Światło

Vilhelm Ekelund

Gdy wieczór w duszy niebo zasłania,
gdy ostatnie światło gwiazdy umyka
i dusza błąka się w podróży przeznaczenia,
i chce wrócić do domu, a w świecie
doczesnym domu już nie ma…

O, zbawcza obrono! O, wysoka
i jasna opoko z mrocznym szumem:
o słodka siło poza światłem,
święta piękności twego oka!

tłumaczenie Ryszard Mierzejewski

Twoja ocena
Vilhelm Ekelund

Wiersze popularnych poetów

List od czytelnika

Za dużo o śmierci, o cieniach. Napisz o życiu, o zwykłym dniu, o pragnieniu ładu.   Dzwonek szkolny może być wzorem umiarkowania, nawet erudycji.   Za dużo śmierci, zbyt wiele…

Panna Anna

Kiedy wieczór gaśnie I ustaje dzienny znój – Panna Anna właśnie Najwabniejszy wdziewa strój. Palce nurza smukłe W czarnoksiężkiej skrzyni mrok, I wyciąga kukłe, Co ma w nic utkwiony wzrok….

bączek

Rybak nad brzegiem dna bije swoją matkę pozwól mi patrzeć na niego bez wstępnego owijania się prześcieradłem, bez wracania do kropli bursztynu w której zamknięte ulice chowasz jak komentarze kierunku…