Jesień

Oddalają się wolno w mgłę wieśniak kulawy I wól jego roboczy w gęstą mgłę jesieni Co kryje wioski ludzi i biedne ich sprawy Idąc w mgłę przywiązaną spojrzeniem do ziemi Wieśniak nucił piosenkę o smutnej miłości Że utracił ktoś serce pierścionek i wiarę Jesień jesień sprawiła śmierć lata radości Powoli w mgłę odchodzą dwie postaci … Czytaj dalej


Guillaume Apollinaire

Miłość umarła w twych ramionach

Miłość umarła w twych ramionach Pomnij na pierwsze jej spotkanie Gdy zechcesz wróci odrodzona I znów ci wyjdzie na spotkanie Wiosna minęła jeszcze jedna Tyle mi dała czułych wspomnień Zamierająca poro żegnaj Jak dawniej czuła wrócisz do mnie   tłumaczenie Julia Hartwig


Guillaume Apollinaire

Miłość, wzgarda i nadzieja

Tuliłem cię w ramionach jak gołąbka Jak dziewczynkę Wziąłem cię z całą twoją pięknością pięknością bogatszą Niż wszystkie złoża Kalifornii W czasach gorączki złota Syciłem moją erotyczną zachłanność uśmiechem twoim Twoimi spojrzeniami twoim drżeniem W dyspozycji mojej miałem nawet twoją duszę Kiedy obejmowałem cię kurczowo a ty znosiłaś Moją moc i panowanie Sądziłem że wziąłem … Czytaj dalej


Guillaume Apollinaire

Loreley

W Bacharach czarownica była jasnowłosa Co wszystkim dookoła śmierć z miłości niosła Kiedy biskup ją kazała przywlec przed swój sąd Dla przyczyny piękności uniewinnił ją O piękna Loreley w której oczach klejnoty jaśnieją Jakim gusła zawdzięczasz swoje czarodziejom Jestem zmęczona życiem i moje oczy są przeklęte Tych którzy w nie spojrzeli biskupie śmierć chwyciła w … Czytaj dalej


Guillaume Apollinaire

Kobylice zasieków

W białym i mrocznym listopadzie Gdy drzewa wyszczerbione przez artylerię Stawały się jeszcze starsze pod śniegiem I rysowały się zaledwie kobylice Otoczone falami drutów kolczastych Moje serce odradzało się jak drzewo wiosną Drzewo owocowe na którym rozkwitały Kwiaty miłości W białym i mrocznym listopadzie Gdy przeraźliwie śpiewały pociski I gdy umarłe kwiaty ziemi wydychały Śmiertelne … Czytaj dalej


Guillaume Apollinaire