śmierć jest czymś więcej niż te sto czy ileś dźwięków tłumów zapachów ona ona się spieszy prześcigając każdą taksówkę uśmiech czy punkt widzenia sprzedajemy i nie kupujemy niczego tak niezbędnego jak śmierć i w przeciwieństwie do koszul krawatów spodni ona jest nie do zdarcia nie panie szanowny i właśnie dlatego choć jest naturalne że odkrywca … Przeczytaj wiersz
wczesnym porankiem świat nagle przyśpiesza wczorajszy dzień tkwi jeszcze pod powiekami na senność kawa jest zawsze najlepsza i miłe powitanie między nami ulice są jeszcze przykryte mrokiem myśli się kłębią i obawa nabrzmiewa niebawem świat cały rozbłyśnie urokiem nawet porankiem bywa wspaniały bo przecież jest dom i ktoś w nim czeka jest też nadzieja na … Przeczytaj wiersz
mały człowieku (co wciąż gdzieś latasz w ważnym pośpiechu i w tarapatach) skończ zwolnij zapomnij stań trwaj (mały dzieciaku coś tak się starał a potem płakał boś nic nie zdziałał) bądź dzielny połóż się bądź dzielny połóż się śpij wielka ulewo wielka śnieżyco wielka jutrzenko wielki księżycu (wstąpcie w nas) przekład Stanisław Barańczak
Znów jesteście razem. Zupełnie jak za życia. Ja płaczę tymczasem. Pogrzeb za pogrzebem mija… To tylko rok, albo i krócej może? Straciłem rodziców, ciotkę i dwoje przyjaciół. Dziwną grę prowadzisz Panie Boże. Jaką atrakcję ma więc dla mnie ten łez padół? Było więc tylko trzy miesiące rozłąki. Myślałem, że na dłużej mama pozostanie. Teraz razem … Przeczytaj wiersz
obym miał serce zawsze otwarte dla małych ptaków bo każdy z nich jest tajemnicą życia cokolwiek zaśpiewają jest lepsze niż wiedzieć gdy ktoś już ich nie słucha znaczy że siwieje obym miał myśli krążące dokoła męstwa pragnienia uległości głodu nawet gdy jest niedziela obym mógł się mylić gdy ktoś ma rację znaczy że już nie … Przeczytaj wiersz
gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, że żyjesz, aby stawać się) zapomnij lecz, pamiętaj że gdy kwitną bzy, co głoszą, iż budzisz się po to, aby śnić, pamiętaj co (zapomnij nic) gdy kwitnie róża (rajski ptak płonący w naszych szarych snach) zapomnij czy, pamiętaj tak gdy tak rozkwita każdy cud, że myśl nie może złapać … Przeczytaj wiersz
mieć szczęście znaczy znajdować Dziury tam gdzie nie ma kieszeni mieć szczęście to wydawaćsię wesołym a nie wydawać pieniędzy mieć szczęście to Oddychać rosnąć śnićumierać kochać a nie Bać się jeść spać zabijać i posiadać ty mam szczęś -cie my ma szczęście wielkie więk- sze naj -W- iększe przekład Stanisław Barańczak
Jechała moja miłość a cała w zieleni na wielkim złotym koniu przez poranek srebrny. Cztery chude psy biegły uśmiechnięte wesoły jeleń przed nimi. Lotniejsze niźli jabłkowite sny szybki słodki jeleń czerwony cenny jeleń. Cztery czerwone kozły u wód białych okrutna trąbka śpiewała przed nimi. Z rogiem u biodra biorąc w biegu echo jechała moja miłość … Przeczytaj wiersz
Widzieć swoje życie jako stos kamieni, jak motyla i obłok, jest ludzką złożoną siłą. Empatia jest jej prawdziwą drogą. Zrozumienie jej odległym celem. Podróżować z własnym umysłem w czasie i przestrzeni to jak użyczyć swojej rozpiętości skrzydeł rozciągniętej na lata. tłumaczenie Ryszard Mierzejewski
Siedzisz w ogrodzie samotny z notatnikiem, kanapką, flaszką i fajką. Jest noc, ale taki spokój, że świeca płonie nie migocząc, rozsiewa nad stołem odblask chropawych desek i odbija się w butelce i szklance. Pociągasz łyk, przełykasz kęs, nabijasz i zapalasz swoją fajkę. Piszesz jedną linijkę albo dwie, robisz przerwę i medytujesz nad smugą zorzy wieczornej, … Przeczytaj wiersz
Nie musisz być dobra. Nie musisz iść na kolanach sto mil przez pustynię, pokutując. Wystarczy jeżeli pozwolisz zwierzątku twego ciała kochać, co pokochało. Mów mi o twojej rozpaczy, ja opowiem moją. A tymczasem dalej trwa świat. Dalej słońce i przezroczyste kamyki deszczu suną przez krajobrazy, nad łąki i głębokie drzewa, nad góry i rzeki. Znów … Przeczytaj wiersz
Teraz nadchodzi chłód wieczoru. Ostatni blask spływa z ciężkich żółtych chmur, które stoją w głębokiej ciszy na wysokościach – nad błękitem wrześniowego morza. Jakże wszystko oświetla tutaj jak ze spokojnego głębokiego pragnienia: jak potężne martwe spojrzenie, które spoczywa od wieków. tłumaczenie Ryszard Mierzejewski
Czy to prawda, że trzymam w ramionach dziecko, a w jego oczach widzę siebie, i zatoki morskie jak iskrzą, i czuję jak jest parno, i nie ma żadnej plamki na niebie? Cóż to za czas, który ciągnie się latami, kim jestem, jak nazywam się naprawdę? Ty roześmiane zawiniątko z lśniącymi słońcem włosami, jakżesz w swe … Przeczytaj wiersz
Popatrz na zachód słońca Wyspy płoną w płynącym pochodzie panując nad kremowo-zielonym morzem. Wyspy w ogniu! Wyspy jak pochodnie! Wyspy w triumfalnym pochodzie! W głębi błyska ciemny las podstępny, zazdrosny – egzaltowany, stojący w szeregu, triumf za triumfem… nieszczęsne pasma lasu w bladej mgle schwytane, uniesione – łączące się z majestatem. Gloria! Triumf! Klęczące, lwie … Przeczytaj wiersz
Po całym dniu pisania wierszy Wychodzę popatrzeć na księżyc koło sosen. Daleko w lesie siadam przed sosną. Księżyc ma swoją werandę zwróconą twarzą do światła, Ale główna część jego domu jest w ciemnościach. tłumacznie Ryszard Mierzejewski
kto wie czy księżyc nie jest balonem, co ulatuje z rześkiego miasta w niebie, unosząc mnóstwo ładnych ludzi? (i gdybyśmy ty i ja mogli wsiąść do niego, gdyby ci ludzie zabrali mnie i ciebie do swego balonu, to wtedy wzlecielibyśmy wraz z wszystkimi ładnymi ludźmi wyżej niż domy i wieże i chmury: lecielibyśmy szybując coraz … Przeczytaj wiersz
Są jedni, którzy wiecznie za czymś gonią, Za jakąś marą szczęścia nadpowietrzną, W próżnej gonitwie siły swoje trwonią, Lecz żyją walką serdeczną. I całą kolej złudzeń i zawodów Przechodzą razem z rozkoszą i trwogą, I wszystkie kwiaty zrywają z ogrodów, I depczą pod swoją nogą. Są inni, którzy płyną bez oporu Na fali życia unoszeni … Przeczytaj wiersz
Stałem na Wielkim Murze w październikowym wietrze. Kamień miał zmarszczki jak twarze starców. Niebo na wskroś było zamiecione przez wichurę. Krzewy szarpały się i wyrywały z korzeni. Drogi ciągnęły się między górskimi pasmami co spalone leżały pod szarym dymem. Myślałem o burzowych nocach, które pozostawiają przełamane stada wędrownych ptaków wokół muru. Myślałem o milionach ludzkiego … Przeczytaj wiersz
Przychodzę z prerii szumiących zbożem, z gór purpurowych poranków i doliny niebieskich wieczorów, z miast, ulic, rzek, wysokopiennych lasów – pochylam się nad maszyną do pisania i rzucam na papier chrapliwy śmiech Chicago. Dajcie mi dziesięć tysięcy arkuszy papieru: mam kieszenie pełne ludzkich losów, mam wschód słońca miłości, noc gniewu, mam deszcz i wiatr na … Przeczytaj wiersz
Słońce zgasło. O, jakże zwinne są i młode Zmierzchy czerwca, nim w północ głuchą się przesilą! Po wargach twoich dłonią, kształt czującą, wiodę, Jak po koralach, morzu wydartych przed chwilą… Spleć stopy, przymknij oczy – i nazwij to cudem, Żeśmy razem, dalecy od dziennego znoju! Jakże łatwo zwiać szczęście, z takim oto trudem Rozniecone w … Przeczytaj wiersz
Drzewo męskie, On, myśliciel, wojownik, gotów być starym i odludkiem, drzewo Boga i szubienicy, kochany przez kruki, z liśćmi późnego lata, wyciętymi z zielonej skóry, nigdy dość zielony by ukryć swe sękate wypukłości, drzewo z pięściami, drzewo domagające się swoich scen, wybiera punkty widzenia krajobrazu, pagórki, wzgórza, szczyty, rozstaje, chce zarysować się w przestworzach współdziałając … Przeczytaj wiersz