….En, quo discordia cives Perduxit miseros!.. Virgil. Małoż na tylu klęskach, ojczyzno strapiona, Które ci tysiąc sztychów topiąc wpośrzód łona I ostatnich już prawie kresów stawiać blisko, Podają na łup obcym i urągowisko? Małeżeś, przez twych synów dumę i niezgody, Dała zdumionéj na cię Europie dowody, Żeśmy prawie pod słońcem jedynym przykładem, Gdzie swoboda rozpustą, … Przeczytaj wiersz
Ludwiniu! która godzina? Mówiła matka da syna. Ludwiś biegnie do zegara. Zegarowi ma bydź wiara. Patrzy…. wskazuje dziewiątą. Dzwoni… słucha… bije piątą. O! doprawdy, powiem mamie, Wszakto stary zegar kłamie. I powiada rzecz całą. Potrzeba go naprawić, bo mu się coś stało. Rzekła mama Ludwisiowi. Lecz człowiek, co inaczéj czyni niźli mowi, Nie ma szacunku … Przeczytaj wiersz
Na co ja się mam uczyć, rzekł Michaś do siebie. Ach! wolałbym już pościć o wodzie i chlebie, Tylu sobie chłopczyków tak swobodnie biega, Tak się wesoło bawią, nic im niedołęga, A mnie się każą uczyć! i to nie wiem za co? Jakby się to zdało na co… Ale ktoś z boku słuchając tej mowy, … Przeczytaj wiersz
Pod okiem rozsądnej matki, Razem bawiły się dziatki. Wtem ni z tego, ni z owego, Rozdąsały się wszystkie na Jasia biednego. I niewinny ten chłopaczek Zasmucił się nieboraczek. Widząc to mama, dla jego pociechy, Daje mu z chustką orzechy. Aż tu chłopczyk jeden, drugi, Rzuca zabawę, staje na Jasia usługi; Każdy woła: proszę! proszę! Daj … Przeczytaj wiersz
Dziecię. Ach mój Tatko! to mnie dziwi, Jak się ptaszek sam wyżywi; Ani sieje, ani orze, Prosić też ludzi nie może. Ojciec. O! Bóg mądry, litościwy, Kryje bujnym zbożem niwy. Stwarza robaczki i zioła, A ptak się wyżywić zdoła.
Czemu śpią wody twojéj młodéj duszy? Czy burza na dnie ich lwięciem usnęła? Żadna się fala nie poruszy Choć po nich pogoń błyskawicy drgnęła… Tak cicha przestrzeń głębi twego ducha, Jak gdy ocean zaśnie szafirowy A piorun w sfer się muzykę zasłucha I nie przebudzi go, aż wiatr wschodowy… Niepytaj czemu… ty co wierzchem płyniesz … Przeczytaj wiersz
Król jegomość przetarł oczy, Jeszcze drzymie w puchów łożu, Już go tłumny dwór obskoczy, Jak Delfiny okręt w morzu, Kiedy burza niedaleko I chmur zgraje już się wleką…. Bonjour panie Senatorze Jak tam wieje dziś na dworze?… Czy pogoda proszę Ciebie? Ni jednéj chmurki na niebie! Słońce świeci w wspaniałości, Jak twarz króla Jegomości! — … Przeczytaj wiersz
Bądź pozdrowione dziecię gór, zaklęte szałem! Kiedy burze zatrzęsą Tatrów posadami, Ty pierwszy srebrnej grzywy powstajesz pianami, I brył massy porywasz młodzieńczym zapałem!… A kiedy mgły przywalą sinych turni czoła, Wśród letargu natury, ty jeden nieśpiący, W świątyni Tatrów jak głos wieszcza wołający Do ludów, co zwątpiły o wiary anioła!… Hej Dunajcu! szaleńcze!… co z … Przeczytaj wiersz
O śpij żołnierzu! niech się przyśnią tobie Na sen żelazny orły i pogonie, I matka nasza Ojczyzna w żałobie Bijąca sercem w Zygmuntowskim dzwonie!… O śpij żołnierzu! niech nad tobą szumią Jak las nadzieji rozwiane sztandary, Niesłysz jak tutaj westchnienia się tłumią Śpij — aż zabłyśnie przeczuty dzień wiary!… A po nad tobą Ojców łzawe … Przeczytaj wiersz
Na góry wyniosłe wychodził nocami cichemi, A w gwiazdy oczyma i duchem gdy tonął w naturze, To niemym się Stwórcy językiem zwykł mo- dlić swej duszy, Bo wobec gwiazd cichych się niemy wymo- wnym, a mowny Się niemym, u ducha stał nieraz, bezbrzeżnych przestworów….
O jenjuszu promienny, ze słońcem u czoła, Z wzrokiem tonącym wśród nieskończoności, Miłościw bądź mi na drogach przyszłości I prowadź ognistego wzorem apostoła! Kiedy przed wzrokiem mej duszy Wszechbłękit osłonią chmury, Grom ryknie, co dęby kruszy, Przed którym drżą skał marmury… Twa gwiazda niechaj mi błyśnie, Na piersiach nocy zawiśnie! Kiedy łódź moja na morzach … Przeczytaj wiersz
Z otchłani wołam do Ciebie, Ojcze i Synu, i Duchu Święty Ufającym Tobie I czekającym na Ciebie Przebacz grzechy i nieprawości, I Użycz nam Bezskrzydłym, Upadłym I niespełnionym Mocy ciążenia Ku niebu, I zbaw dusze nasze, Które szeleszczą jak nietoperze W rozpadających się domach Naszych kalekich ciał. Pozwól nam z naszych modlitw Zbudować dla Ciebie … Przeczytaj wiersz
Czuwam nad tymi, Którzy nie wierzą W mojego Syna. Pragnę im pomóc. Są moimi dziećmi. Jak wszyscy. Chociaż nic o tym Nie wiedzą. Modlę się. Modlę się Za tych, Którzy się nie modlą. Gdy krwawią, Moją modlitwą Jak bandażem Owijam ich rany. Gdy toną, Rzucam im Moją modlitwę Jak pas ratunkowy. Gdy umierają, Z mojej … Przeczytaj wiersz
Po co wskrzesiłeś mnie, Panie? Bym był radosnym dowodem Twojej Wszechmocy? Bym sprawił radość moim siostrom? Bym znowu codziennie umierał? A teraz muszę wszystko zaczynać od nowa, Znów się borykać z ziemskim zamętem, Żyć wśród ludzi biegających nie wiadomo dokąd, Opędzać się od ciekawej gawiedzi Wołającej za mną natrętnie: \’Jakże się tam czułeś w wieczności, … Przeczytaj wiersz
Ja kamień Leżę przy drodze. Panie, Jesteś nieskończony i wieczny, Ale równocześnie jesteś Drobną kroplą deszczu, Padającą w miarowych odstępach czasu Na mnie, Na kamień. Jestem cierpliwy. Mimo niezliczonych zabiegów Niczego dotychczas nie umiałem poznać, A przede wszystkim wciąż nie rozumiem, Po co porzuciłeś mnie, Panie, Przy drodze, Przy której leżę I trwam, Zawsze ten … Przeczytaj wiersz
Na granicy czasu, Którą określił Bóg Dojrzewaniem owocu W niewieścim ciele, Urzędnicy pochyleni nad papirusami Liczyli lud jak wory zboża. Marya siedziała na włochatym ośle, A zwierzę stąpało tak ostrożnie, Jakby dźwigało na grzbiecie Nie kobietę, Ale modlitwę. Obok szedł Józef Jak kolumna rzucająca cień, Spokojny i świadomy Anielskiej treści, Którą wypełniona była Po brzegi … Przeczytaj wiersz
Za Niemen hen precz, Gotów koń i zbroja, Dziewczyno ty moja Uściśnij, daj miecz. Za Niemen, za Niemen! I po cóż za Niemen? Nie przylgniesz tam sercem, Cóż wabi za Niemen? Czy kraj tam piękniejszy, Kwiecistsza tam błoń Czy milsze dziewoje, Że spieszysz tam doń? Nie spieszę do dziew, Ja spieszę na gody Czerwone pić … Przeczytaj wiersz
W skwarne białe południe złotych dni upalnych, Gdy suchy piach asfaltów stopy moje mazał, Na rogu najludniejszej, spiętrzonej ulicy Połknęła mnie tropikalna oaza „Handel towarów kolonialnych”. Purpurowy eunuch w fartuchu subiekta Odważa w grubych rękach pachnący cynamon. Orzechy, wyłażące z skorup jak ostrygi, Długie pudła daktyli jak lepkie insekta I figi, słodkie prasowane figi! Dlaczego … Przeczytaj wiersz
Ty, który błyszczeć na niebie, jak guzik przyszyty do kołdry, którą przykrywa się po nocy Allach z swoją różową kochanką ! – W cienistych salach mój pan mię zamknął i przejścia wszystkie strażami zatkał. Ja nie móc nigdzie pójść. Ja być matka. We wnętrzu mojem mieszkać już syn, ja czuć, jak on we mnie rość, … Przeczytaj wiersz
O piękna Pani z krzeseł Perfumom której chciałbym cały przesiąc, Pani ma tyle ogni, których nikt nie skrzesał, Pani może kochać cały miesiąc A ja wiem, żeby kochać pani ma rację Trzeba dużo pieniędzy i szklanych słoni, A my mamy tylko słów nieznanych plantacje I kangury skaczące po nich Nie notuje nas żadna … Przeczytaj wiersz
słońce przygniótłszy kolanem skóry dymiące się połacie długo do mięsa obdzierał nasz okrwawiony scyzoryk w noce bezgwiezdne majtkom na świata płonącym drednoucie twarz wylizały do krwi nam zorzy czerwone ozory nam⸗li wyrosłym w trudzie pod wściekłą zdarzeń ulewą błądzić po morzach uniesień w gwiezdne wsłuchanym kapele? zgodnym wysiłkiem twardych rąk rozhuśtamy w lewo czarni maleńcy … Przeczytaj wiersz