Kłódka

Nasze ciała nie chcą się rozstać. Zatrzasnęły się ramionami i patrzą na nas ze zgrozą, jak dwoje dzieci patrzy na mordercę, który się zbliża. Nie rozumieją niczego. Oszalałe, mokre od łez, dygocące od szlochu, pytają, pytają bez tchu dlaczego. I nie słuchają odpowiedzi, pytają znowu bez tchu, bez tchu, jęcząc, błagając o litość. Ale my … Przeczytaj wiersz


Anna Świrszczyńska

Taka sama w środku

Idąc na ucztę miłosną do ciebie zobaczyłam na rogu starą żebraczkę. Wzięłam ją za rękę, pocałowałam w delikatny policzek, rozmawiałyśmy, ona była taka sama w środku jak ja, z tego samego gatunku, poczułam to od razu, jak pies poczuje węchem psa drugiego. Dałam jej pieniądze, nie mogłam się z nią rozstać. Człowiekowi potrzebny przecież ktoś … Przeczytaj wiersz


Anna Świrszczyńska

Głową w dół

Całuję cię i płaczę. Całujesz moje łzy i moje usta, zakochany w moich ustach i w moich łzach. Przytuleni, bez ruchu, słuchamy, jak upadają kropla po kropli w jedno nasze serce. Zapadam się w rozdzierające szczęście miłosnej rozpaczy, porywa mnie wodospad rozkoszy i cierpienia. Lecę głową w dół, spieniona fala, spienione włosy, liście, łoskot fali, … Przeczytaj wiersz


Anna Świrszczyńska

Brzytwa

Zdradziłam cię. Jakie szczęście, jaka ulga. Cieszmy się oboje, bo teraz będę już mogła kochać cię jak dawniej. Cieszmy się oboje, że musiałam cię zdradzić, jak tonący musi chwycić za brzytwę. Nienawidzę cię, ponieważ cię zdradziłam. Cieszmy się oboje, że cię nienawidzę.


Anna Świrszczyńska

Spalony list

Pismo kochania, żegnaj! ona rozkazała… Jak długom się ociągał! ręka się wzbraniała Cały skarb pociech moich na płomień przynosić. Gorej, pismo kochania: nastał już czas… dosyć! Jużem gotów: ma dusza na nic nie jest baczną: Już chciwe ognie karty twe ogarniać zaczną. Chwilę… już gore… bucha… kłębami lekkimi Dymek wijąc się gubi wraz z modły … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Żądza sławy

Kiedy miłośnym upojony szałem, Milcząc, w zachwycie, przed tobą klęczałem, Pewny, że niebo oglądam na jawie — Ty wiesz, najdroższa, czym myślał o sławie! Ty wiesz, że szczęściem wzgardziwszy kłamanem, Ułudą świata, czczem poety mianem, Pełen znużenia, równiem był zdrętwiały Na zgrzyt szyderstwa i na dźwięk pochwały. Mógłżem się wrzawą wzruszać oddaloną, Gdy ty, swą … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Ty więdniesz, ale milczysz…

Ty więdniesz, ale milczysz; smutek cię pożera; Na ustach twych dziewiczych mdły uśmiech zamiera. Dawno igłą twą wzorów i kwiatów na płótnie Nie ożywiałaś. Lubisz ty w milczeniu, smutnie, Cierpieć. O na cierpieniu znam się ja dziewiczem! Dawno me oczy w duszy twej czytały: niczem Miłości nie utaisz: my kochamy sami; Miłość, czułe dziewice, również … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Talizman

Tam gdzie morze pianą miota, O milczący wiecznie głaz, Gdzie miesiąca tarcza złota, W ciepłem świetle kąpie nas, Gdzie haremu wabią łoża, W których Turczyn błogo śni: Tam hurysa cudna, hoża, Ten talizman dała mi. I z twarzyczką uśmiechniętą Tak prosiła, „chroń go, chroń! W nim moc czarów ci zaklętą Kochająca daje dłoń. Od złej … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Serenada

Na nocy gwar, Tchnie zefir czar, Wśród fal, Mknie w dal! Gwadalkwiwir. Miesiąc w złotym blasku tonie, Cyt, gitary struny drżą — Młoda donna na balkonie, Lekko wsparła postać swą. Na nocy gwar, Tchnie zefir czar, Wśród fal, Mknie w dal, Gwadalkwiwir! O! aniele mój skrzydlaty, Zrzuć mantylę, gwiazdką spłyń! Przez żelazne ganku kraty, Białą … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Rusałka

Nad jeziorem, w dzikiej głuszy, Mnich jakiś z wygód wyzuty, Wśród postu — modlitw — pokuty, Szukał zbawienia dla duszy. Już, już motyką ubogą, Kopał starzec grób dla siebie, I li-tylko o śmierć błogą Upraszał świętych tam w Niebie. Raz kiedy, latem, u progu Pochylonej swojej chatki, Pustelnik myślał o Bogu, A dnia schodziły ostatki: … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Czeczeniec

W dolinie potok spieniony, W górach szumi wicher dziki, Zadrzémał kozak znużony, Wsparłszy się na drzewcu piki; Nie śpij kozaku! bo niedaleko Czeczeniec chodzi nad rzeką. Kozak czajką chyżo płynie, Wlecze po dnie rzeczném sieci; Ah! potoniesz ty w głębinie, Jak toną maleńkie dzieci Sierpniową kąpiąc się spieką, Czeczeniec chodzi nad rzeką. Na wybrzeżach silnéj … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Anioł

U drzwi edenu anioł tkliwy Opuścił głowę swą promienną, A szatan chmurny i burzliwy Nad bezdnią, piekieł latał ciemną. I duch przeczący, duch zwątpienia Na ducha światła patrzał bacznie, Mimowolnego rozczulenia Doznając pierwszy raz nieznacznie. „Ach, przebacz!“ — rzekł on — „jam cię widział — I tyś mi jaśniał niedaremnie: Nie wszystkom w świecie nienawidział, Nie … Przeczytaj wiersz


Aleksander Puszkin

Requiem za Wolfa hrabiego von Kalckreuth

Zaprawdę, nie widziałem ciebie nigdyż? Serce tak mam ciężarne tobą, jak przez nadto ciężki początek, który się odracza. Niechbym rozpoczął ciebie, umarły, wymawiać, ty, coś umarły jest; ty chętnie, ty namiętnie umarły. Byłoż to ci taką ulgą, jakeś osądził, albo zali jednak to już-nie-życie wciąż dalekie jeszcze od umarłości było? Tyś przypuszczał, że tam prawdziwiej … Przeczytaj wiersz


Rainer Maria Rilke

Requiem za przyjaciółkę

O, mam umarłych moich, i zwracałem im własną wolność, i zdumiony byłem, jak utuleni są, jak w tem umarciu zadomowieni szybko, sprawiedliwi, jak od opinji swej różni. Ty jeno, ty wracasz; muskasz mnie, okrążasz, pragniesz potrącić o coś, by zabrzmiało tobą, by cię zdradziło. Och, ty nie wydzieraj, czego się uczę zwolna. Ja mam słuszność; … Przeczytaj wiersz


Rainer Maria Rilke

Przeczucie

Jestem jak ta flaga w przestworzach wetknięta. Wyczuwam wiatry, co idą, i muszę je przetrwać – chociaż ruch w dole jeszcze się nie zaczyna: futryna drzwi chwyta lekko, a w kominach – cisza; nie drżą szyby jeszcze i ciężki jest nadal kurz. Wtedy wskazuję burzę, spięty jak fale mórz. I rozprzestrzeniam się i w sobie … Przeczytaj wiersz


Rainer Maria Rilke