Czyje to okno? Bo czyj dom wiem. We śnie wiem. Jeśli zbudzę się – to zapomnę. Jeśli skupię się – to odczytam z odległej tabliczki na furtce to nazwisko. Potwierdzenie. We śnie przypuszczam, że wiem. Ale czyje okno? Jedyne ujawnione żółtym mglistym światłem. We śnie odczuwam, że w tej chwili się tworzy tam wszechświat. Że … Przeczytaj wiersz
SHIT HAPPENS, tak się kończy napis na ścianie toalety męskiej. To jest najgorsze – chodzić w takim głodzie choć minimalnej poświaty – znajdować tylko tyle, ten napis w toalecie nocnej, tak to kotku wygląda i tak się to kończy.
Odłamki gliny na swetrze, butach, brwiach – jasne grudki, niejasne pochodzenie. Kiedyś to się wyjaśni. Wczoraj musiało się coś przydarzyć. Grudki gliny, pieniążek wypluty w porannym kaszlu.
Marcina Barana Nowa energia wstrząsa zabitymi. Znajdują sobie pracę, mieszkanie, kobietę. Ze ścian zdrapują farbę. Malują drzwi i okna. Wchodzą do łóżka i drżą. Ich kobiecie się zdaje, że oni są w niej, a oni drżą, po prostu. Pierwsze kopnięcie Oczywiście: sentymentalnych wynurzeń nie będzie. Za oknem Bestia, tramwaje jak czołgi. W twoim brzuchu pod … Przeczytaj wiersz
Z rozpalonego ogrodu do piwnicy: noc. Wszystko się zgadza: tu w piwnicy kwiaty już się zamknęły, liście zaszły czernią. Coś jest pod nocą, pod piwnicą, coś. Ostateczna dojrzałość.
* * * Cały pokój jest obwieszony Marcinami. Przynajmniej raz w tygodniu wieszam jednego Marcina. Mgła wisielcowa jest prawie tak gęsta, jak chmura papierosowego dymu. Ten – bo nie chciał. Tamten – bo nie umiał. Tamten – bo go zmęczyło. Tamten – bo nie wierzył. Obracają się w rytmie kłótni za ścianami i nic nie … Przeczytaj wiersz
To pewne: ten ptak – sroka próbuje mnie okrążyć i osaczyć, dzień w dzień zatacza coraz mniejsze kółka i skrzeczy: buddyzm, materializm, literatura, pieniądze, w imię Ojca i Syna, skrzeczy: odpowiedzialność, skrzeczy: wychowanie – i wszystko inne takie. Co to za światło, które można opowiedzieć, które ma regulamin? Co to za wierni, którym nie wystarczy … Przeczytaj wiersz
Nie hulała w dzień niedzielny. Na jedwabny strój weselny Zarabiała w noc i zrana, Przyśpiewując pieśń do wiana: „Chustę, szytą w ścieg, Białą niby śnieg, Wyhaftuję, podaruję, On mię za to pocałuje… Biały rąbek mój, Malowany strój! Moja kosa rozczesana, Ze swym miłym chodzę zrana… Szczęsna dola ta To matusia ma! Ździwią się sąsiadki puste, … Przeczytaj wiersz
Dzieckiem mię wzięłaś, przez rzeki i bory Na ręku niosłaś, siostrzyco Apolla. W spowiciu mgieł tych, co kryją rozdroże, W noc na mogile tuliłaś wśród pola. Z brzaskiem mi, chłopcu, wskazałaś ugory, Że są niczyje, szepcąc, jeno boże… A gdy na puszczy wróg mię gnębił skrycie, — Gryząc niewoli na obczyźnie pęta, Brałem ożywczy chrzest … Przeczytaj wiersz
Kiedy umrę, prochy moje Złóżcie na mogile, Pośród stepu szerokiego, W Ukrainie miłej: Niechaj widzę łany, pola, Dnieprowe urwiska, Niechaj słyszę, jak Dniepr huczy, Wre i pianą ciska! A gdy spłynie z Ukrainy Ku morzu krew wroga, — Wszystko rzucę i polecę Do samego Boga Na modlitwy. A póki co — Nie uznaję Boga! Pochowajcie … Przeczytaj wiersz
I. W Zaporożu grzmi armata, Przed panem Iwanem. Zaporożec w dawne lata Potrafił być panem. Panowali, zdobywali Swobodę i chwałę: Ledwie świadczą ich z oddali Kopce pozostałe. Oj! wysoko się wznosiły Na polu kurhany, Gdzie legł Kozak do mogiły W kitajkę przybrany. A mogiła kształtem wzgórza Aż obłoki bodzie, Wiatrom żale swe wynurza, Szepce o … Przeczytaj wiersz
Rzeka ciągle, choć powoli, Wpada w sine morze; Szuka Kozak swojej doli, A znaleźć nie może. Szedł, gdzie wicher go powionie, Gdzie poniosą oczy, Rozgrało się serce w łonie, Szeptał duch proroczy: Poco gonisz się za marą, Gdzie cię oczy wiodą? Rzucasz ojca, matkę starą I dziewczynę młodą. W cudzej stronie — cudzy wszędzie Wiarą … Przeczytaj wiersz
Po dąbrowie wicher wyje I pędzi przez pole, Aż do samej ziemi schyla Przydrożną topolę. Pień wysoki, liść szeroki Darmo zielenieje, Wokół pole jak bezbrzeżne Morze błękitnieje. Przejdzie czumak, popatrzy się I głowę pochyli; Rankiem czaban z fujareczką Siądzie na mogile, Rzuci okiem — taka pustka, Że aż serce boli: Ni krzewiny prócz jedynej, Samotnej … Przeczytaj wiersz
Gdyśmy byli kozakami, Unii nie było Z wolnymi braćmi Polakami Wolno się nam żyło. Kwitnęły stepy nam wesoło, Kwitły sady nasze, Niby lilie w około, Tak to, bracie Lasze. Dumne były matki nasze, Bo wolnych rodziły. Tak, mieliśmy, bracie Lasze I wolność i siły. Ale oto w imię Boga Przyszli Jezuici, Zapalona chata droga, A … Przeczytaj wiersz
W wielkanocny dzień na słomie, Złotej w blasku słońca, Dzieci bawią się w pisanki, Chełpiąc się bez końca Z upominków; ten na święta Z listwą wdział koszulkę, Ta dostała kraśną wstążkę, Ta jedwabiu szpulkę, Tamten czapkę barankową, Z końskiej skóry butki, Inny guńkę… Jeden tylko Dzieciak wciąż cichutki — To sierotka. Siedzi sobie, Chowa twarz … Przeczytaj wiersz
Młodości złotej i bezcennej Nie płaczę nigdy: Niczyj żal Nie płacze doli — bezpromiennej… Lecz serce skrwawi ni to stal, A duszę zroszą łzy tułacze, Gdy, wlokąc się przez wieś, zobaczę Małego chłopca, co jak liść, Jak zwiana z wierzby puchów kiść Samiutki, w prochu gdzieś pod płotem W łachmanach tkwi, zszarganych błotem. Ach, wtedy … Przeczytaj wiersz
wydarza się i czujemy się w obowiązku udawać, że nie u nas. to — nie wiedzieć czemu nie nazywane po imieniu, postępujące jak wada wzroku i nie do przerwania jak nieustająca nowenna, w czasie której wyjście z kościoła jest nie tylko profanacją, jest towarzyskim samobójstwem. coś jak odwieczny dylemat wykreślania z notesu aktualnych numerów do … Przeczytaj wiersz
W takie dni już tylko herbata liptona nad tomikami bohdana zadury, albo poprawianie dykcji przed brązowym lustrem. na przystanku smarkanie wprost do kosza z przytrzymaniem jednej dziurki, i po czesku odwracanie numerów autobusów i tak jadących w jedno i to samo miejsce. już tylko umywanie rąk od wszystkich ważnych i nieważnych, od przegranych naszych bitew, … Przeczytaj wiersz
Wieku, płodnego w cuda i dziwy, Mówią, że Babia tak się wzdęła góra, Iż wszelki na świecie duch żywy I cała nawet zlękła się natura. Strasznego nazbyt coś miała porodzić. Gdy już zaczęła pora nadchodzić, Ogromnym stękiem jawiła swe bole. Wstrząsły się lasy i poblizkie pole, Uwięzły w swych brzegach rzeki, Wszystkie pagórki, wszystkie okolice … Przeczytaj wiersz
Onego czasu, gdy Sędzioły zmiatał i odmładzał trawy, Gdy poczynało karmy brakować w stodole, Poszły bydlęta żywić się na pole. Pewny wilk także wtedy spacyjerem chodził, Który się całą zimę rozmyślaniem bawił, Wielki post wiernie odprawił, Przez co się wielce wygłodził. Po zejściu więc skorupy bieżąc koło błonia, Ujrzał na czarny korzeń puszczonego konia. Co … Przeczytaj wiersz
Zazdrości naszej godne twe chwile, Wieśniaku, który, lepszym wyborem, W odległych włościach bawisz się mile, Z niwą, sadami, łąką i borem. Tam, wolen troski, w myślach swobodny, Wdzięczniejszą rzeczy oglądasz postać, Tam łatwo toczy dowcip twój płodny Rymy w pamięci mające zostać. Cieniowe góry i łyse skały, A niecierpliwym pyszne potokiem, Jeśli chcesz, by ci … Przeczytaj wiersz