Następną książką wejść przebojem na listę stu tysięcy najpoczytniejszych polskich pisarzy Zanim ktokolwiek przestanie do ciebie dzwonić nauczyć się spontanicznie bez zastanowienia kłamać Opracować urządzenie do zamiany na energię elektryczną energii kinetycznej małych dzieci Spotkać się z szefem Telekomunikacji Polskiej S. A. który zatwierdził komunikat Połączenie nie może być zrealizowane a następnie zdobyć od niego … Przeczytaj wiersz
Czesław Miłosz na Pomorzu (KRZYSZTOF MYSZKOWSKI PISZE DO NAS Z BYDGOSZCZY) Od siódmego do dziesiątego czerwca gościł w Toruniu i Bydgoszczy (u boku kochanej osoby) na zaproszenie redakcji „Kwartalnika Artystycznego” (obficie pylą pokrzywy i szczaw) Siódmego czerwca zwiedzał Toruń obejrzał panoramę miasta z Kępy Bazarowej (u boku kochanej osoby) oraz spacerował „trasą królewską” (obficie pylą … Przeczytaj wiersz
„SHE” (PISMO DLA KOBIET, KTÓRE WIEDZĄ CZEGO CHCĄ) Nie mniam mniam tylko papu była przekonana i chyba w tym pochyleniu nad spacerówką zła bo gdy już wetknęła w buzię jakiegoś banana a może bagietkę powtórzyła papu, tylko papu Więc tak się teraz uczy i wychowuje? To było przed rozmową z kim innym kto mu powiedział że pisze … Przeczytaj wiersz
Jak przystało na Nagrodę Artystyczną Miasta komisji przewodniczy kobieta zarazem profesor prawa Nawet gdyby znał te wszystkie nazwiska niewiele by mu mówiły ale nie znał nawet nazwisk konkurentów (Te jednak były bardziej znane) Tak czy owak, mniej znani nagradzają bardziej znanych? Czy to w porządku? Wydaje się że z punktu widzenia równości szans rzecz raczej … Przeczytaj wiersz
I ja w Arkadji byłem w dniach zarania! I mnie, w kołysce nad czołem — Przyroda sojusz przysięgła zbratania — I ja w Arkadji byłem w dniach zarania — Choć nic stąd — prócz łez nie wziąłem! Raz tylko wiosna kwieciem życie ściele! Dni moich kwiaty opadły — I Bóg milczenia, płaczcie przyjaciele! Pochodnię moją … Przeczytaj wiersz
W ubogich pastuszków dolinie, Skoro najpierwszy skowronek zadzwoni, Z każdą się wiosną gdzieś, zkądsić nawinie Cudne dziewczę, z cudów ustroni. — Nie wśród ich zrodzona doliny: Nikt dociec nie mógł, z jakich stron przybywa, Lecz wraz z zniknieniem tajemnej dziewczyny, I wieść znikała pierzchliwa. — Obecność jej uduchowniała — Lecz choć się wszyscy do niej … Przeczytaj wiersz
GODY ZWYCIĘZCÓW, CZYLI POWRÓT GREKÓW Z POD TROI. Pusta Troi okolica, W proch Priamów zburzon gród: Lecz zwycięzców smutne lica, Na żegludze w pośród wód, Rozjaśniło czucia wrzące, Gdy radośni widzą już, Rospiętrzone, zieleniące, Swe rodzinne brzegi wzdłuż. „A więc swoim na witanie, Nim rodzinnych dotkniem gór, Niech rozgłośny, raźny chór Z Hellesponckich wód … Przeczytaj wiersz
W Akwisgranie, w zamkowych komnatach, Namaszczalna cesarska biesiada. Cesarz Rudolf, w obrzędnych swych szatach, Tron wzniesiony u stołu zasiada. Falcgraf Reński na złocie mu kraje, Puhar z winem król Czeski podaje; Wszyscy siedmiu wyborcy cesarza, Jak w krąg słońca chór planet niebieskich, W złotych mitrach, w purpurach królewskich, Stoją kołem przy tronie mocarza. I z … Przeczytaj wiersz
Co myśl Greków tu stworzyła, Niechaj Franków butna siła Wlecze nad Sekwanny prąd! I w przybytkach swych Muzeów, Niech bogactwem swych trofeów Zachodni zachwyca lad! Wiecznie milczeć jemu będą, Nigdy w koło nie zasiędą Wieńcem życia, rzewnie, wraz Temu tylko Muza płonie, Kto w gorącem niósł ją łonie — Wandalowi posąg — głaz! tłumaczenie Władysław … Przeczytaj wiersz
Radość była w Troi murach, Póki gród w swej chwale stał, W niebo wzięty dźwięk na chmurach, Z złotych strun polotem brzmiał. — Rycerz każdy w dzień spoczynku Już odrzucił krwawą broń, Bo Pelida w upominku, Wziął Priama córy dłoń — I z wawrzynu gałęziami, W szat godowych stroju lud Ku świątyniom swym tłumami Bratnio … Przeczytaj wiersz
Gdybym z posad tej doliny, Odzianej w tuman mgły sinej, Znalazł wyjście w inne niwy, Ach! jakże byłbym szczęśliwy! Tam, postrzegam śliczny wzgórek Wiecznie młody i zielony. Kilka lotek, kilka piórek, Niosłyby mnie w wzgórka strony. Dźwięk harmonii ucho słyszy, Tony, słodkiej niebios ciszy; Lekki wietrzyk ku tej stronie Balsamiczne niesie wonie. Złoty owoc, co … Przeczytaj wiersz
Do radości O, radości, iskro bogów, Elizejskich błoń dziewico, Wchodzim do twych świętych progów Z pełną ogniów twych źrenicą. Co czas rozprzągł i zwyczaje, Czarodziejstwo twoje sprzęgu; Braćmi cały świat się staje, Kędy błogi lot twój sięga. Chór. Obramieńcie się miliony! Pocałunek całej ziemi! Bracia, za gwiazdami temi Ojciec mieszka uwielbiony. Kto otrzymał z … Przeczytaj wiersz
Dzielny młodzieniec między świeckie zgraje, Wychodzi pełen otuchy, A co mu tylko wnętrzne marzą duchy, To się i zewnątrz wydaje. Pędzi więc, ogniem niebieskim karmiony. Pędzi za prawdą, śmiałemi ramiony. Ale, niestety, skoro wszystko zważy, Wszystko — nic, lub drobność licha, Wtenczas, choć środkiem gminu się popycha, Siebie tylko ma na straży; I serce dumne … Przeczytaj wiersz
Najpiękniejsza, jako anioł z raju, Najpiękniejsza nad wszystkie dziewica; Wzrok jej luby, jako słońce w maju, Odstrzelone od modrych wód lica. Pocałunek jej, ach! nektar boski! Jako płomień gubi się w płomieniu, Jak dwóch fletów żeniących się głoski, Ku rajskiemu nastrojone pieniu. Serce z sercem zbiega, zlatuje się, ściska, Lice z licem zbiega się, drży, … Przeczytaj wiersz
Zapłodniłeś mnie i urodziłam perły, Autentyczne. Zobacz. Patrzysz zdumiony, przeraża cię to bogactwo, którego nie rozumiesz. Kamyku, co poruszyłeś lawinę, zobacz, jak świeci jej zdyszany przepych. Posłuchaj ciężkiego hymnu spadania. Kamyku bez oczu i uszu.
Powiedziałam miłemu: gdy mnie całujesz, zamykaj oczy. Mój miły jest posłuszny. Spoglądając spod uchylonych rzęs widzę przy swym policzku jego stulone powieki i twarz pełną dziecinnej powagi. Całuje, jakby składał przysięgę.
Największe szczęście, które mi dajesz, to szczęście, że cię nie kocham. Wolność. Wygrzewam się przy tobie w cieple tej wolności łagodna łagodnością siły. Czuła, czujna jak sprężyna. W każdym moim przytuleniu jest gotowość odejścia. Jak w ciele lekkoatlety przyszły skok.
Gdzie jesteś, przyjacielu czysty jak roślina, wierniejszy niż własne ciało. Miliony ludzi rodzi ziemia, ale ty się nie urodziłeś. Nie ma nawet ciszy oczekującej na twój głos, nawet przestrzeni oczekującej na cień poruszenia się twojej ręki. Nieistniejący, przyjdź do mnie.
Twoja miłość zabija moją, kochasz mnie zbyt gwałtownie. Po co mam się trudzić, ty za nas oboje płaczesz po nocach z zazdrości i tęsknoty. Twoja miłość pięknieje, jesteś krzakiem mistycznym w raju Dantego, fontanną ekstatycznego płomienia, co wystrzela z każdym dniem dzielniej nade mnie. W cierpieniu rozrastasz się. A ja zanikam jak narząd ciała, którego … Przeczytaj wiersz
Raz uczułam, że wargi jego dotknęły moich. Wtedy odeszło ode mnie wszystko — ziemia i niebo. Objął mnie łagodny błękitny płomień, zaczęłam palić się cicho jak stos jasnych pereł. I potem nie czułam już własnego ciała, tylko różaną pienistość, lekkie migotanie, ciepło, które było zarazem melodią. Więc zadziwiłam się powoli, zapadłam w zadziwienie jak w … Przeczytaj wiersz
Ciężarna kobieta leży nocą przy swoim mężczyźnie. W jej brzuchu poruszyło się dziecko. — Połóż rękę na moim brzuchu — mówi kobieta. To, co poruszyło się tak lekko, to malutka ręka lub noga naszego dziecka. Będzie moje i twoje, chociaż tylko ja będę musiała je urodzić. Mężczyzna przytula się do niej, oboje czują to samo. … Przeczytaj wiersz