Tu pracuję

Ewa Lipska

Tu pracuję. Na wschodzie Europy.

W otoczeniu psów. Małych i niezgrabnych.

Ludzi smutnych albo pijanych.

Albo tragicznych jak u Augusta Strindberga.

Na biurku konserwa wiersza.

Rękawiczka. Listy. W oknie atrament.

Na środku pokoju fotel

z grobu Tutenchamona.

Oddycha jeszcze papier

ale ciężko. Z nitrogliceryną.

Mój czas. Moje ciało. Moje życie.

Wszystko do jednorazowego użycia

tak jak suknia z papieru albo serwetka.

Pewny jest jedynie cień w rogu pokoju.

Powiększająca się do lat

Czarna taksówka.

Twoja ocena
Ewa Lipska

Wiersze popularnych poetów

Jawa

Jawa nie pierzcha jak pierzchają sny. Żaden szmer, żaden dzwonek nie rozprasza jej, żaden krzyk ani łoskot z niej nie zrywa. Mętne i wieloznaczne są obrazy w snach, co daje…

Kraków

Co wiem o moim kraju? Niepełnosprawny obłok zatacza się nade mną kiedy przekraczam granicę i włączam radio w samochodzie. Prawicowy faszysta tęskni za Hitlerem. Grzeszna modlitwa na liście przebojów. Podziwiam…

Cisza (Akwarela letnia)

Nie ma gdzie uciec, by słyszeć własne myśli wszędzie zgiełk dotrze – uparcie się wwierci. Uciekłem z miasta i tu za mną przyszli brydżyści ziejący szlemami – groźniejsi od śmierci….