Noc reńska

Guillaume Apollinaire

Mój kielich pełen jest wina które jak płomień drga
Posłuchajcie przewoźnika i jego pieśni zasmuconych
O siedmiu kobietach pod księżycem jakie opowiada
I ich długich zielonych włosach aż do stóp plecionych

Tańcząc wkoło jeszcze głośniej śpiewajcie
Abym przewoźniku nie słyszał już twojego głosu
I wszystkie blond dziewczęta tutaj przywołajcie
Które patrzą tak nieruchomo zaplatając swe włosy

Ren Ren jest pijany tam gdzie rośnie bujne winorośle
I wszystkie odbite złocenia nocy w drżeniu opadają
A głos w śmiertelnym charczeniu niesie się donośnie
Tych wróżek o zielonych włosach co lato zaklinają

Mój kielich pękł jak wybuch śmiechu głośno i wyniośle

tłumaczenie Ryszard Mierzejewski

5/5 - (1 głosów)
Guillaume Apollinaire

Wiersze popularnych poetów

Bilet (calando)

– O czym myślisz? że mój sen jest kształtem światłowodu więc jest i dworcem rękawiczką kokardką lub jabłkiem fragmentem martwej natury z twoim spojrzeniem bo nie ma cię na zewnątrz więc tylko we mnie – Jestem tam? jesteś jak sakralny głód spokrewniony ze śmiercią jak…

Noc argentyńska

Patrz, jak gwiazdy srebrem zdobią dal Patrz, jak niebo spokój daje snom Patrz, wszystko w koło srebrem lśni Wszystko wciąż o tobie śni O miłości mówi ci Patrz, błękitem kusi rzeki toń Patrz, spojrzeniem czarne ptaki goń Patrz, pieśnią mrok liliowy … To nam szczęście…

Grób Agamemnona

Niech fan­ta­stycz­nie lut­nia na­stro­jo­na Wtó­ru­je my­śli po­sęp­nej i ciem­nej, Bom oto wstą­pił w grób Aga­mem­no­na, I sie­dzę ci­chy w ko­pu­le pod­ziem­nej, Co krwią Atry­dów zwa­la­na okrut­ną. Ser­ce za­snę­ło, lecz śni. Jak mi smut­no! O! jak da­le­ko brzmi ta har­fa zło­ta, Któ­rej mi tyl­ko echo wiecz­ne…