Powiedz mi, Niemnie, puszcz obywatelu, Które ci strony twych porzeczy miłe? — Któreś ukochał z tych zabrzeży wielu? Czy leśne łąki i puszcze zawiłe? Czy piękne skały, kędy płyniesz kręto, Gdzie twe zabrzeża strojne, jak na święto, Wdzięcznie się sklepią gajmi lipowemi I miło szumią wodami leśnemi? Czyliś ukochał może te powiaty, Gdzie, jak kniaź … Przeczytaj wiersz
Śpiewał Klonowicz niegdyś twoje wdzięki, Kiedy na twoich falach się kołysał, I mówił, kreśląc o »Flisie« piosenki: »By to być mogło, radbym złotem pisał Twoje pożytki, porty a i wstręty«. A ile razy patrzę na twe wody, I na te stare po twych brzegach grody, A po przylądkach widzę krzyż zatknięty, Stają przed duszą starzy … Przeczytaj wiersz
Już strzał działowy nas nie dostanie, Jużeśmy w opiece wody, Na wschodzie błysło świetne zaranie Dalej na morskie przygody. Już się znudziła przewrotność sądów I boleść krzywdy odgłosów, Znam rozpacz ludów, znam gwałty rządów; I burze serca i losów. Miałem ja krewnych, których kochałem, Matkę, sąsiadów, przyjaciół; Ah! miałem także — Boże! со miałem Usta … Przeczytaj wiersz
Jeszcze po świecie starożytnym słynne Były te wody i lądy bursztynne! Ku nim to Fenik biegał w bród daleki, Ku nim Słowianin korabli czeredą Pływał — i kupię składał pod Wenedą. Ku nim to, ku nim, płyną nasze rzeki — Co ziemia zrodzi i co kmieć przysporzy, Chętnie i cało odnosim w czas boży… Co … Przeczytaj wiersz
Gdy wołyńskie łany rzucisz I na wschód twe konie zwrócisz, Bez oporu oko zginie W pogranicznej Ukrainie. Tam to konie, tam to charty, Step rozległy, świat otwarty! Wóz twój biegnie na rozdroża, Wiatr zaleci cię od morza, — I krew raźniej ruszy w żyłach, — I koń czujniej strzygnie uchem; Drogę swoją po mogiłach Liczyć … Przeczytaj wiersz
Paść może i Naród wielki, zniszczeć nie może, tylko nikczemny!… Stanisław Staszic Co to tak się w głowie męci? Rad bym duszę mą ocucił; Ach, i z serca czy z pamięci Coś wysnował i zanucił Jakoś rzewnie czy miłośnie I wesoło czy żałośnie, Coś a bracie czy o bitwie, O Koronie czy o Litwie?… „Gadu, … Przeczytaj wiersz
Dnieprze! co płyniesz Ukrainą żyzną, Starą rycerzy i mogił ojczyzną, Powiedz, kto tobie tyle wody dawa? I czemu w świecie ogłuchła twa sława? Czemu tak z góry poszło tobie, Dnieprze Że świat o tobie zabył, co w najlepsze… Czy złota Ławra już nie błogosławi, Że cię mogiła tylko jeszcze sławi? — Od ujścia mego aż … Przeczytaj wiersz
Z kąd ci ta prawda z kąd ci to wesele Z kądże się bierzesz, gdzie idziesz Aniele? Do Was ja idę bo kocham to plemię Raj wam otworzę i ozłocę ziemię. 2. A z kądże tyle wzięło się miłości Że wśród tej nędzy Anioł Niebios gości? Z kąd ziemskim orłom bierze się na loty Dziecku … Przeczytaj wiersz
Na wioskowych mogiłach Rosła sosna borowa, Pień jej krzepnął na siłach, Wybujała jej głowa. Pogiętymi konary Na sto sążni rozwisa, A korzeńmi bez miary Żółty piasek wysysa. Z mogił wyrósłszy cała, Za te soki, co bierze Z wiatrem sobie, szumiała Za umarłych pacierze. Aż coś jednej jesieni Biedna sosna borowa Coraz mniej się zieleni, I … Przeczytaj wiersz
Stara stolica Giedyminowa, Wilno, pieszczota pięknej natury, Pomiędzy gaje, pomiędzy góry To kwiat, co w dzikiem zielsku się chowa… Gdy się na strome wdzierasz urwisko, Albo brniesz piaskiem, drogą pochyłą, Nigdybyś nie zgadł, że Wilno blizko, Gdyby twe serce silniej nie biło. Gdy przed twojemi mignie oczyma Szczyt pierwszej wieży, pierwszego krzyża, Czujesz dreszcz święty, … Przeczytaj wiersz
Prędzej, prędzej do celu! Na sinym lazurze Przegląda się gród wielki na wysokiej górze, — Nie jako ciche Wilno, niby wiejska dziewa, Co swe wdzięki osłoną gęstą przyodziewa, Ukryło się w wąwozy, ukryło się w lasy, Ledwie dojrzeć gdzieniegdzie czarodziejskiej krasy. Warszawa jako piękność w pełni rozwinięta, Co zna swoją potęgę i o niej pamięta, … Przeczytaj wiersz
I. Ej! kochajcie, czarnobrewki, Ale nie Moskala: Moskal tylko serca zrani, Dusze porozżala. Swem kochaniem, czy udaniem, Pożartuje srogo, Pójdzie w swoją Moskiewszczyznę, A ty giń, niebogo! Nicby jeszcze, gdyby sama Skamieniała głazem, A to nieraz stara matka Musi ginąć razem. Nieraz, nieraz serce pęka, Choć się pieśni nucą; Ludzie serca nie spytają, A kamieniem … Przeczytaj wiersz
Kosztując, skosztowałem… trochę miodu, a oto ja umieram. Księgi Król. I, r. XIV, w. 43. I. Kędy Aragwa i Kura, dwie rzeki, Jakby dwie siostry, na gruzińskiej niwie Łączą się z sobą i płyną burzliwie, Był stary klasztor niedawnemi wieki. I dotąd jeszcze wędrownik postrzeże Jakieś zwaliska czerniejące zdala, Cerkiewne ściany, i wysokie wieże, I … Przeczytaj wiersz
I. Ej, Francuzi, czyż nie boli Roncewalska was przegrana? Padli trupem lub w niewoli Bohatery Karlomana… I Gwarinos stracił wieńce Dawnych zwycięstw skroni męskich, Dzień potyczki dał go w ręce Siedmiu królów saraceńskich. Kość rzucili siedem razy, A los jedno wciąż stanowi; I Gwarinos siedem razy Przysądzony Marlotowi. Król z radością jeńca bierze, Bo on … Przeczytaj wiersz
Vir erat in terra Hus nomine Iob, et erat vir ille simplex, et rectus ac timens Deum, et recedens a malo. W krainie wschodniej, co się Hus nazywa, Mieszkał mąż Hiob za dawnego wieka; A dusza jego prosta, sprawiedliwa, Lęka się Pana, od złego ucieka. Miał siedmiu synów i trzy córki hoże, A swego mienia … Przeczytaj wiersz
— Strzelcze! hej, panie strzelcze! co chcesz za kwiczoła? Na rynku małe chłopię tak na strzelca woła, Dogania go z pośpiechem, a strzelec wąsaty Popatrzał na twarz chłopca, na odzieży szmaty, I pomruknął niechętnie: — Ha, piękna mi przedaż! Co ja chce, to chcę, malcze, ty mi pewno nie dasz. Dwa złote!… nie dla ciebie, … Przeczytaj wiersz
Mój Feliksie! wszak ludzie zaprzeczyć nie mogą, Że wszelka linia prosta jest najkrótszą drogą; Że gdy pod jedną miarą wykroisz je ładnie, To trójkąt do trójkąta najściślej przypadnie; Że kwadrat stoi prosto, a trapez pochyło; Że koło jest płaszczyzną, a ośmiościan bryłą; Że x algebraiczne cyfra niewiadoma: Lecz z tego nie wynika, byś miał siedzieć … Przeczytaj wiersz
Ich sehe des Dorfes Weiden, Des Wiesenbaches Rand, Wo ich die ersten Freuden, Den ersten Schmerz empfand. Matisson. I. Ej, za górą za wysoką, Stare dęby z lewej strony, Za dębami bawi oko Nadniemeński brzeg zielony. Z prawej strony bagno szlakiem, Na bagnisku wierzba wzrasta, A na piasku, nad chróśniakiem, Szumi sośnina kolczasta. W parkanową … Przeczytaj wiersz
Honorowy krzyż na fraku, Wąsy zawiesiste, Jedna ręka na temblaku: Masz Napoleonistę. Babia czułość nieraz błyśnie Przez rysy junacze; Nieraz marsem brwi naciśnie, By ukryć, że płacze. Nie powie, że bił się tęgo, Że lał krew szeroko; Ale wspomnij Lipsk, Marengo, I spojrzyj mu w oko! Dziś, gdy jego przeszłość cała W grobie pochowana, … Przeczytaj wiersz
Piosnka weseli duszę I we śnie, i na jawie; A czyż ja milczeć muszę? A czyż ja piersi zdławię? Słyszę z dziejów oddali: Cóżem winien, że piszę, Gdy ją spisać kazali? Nie wie ptaszek, co kleci, Przecież śpiewa co rano; Wietrzyk nie wie, gdzie leci, Lecz mu lecieć kazano; Fala nie wie, co mruczy Na … Przeczytaj wiersz
I. Nie ja śpiewam, lecz duch Boży, Który piosnkę we mnie tworzy, Co z miłości swej ogniska Promieniami w pierś mi tryska, Od którego ciepła mięknę, Chwytam w serce wszystko piękne, Aż te czucia ręką Bożą Harmonijnie się ułożą, I wydadzą dźwięczne gwary, Niby struny u cytary, I piersiowa moja deska Niby harfa gra niebieska… … Przeczytaj wiersz