Dziewięć minut i zdjęcie Becketta

Tomasz Pułka

– A od czego się zazwyczaj ginie?
– Od życia.

                          Maciej Raś

 

wstydzę się kształtu ostatecznego
wiersza którego podprowadzony
początek rozciągnie nas między
rzeką a skarpą przez którą
skakałeś tylko spodenki
i okulary reszta jest chyba
pustym oddechem tą właśnie
niewielką szramą na płucach
bo czy można inaczej nazwać
rozłożoną po pokoju smugę
czerwieni czerwieni czerwieni

Zapach, płacz, poziomki. Obojętnie z której strony
podejdziesz, płuca i tak nie nadążą. Za każdym
wschodzącym kwiatem ciągną się niteczki wgłąb

warg, gdzie każda gwiazda oznacza przypis do snu.
Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek powiesz, będą
puste pokoje i rozsypana sól. Czy można wobec

świała próbować zlać ból na jawę? Tu jeszcze jest
kra, jeszcze idę na palcach, ale tylko mgnienie,
zapach, płacz, poziomki. Żagle i chłód.

Pośród wrzasków, ale zawsze zamknięty.

Twoja ocena
Tomasz Pułka

Wiersze popularnych poetów

wtorek

Też chciałabym siedzieć w nowiutkim dwupoziomowym apartamencie z widokiem na logo pepsi-coli po drugiej stronie rzeki i czytać książki Elaine Pagels o początkach chrześcijaństwa. Tymczasem muszę czekać na facetów, którzy…

Miłość

O nieba płynnych pogód, o ptaki, o natchnienia. Nie wydeptana ziemia, nie wyśpiewane Bogu te drzewa, te kaskady iskier, ten oddech nieba, w ramionach jak w kolebach zamknięty. Jak cokoły…

Święty Józef

Ze wszystkich świętych katolickich najbardziej lubię Józefa bo to nie był żaden masochista ani inny zboczeniec tylko fachowiec zawsze z tą siekierą bez siekiery chyba się czuł jakby miał ramię…