Trochę włóczki

Ewa Lipska

Więc to nie tak jak było w książkach.
Więc to nie tak jak na polanie
kwiaty w zielonej porcelanie
we włosy wpięta dumna wstążka
jak ważka gdy nad oceanem
lat naszych młodych się uniosła.

Ten kto wymyślił wiarę i dynamit
czy widzi czemu służą wiara i dyamit?
Te który pieśni pospiętrzał żarliwie
czy słyszy że brzmią one ciężko i fałszywie?
To nie tak. To nie tak jak w książkach.

Kim są moi znajomi i kim będą jutro?
Dlaczego się podaje milczenie z ust do ust?
Dlaczego ma przywódca metr sześćdziesiąt wzrostu?
Dlaczego jedni ludzie padają z pragnienia
a inni z nadmiaru wody?

Więc to nie tak. Ale za proste byłoby
popaść teraz w rozpacz. Albo umrzeć.
Więc to nie tak. Ale mamy jeszcze
pieśni. I wiarę. I dynamit.
I trochę włóczki. I trochę włóczki
z której można zrobić od nowa
zupełnie od nowa
świat.

Twoja ocena
Ewa Lipska

Wiersze popularnych poetów

Ulica Krupnicza

Ulica Krupnicza, moja dobra koleżanka z pierwszego roku, już prawie przestaje wzruszać, już mnie nic nie wciąga pod dwunastkę, chyba już nie mam ochoty popróbować, czy drzwi się nadal tak…

Co tam niebo

Przed lataniem Nie musisz bać się Bo niebo w tobie jest Ręce masz Co utrzymują ziemską kulę Lepiej Naucz się wróżyć z niej Leć wysoko Tam jest spokój Ten podobno…

Pieśń od ziemi naszej

I Tam, gdzie ostatnia świeci szubienica, Tam jest mój środek dziś — tam ma stolica, Tam jest mój gród.   Od wschodu: mądrość-kłamstwa i ciemnota, Karności harap lub samotrzask z złota, Trąd, jad…