W wagonie

Napchało się w wagonach. A jazda długa będzie — »Aj, panie konduktorze, Po sześciu w jednym rzędzie!« Naprzeciw ksiądz-bernardyn Swą tuszą Boga chwali, Tuż przy mnie piąta kurya Smrodliwy tytoń pali. Jest i rodzinny obóz, Pieluszki, dziecko, pypka; Bąk starszy z palcem w buzi Wytrzeszcza ku mnie ślipka. Ale pomimo ścisku, Wsiąść jeszcze dwoje może … Przeczytaj wiersz


Karol Irzykowski

Noc letnia

Krótka letnia noc z tobą. Błyskawica. Jak biegły godziny truchcikiem! Nad twoją uśpioną głową Okno otwarte na gwiazdy i na ogród dziki.   Oczy moje czuwały nad śpiącą do wschodu. Coraz pełniej jaśniałaś w mroku, Od stóp do włosów liliowa jak na dnie topieli, Aż głuche okno Świt światłem, śpiewem ptaków pobielił Bijąc w szyby … Przeczytaj wiersz


Mieczysław Jastrun

Nastrój

Na kwiatach — połysk ros… Tęsknotą dzwoni Tajemnej harfy dźwięk, co serce trąca…   Śni mi się drżący głos… Śni gąszcz kwitnąca Śniegami wisien i jabłoni…   Śni mi się złoty sen: W ustroni — Pieszczota dłoni twej mdlejąca…   I blady uśmiech ten… I brzask miesiąca… I senny połysk migotliwej toni…   Śni mi … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Noc taka piękna

Noc taka piękna!… Z błękitów patrzy gwiazd plejada, Fala gwarzy i błyska ponad tonią ciemną, Las śpi we mgle i przez sen cichą baśń powiada… Noc taka piękna!… Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?…   Tam, w ogrodzie dwie lilie zakochane rosną, Woń rozkoszna z kielichów pochylonych płynie… Tam, za rzeką, dwa głosy nucą … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Kędy zmierzasz?

— Kędy zmierzasz? gdzie pędzisz w burzliwym porywie Potęgo niezgłębiona? Bezbrzeżny przypływie Żywiołu zmąconego, co wzbiera nam w łonie I tętni w pulsach serca?… — o Falo spieniona, Ciemna, ciepła, namiętna, wzbierająca szałem, Ty huczysz, pluszczesz, kipisz i o nasze skronie Bijąc nurtem tajemnym zalewasz nam łona, Mózgi, serca i oczy… i dymiącym wałem Nas … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Wąż

W nocy, gdy świat się w mroki pogrąży bezwładne I uśnie w zimnych brzegach toń zdrętwiała morza, Ja w twą alkowę senną cicho się zakradnę, Podpełznę niewidzialny do twojego łoża. I tam, gdzie się twa postać w świetle lampki bieli, Gdzie skroń twa tajnym znojem gorączkowo pała, Przyczołgam się się do ciepłej ciepłem twej pościeli … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Wstyd

Nad łożem Niewinności wiotkiej i dziewiczej Całe chóry aniołów niewidzialnych wieją, One dyszą w uśmiechu, w głosie jej słodyczy I w spojrzeń jej pogodzie świty zórz ich dnieją.   Anioły, Liliowością bladą idealne — Wstydów duszy wiośnianych… one nad jej skronią I wokoło jej kibici krążą niewidzialne, I łona jej świetlanej pół-senności bronią.   I … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Lilia

Raz — w ogrodzie zielonym — Przed wieczorem — o wiośnie — Na tę śnieżną lilijkę Poglądałem miłośnie…   Upojony jej wonią — Przed godziną zórz złotą — Na tę czystą lilijkę Poglądałem z tęsknotą…   I gdym na nią tak patrzył, Zdało mi się, że ona Nagle drgnęła, tak, drgnęła, Jakby ze snu spłoszona. … Przeczytaj wiersz


Bogusław Adamowicz

Zazdrość

Ckliwa niewiasto, śmierci mężowi życząca, Czemu na jego zazdrość skarżysz się bez końca? Gdyby otruty leżał w śmiertelnej pościeli, Spuchły, ze skórą w strupach, gdybyśmy słyszeli, Że jego oddech staje się krótki i wartki, Jak gdy muzykant żwawy nutę drobi w ćwiartki, Gdyby rwały go wstrętne wymioty, gotowe Wyrzygać jego duszę z piekła w piekło … Przeczytaj wiersz


John Donne

Alchemia miłości

Ci, co głębiej ode mnie grzebali się w sztolni Miłości, powiadają, że byli w niej zdolni Trafić na szczęścia głębokie pokłady: Ja dotrzeć do tych skrytych złóż nie dałbym rady, Choćbym kopał i kochał się jeszcze mozolniej; Wszystko to fałsz, gdy spojrzeć z bliska: Jak alchemik, Eliksir pragnąc legendarny Stworzyć, wychwala swój garnek ciężarny, Już … Przeczytaj wiersz


John Donne

Do ojczyzny

 ….En, quo discordia cives Perduxit miseros!.. Virgil. Małoż na tylu klęskach, ojczyzno strapiona, Które ci tysiąc sztychów topiąc wpośrzód łona I ostatnich już prawie kresów stawiać blisko, Podają na łup obcym i urągowisko? Małeżeś, przez twych synów dumę i niezgody, Dała zdumionéj na cię Europie dowody, Żeśmy prawie pod słońcem jedynym przykładem, Gdzie swoboda rozpustą, … Przeczytaj wiersz


Adam Naruszewicz

Zegar

Ludwiniu! która godzina? Mówiła matka da syna. Ludwiś biegnie do zegara. Zegarowi ma bydź wiara. Patrzy…. wskazuje dziewiątą. Dzwoni… słucha… bije piątą. O! doprawdy, powiem mamie, Wszakto stary zegar kłamie. I powiada rzecz całą. Potrzeba go naprawić, bo mu się coś stało. Rzekła mama Ludwisiowi. Lecz człowiek, co inaczéj czyni niźli mowi, Nie ma szacunku … Przeczytaj wiersz


Tymoteusz Rodziszewski

Przyjaciele

Pod okiem rozsądnej matki, Razem bawiły się dziatki. Wtem ni z tego, ni z owego, Rozdąsały się wszystkie na Jasia biednego. I niewinny ten chłopaczek Zasmucił się nieboraczek. Widząc to mama, dla jego pociechy, Daje mu z chustką orzechy. Aż tu chłopczyk jeden, drugi, Rzuca zabawę, staje na Jasia usługi; Każdy woła: proszę! proszę! Daj … Przeczytaj wiersz


Tymoteusz Rodziszewski

Bóg o wszystkim pamięta

Dziecię. Ach mój Tatko! to mnie dziwi, Jak się ptaszek sam wyżywi; Ani sieje, ani orze, Prosić też ludzi nie może. Ojciec. O! Bóg mądry, litościwy, Kryje bujnym zbożem niwy. Stwarza robaczki i zioła, A ptak się wyżywić zdoła.


Tymoteusz Rodziszewski

Poemat symfoniczny

Czemu śpią wody twojéj młodéj duszy? Czy burza na dnie ich lwięciem usnęła? Żadna się fala nie poruszy Choć po nich pogoń błyskawicy drgnęła… Tak cicha przestrzeń głębi twego ducha, Jak gdy ocean zaśnie szafirowy A piorun w sfer się muzykę zasłucha I nie przebudzi go, aż wiatr wschodowy… Niepytaj czemu… ty co wierzchem płyniesz … Przeczytaj wiersz


Władysław Tarnowski

Król i dwór

Król jegomość przetarł oczy, Jeszcze drzymie w puchów łożu, Już go tłumny dwór obskoczy, Jak Delfiny okręt w morzu, Kiedy burza niedaleko I chmur zgraje już się wleką…. Bonjour panie Senatorze Jak tam wieje dziś na dworze?… Czy pogoda proszę Ciebie? Ni jednéj chmurki na niebie! Słońce świeci w wspaniałości, Jak twarz króla Jegomości! — … Przeczytaj wiersz


Władysław Tarnowski

Biały Dunajec

Bądź pozdrowione dziecię gór, zaklęte szałem! Kiedy burze zatrzęsą Tatrów posadami, Ty pierwszy srebrnej grzywy powstajesz pianami, I brył massy porywasz młodzieńczym zapałem!… A kiedy mgły przywalą sinych turni czoła, Wśród letargu natury, ty jeden nieśpiący, W świątyni Tatrów jak głos wieszcza wołający Do ludów, co zwątpiły o wiary anioła!… Hej Dunajcu! szaleńcze!… co z … Przeczytaj wiersz


Władysław Tarnowski

Na śmierć żołnierza Polskiego Marcina T.

O śpij żołnierzu! niech się przyśnią tobie Na sen żelazny orły i pogonie, I matka nasza Ojczyzna w żałobie Bijąca sercem w Zygmuntowskim dzwonie!… O śpij żołnierzu! niech nad tobą szumią Jak las nadzieji rozwiane sztandary, Niesłysz jak tutaj westchnienia się tłumią Śpij — aż zabłyśnie przeczuty dzień wiary!… A po nad tobą Ojców łzawe … Przeczytaj wiersz


Władysław Tarnowski