Piosenka bohaterów

Rafał Wojaczek

Stanisławowi „Było życie” Chacińskiemu

Jej życie – nasze, i ślina. Ale nie nasza już – Ziemia
co nam spod kolan białą mgłą właśnie wycieka.
Kto nam powie gdzie mieszkać
będziemy my i wina…

Nam tylko czekać nie wiedząc, czy ktoś znowu powie: „Żywa” –
a także, czy powiemy to sami, a nawet
– w dobrze nam przecież znanej
mowie – czy powie noc.

Nam tylko wierzyć – nie przestać. Bo musi zabrzmieć ten głos
albo choć echo – w niebie obudzić tę gwiazdę
co by się mogła mienić
kołyską naszej śmierci.

Twoja ocena
Rafał Wojaczek

Wiersze popularnych poetów

ZALANDO

Boję się wszystkiego i wszystkiego chcę. Przyszły czarne spodnie z czarnej sztucznej skóry, zlepiły się z ciałem, nie da się ich zdjąć. Na tym osiedlu, w tym więzieniu na samoloty nie patrzą już nawet dzieci. Żółta plamka z wolna wyskakuje z ramy, raster Lichtensteina, motywy…

Wstęp

O mat­ko zie­mio, do­bra kar­mi­ciel­ko! Żywisz nas hoj­nie przy swej pier­si mlecz­nej Nie­bie­skiej rosy ożyw­czą kro­pel­ką I pro­mie­nia­mi ja­sno­ści sło­necz­nej, Któ­re prze­ra­biasz na chleb, co się mno­ży Co­dzien­nym cu­dem wiecz­nej my­śli bo­żej. O mat­ko zie­mio! ty nam da­jąc cia­ło, Zbu­dzo­ną du­szę kar­misz na swym ło­nie…

Czy chcesz płakać

Przechodziłem pod namiotami drzew i krople deszczu dosięgały mnie niekiedy, jakby pytając: czy chcesz cierpieć? Czy chcesz płakać? Powietrze było wilgotne, Liście błyszczące, zapach wiosny i nieszczęścia