtóru, składają się me śpiewne wargi, … Przeczytaj wiersz
Ponad wzgórzem połogiem cyprysy, ciosane gromem oraz podmuchem, i gaj pinij, blaskiem ociekający złotym, poczem długi szereg oliwek popielatych. O, gałązki białe, falujące powierzchnią, doskonałe w szczupłych bukietach! zwarte jak owoce rzeźby, jędrne, dłótkiem toczone dokładnem w powietrzu, attyckie! jak wstydliwe w łuku entuzjazmu! Pędy dziewicze pory burzliwej młodości, nawracacie w wspomnieniu zwartem, o, sylwetki … Przeczytaj wiersz
W ojczyźnie niewolników, mości Xiążę, żyć nie przystoi, a umrzeć nie wolno: nie nadchodź! znamy ów uśmiech ironji żałosnej, dłoni splecenie, spadanie bezwolne palców, bezsilne ich zwarcie, aż się paznokcie w żywe wpiją mięso. I tę przechadzkę w smętnym wirydarzu wśród krzewów mrocznych i posągów białych, patrzących drwiną błogich oczodołów. zbyt pobłażliwie, bezgłośnie, sądząco — … Przeczytaj wiersz
Ramiona w chmurach poszukują ziemi. A ta się pieni gniewem i wystrzela Łagodną trawy świeżością, jak dymem. We snach błądzący… Czy gałąź mnie zbawi, Listek w dygocie, choć cień jego drobny? Powierzchnio zmienna, jak głęboko łowisz Źrenice zapatrzone w swe odbicie. Więzień samego siebie! jak odnaleźć Zaklęcie, które przywróci wam ciało? A tam jest wolny … Przeczytaj wiersz
Potępi nas świętoszek, rozpustnik wyśmieje, Że chociaż samotnemi otoczeni ściany, Chociaż ona tak młoda, ja tak zakochany, Przecież ja oczy spuszczam, a ona łzy leje. Ja bronię się ponętom; ona i nadzieje Chce odstraszyć, co chwila brząkając kajdany, Którymi ręce związał nam los opłakany. Nie wiemy sami, co się w sercach naszych dzieje. Jestże to … Przeczytaj wiersz
Słońce błyszczy na wschodzie w chmur ognistych wianku, A na zachodzie księżyc blade lice mroczy, Róża za słońcem pączki rozwinione toczy, Fiołek klęczy zgięty pod kroplami ranku. Laura błysnęła w oknie. Ukląkłem na ganku; Ona, muskając sploty swych złotych warkoczy: »Czemu, rzekła, tak rano smutne macie oczy, I miesiąc, i fijołek, i ty, mój kochanku?« … Przeczytaj wiersz
Niemnie, domowa rzeko moja! Gdzie są wody Które niegdyś czerpałem w niemowlęce dłonie, Na których potem w dzikie pływałem ustronie, Sercu niespokojnemu szukając ochłody? Tu Laura, patrząc z chlubą na cień swej urody, Lubiła włos zaplatać i zakwiecać skronie; Tu obraz jej, malowny w srebrnej fali łonie, Łzami nieraz mąciłem zapaleniec młody. Niemnie, domowa rzeko! … Przeczytaj wiersz
Widziałem, jak dzień cały, pośród letniej spieki, Błąkał się strzelec młody. Stanął nad strumieniem, Długo poglądał wkoło i rzecze z westchnieniem: »Chcę ją widzieć, nim kraj ten opuszczę na wieki; »Chcę widzieć niewidziany«. Wtem leci z za rzeki Konna łowczyni, strojna Dyany odzieniem; Wstrzymuje konia, zwraca się wejrzeniem; Zapewne jechał za nią towarzysz daleki. Strzelec … Przeczytaj wiersz
Nieszczęśliwy, kto próżno o wzajemność woła; Nieszczęśliwszy jest, kogo próżne serce nudzi: Lecz ten u mnie ze wszystkich nieszczęśliwszy ludzi, Kto nie kocha, że kochał, zapomnieć nie zdoła. Widząc jaskrawe oczy i bezwstydne czoła, Pamiątkami zatruwa rozkosz, co go łudzi; A jeśli wdzięk i cnota czucie w nim obudzi, Nie śmie z przekwitłem sercem iść … Przeczytaj wiersz
Patrzysz mi w oczy, wzdychasz; zgubna twa prostota! Lękaj się jadu, który w oczach żmii płonie; Uciekaj, nim cię oddech zatruty owionie, Jeśli nie chcesz kląć reszty twojego żywota. Szczerość, jeszcze mi jedna pozostała cnota: Wiedz, że niegodny ogień zapalasz w mem łonie; Lecz umiem żyć samotny: i pocóż przy zgonie Ma się wikłać w … Przeczytaj wiersz
Pierwszy raz jam niewolnik z mojej rad niewoli; Patrzę na ciebie, z czoła nie znika pogoda; Myślę o tobie, z myśli nie znika swoboda; Kocham ciebie, a przecież serce mię nie boli. Nieraz brałem za szczęście chwileczkę swawoli, Nieraz mię obłąkała wyobraźnia młoda, Albo słówka zdradliwe i wdzięczna uroda: Lecz wtenczas i rozkosznej złorzeczyłem doli. … Przeczytaj wiersz
Luba! ja wzdycham; pamięć niebieskiej pieszczoty Trują mi okropnego rozmyślania chwile, Ach! może serce twoje, co cierpiało tyle, Może, boję się wyrzec, pustoszą zgryzoty?… Luba! i cóżeś winna, że twych ocząt groty Tak palące, że usta śmieją się tak mile? Zbyt ufałaś mej cnocie i nazbyt swej sile, I nazbyt ognia Stwórca wlał w nasze … Przeczytaj wiersz
Dzień dobry! nie śmiem budzić. O, wdzięczny widoku! Jej duch napoły w rajskie wzleciał okolice, Napoły został, boskie ożywiając lice, Jak słońce napół w niebie, pół w srebrnym obłoku. Dzień dobry! Już westchnęła, błysnął promyk w oku. Dzień dobry! Już obraża światłość twe źrenice, Naprzykrzają się ustom muchy swawolnice. Dzień dobry! Słońce w oknach, ja … Przeczytaj wiersz
Dobranoc! już dziś więcej nie będziem bawili, Niech snu anioł modremi skrzydły cię otoczy. Dobranoc! Niech odpoczną po łzach twoje oczy. Dobranoc! Niech się serce pokojem zasili. Dobranoc!… Z każdej ze mną przemówionej chwili, Niech zostanie dźwięk jakiś cichy i uroczy, Niechaj gra w twojem uchu; a gdy myśl zamroczy, Niech się mój obraz sennym … Przeczytaj wiersz
Dobry wieczór! On dla mnie najsłodszem życzeniem — Nigdy, czy to przed nocą dzieli nas zapora, Czyli mię ranna znowu przywołuje pora, Nie żegnam cię, ni witam z takiem zachwyceniem, Jak w tę chwilę, wieczornym ośmielony cieniem. Ty nawet, milczeć rada i płonić się skora, Gdy usłyszysz życzenie dobrego wieczora, Żywszem okiem, głośniejszem rozmawiasz westchnieniem. … Przeczytaj wiersz
Ledwie wnijdę, słów kilka przemówię z nią samą: Jużci dzwonek przeraża, wpada galonowy, Za nim wizyta, za nią ukłony, rozmowy; Ledwie wizyta z bramy, już druga za bramą. Gdybym mógł, progi wilczą otoczyłbym jamą, Stawiłbym lisie pastki, kolczate okowy, A jeśli nie dość bronią, uciecbym gotowy Na tamten świat, stygową zasłonić się tamą. O przeklęty … Przeczytaj wiersz
Pragniesz miłym być gościem? czytaj rady moje: Nie dość, wszedłszy donosić, o czem wszyscy wiedzą, Że dzisiaj tu walcują, ówdzie obiad jedzą, Zboże tanie, deszcz pada, w Grecyi rozboje. Jeśli w salonie znajdziesz bawiących się dwoje, Zważaj, czy cię z ukłonem, z rozmową uprzedzą, Czyli daleko jedno od drugiego siedzą, Czy wszystko jest na miejscu, … Przeczytaj wiersz
Odpychasz mię!… Czym twoje serce już postradał? Lecz jam go nigdy nie miał! Czyli broni cnota? Lecz ty pieścisz innego! Czy, że nie dam złota? Lecz jam go wprzódy nie dał, a ciebie posiadał. I nie darmo!… Choć skarbów przed tobąm nie składał: Ale mi drogo każda kupiona pieszczota — Na wagę duszy mojej, pokojem … Przeczytaj wiersz
Płci piękna! Gdzie wiek złoty? gdy za polne kwiaty, Za haftowane kłosem majowe sukienki, Kupowano panieńskie serduszka i wdzięki, Gdy do lubej gołębia posyłano w swaty? Dzisiaj wieki są tańsze, a droższe zapłaty. Ta, której złoto daję, prosi o piosenki; Ta, której serce daję, żądała mej ręki; Ta, którą opiewałem, pyta, czym bogaty. Danaidy! Rzucałem … Przeczytaj wiersz