JESTEŚ

Agnieszka Wolny-Hamkało

igłą magnetyczną, kierującą ruchem skrzyżowań,
a to zawsze piękny widok, choć boli brzuch od tej wiosny
i szlag trafia stabilność i „rozsądeczek”, bo podniecające pyszczki
wypuszczają wierzby i ktoś komuś zawdzięcza cztery piękne zdania,
a ktoś stare wina i całe sarny, i nacieki katedr — to z miłości
czujemy żelazne kaski na głowach (najwięcej jest o tym
w dziewiątym tomie Żałoby). Tak to jest: miało świecić słońce,
miał być wiatr, a tylko wysłuchujemy zwierzeń podmiotu,
chociaż nikt już nie wierzy w emocje, które wywołuje
człowiek zapalający lampiony, nawet w takiej ciemnicy,
że nie widać już uszu psa, że tylko po zapachu cebuli
można rozpoznać drogę do przyjemności.

Twoja ocena
Agnieszka Wolny-Hamkało

Wiersze popularnych poetów

A MY

Wiesz, twoje pomysły są zbyt dobre, żeby wprowadzać je w życie, więc powiedz wyraźnie, jeśli serio lubisz eskalację roszczeń: piwo z musztardówki, zbliżenie na skórę Gertrudy, ten słynny telefon Hamleta…

NOWENNA W STANISZOWIE

Tak, Inga i Greta by mogły wymodlić te kilka ze słońca zrobionych dni, na kąpiel w Świtezi, czcze selfie wśród ostów, śmierć w konwencji spa. Tymczasem idź wolno na basen,…

Frau

Serce śpi duszy źle A rozsądek gdzieś po kątach cieszy się Zimna krew szybko wre Kiedy ja po polsku a on wcale nie Ich libe dich so blau Und du…