Wojna

Guillaume Apollinaire

Główne odgałęzienie bitwy
Kontakt przez podsłuch
Strzelamy w kierunku \”dochodzących dźwięków\”
Młodzi z ząciagu 1915
I naelektryzowane druty
Nie płaczcie nad okropnościami wojny
Przed nią mieliśmy tylko powierzchnie
Ziemi i mórz
Po niej mieć będziemy otchłanie
Podziemne i przestrzeń lotnicza
Władcy u steru
Później później
Poznamy wszystkie radości
Wypoczywających zwycięzców
Kobiety Zabawy Fabryki Handel
Przemysł Rolnictwo Metale
Ogień Kryształ Szybkość
Głosy Spojrzenie Dotyk z osobna
I wspólnie w dotyku docierającym z daleka
Z jeszcze dalszą
Spoza tej ziemi

Twoja ocena
Guillaume Apollinaire

Wiersze popularnych poetów

Dąb i małe drzewka

Od wie­ków trwał na pusz­czy dąb je­den wy­nio­sły; W cie­niu jego ga­łę­zi małe drzew­ka ro­sły. A że w swo­jej po­sta­ci był na­der wspa­nia­ły, Że go do­róść nie mo­gły, wszyst­kie się gnie­wa­ły. Przy­szedł czas i na dęba peł­nić sro­gie losy; Sły­sząc, że mu fa­tal­ne za­da­wa­no cio­sy,…

On działa

On działa, w blasku i w ciemności, w huku wodospadów i w ciszy snu, lecz inaczej, niż głoszą wasi pasterze, pozostający pod dobrą opieką. szuka najdłuższej linii, drogi, która jest tak okrężna, że prawie niewidoczna. Gubi się w cierpieniu. Tylko ślepcy, tylko sowy czują czasem…

Publiczność do poetów

Wiecznie śpiewacie na tę samą nutę! Śpiewacie rozpacz dziką i bezbrzeżną, Serca przedwczesną goryczą zatrute I melancholie mglistą a lubieżną, Senne miłoście szpilkami przekłute, Rany zadane jedną rączką śnieżną, I omijacie skrzętnie każdą radość – Strojąc się w duchów księżycową bladość.   Po tysiąc razy…