Znasz-li ten kraj, gdzie kwitną Nad grobami piołuny, Gdzie niebo twarz błękitną W szare kryje całuny? Gdzie pola kośćmi siane – Las szumi pieśń cmentarną, Rzeki, łzami wezbrane, Przez ziemię płyną czarną? Kraj ten smutny, ubogi, Ciągnie serca tułacze… On nad wszystko nam drogi – My z nim – on z nami płacze!
Jeżeli spokój zachowasz, choćby go stracili Ubodzy duchem, ciebie oskarżając; Jeżeli wierzysz w siebie, gdy inni zwątpili, Na ich niepewność jednak pozwalając. Jeżeli czekać zdołasz, nie czując zmęczenia, Samemu nie kłamiesz, chociaż fałsz panuje, Lub nienawiścią otoczon, nie dasz jej wstąpienia, Lecz mędrca świętego pozy nie przyjmujesz. Jeżeli masz marzenia, nie czyniąc ich panem, Jeżeli … Przeczytaj wiersz
JAM PANI ODDALONYCH, ODWIECZNYCH OGRODÓW, GDZIE OBOK RÓŻ CYPRYSY STOJĄ ZAMYŚLONE; OTWIERAM TWOJE OKNA, ZBYT DŁUGO ZAMKNIONE, NA RADOŚĆ TCHNIEŃ WIOSENNYCH I SŁONECZNYCH WSCHODÓW. I UTRACONA NIEGDYŚ DLA CIEBIE PRZEDWCZEŚNIE, UMIEM ZAWSZE ODGADNĄĆ (O SERCE PAMIĘTNE!) CIAŁ NAGICH I PRZECZYSTYCH OBJAWIENIA SMĘTNE, I GRZECHY POŚRÓD MROKÓW SKRYWANE BOLEŚNIE. DLATEGO WSTAŃ, O BIEDNY, Z PRZEPAŚCI TĘSKNOTY! … Przeczytaj wiersz
Ojców to naszych obyczaj prastary, Polskiego kraju maluje dostatek, Symbol braterstwa, miłości i wiary; Święty opłatek. Dawniej po dworach chadzali kwestarze – Przy nich katechizm powtarzały dziatki, I z Bożym słowem przynosili w darze Białe opłatki. Lecz świat dzisiejszy, który w nic nie wierzy, Co nie jest złotem, bogactwem, dostatkiem, Co – Boże odpuść – … Przeczytaj wiersz
Słodka nas miłość łechce z początku, Póki nie dojdzie do swego szczątku; I im kto bardziej kwapić się zechce, Tym bardziej łechce. Ale cóż po tym, gdy ta jej sprawa Żałosny wrychłe koniec podawa? A po słodyczach, przy swoim kresie, Gorżkości niesie? Z weselem Wenus nam się nawija, Ale na smutku jej radość mija: Przychodzi … Przeczytaj wiersz
Jakieś się nabożeństwo w górach uroczyste Gotuje, szmery biegną ciche poprzez wrzosy, Jodła z mgły nocnej czesze rozplecione kosy I wyłania wierzchołek nad opary mgliste. Noc pierzcha, świtu błyski pełzają faliste Po szczytach, uciszając nocnych świerszczów głosy, Mchy i trawy się myją w szklanych kroplach rosy, By do chramu przyrody wejść świątecznie czyste. Cud się … Przeczytaj wiersz
Już też i ja orzę, I my ludzie i wy ptaszki, Wszystko dzieci Boże. Człowiek w polu gospodarno Pracować się sili, Ptaszek bierze swoje ziarno Z zimowych badyli. Tyś skowronku, mój towarzysz, Choć w nierównej doli, O kochaniu tylko marzysz Twemu sercu gwoli. Tyś szczęśliwy i wesoły; Gdy jutrznia poranna, Lecisz w górę, by z … Przeczytaj wiersz
On natchniony i młody był, ich nie policzyłby nikt; On im dodawał pieśnią sił, śpiewał że blisko już świt. Świec tysiące palili mu, znad głów podnosił się dym; Śpiewał, że czas by runął mur… Oni śpiewali wraz z nim: Wyrwij murom zęby krat! Zerwij kajdany, połam bat! A mury runą, runą, runą I pogrzebią stary … Przeczytaj wiersz
Konik polny, co swój cały Wpośród lata czas prześpiewał, Tak był na zimę zgłodniały, Że tylko wiatr nim powiewał. Żeby też odrobina jaka Z muchy lub robaka — Nic zgoła! A więc idzie, płacze, woła, U skrzętnej mrówki kołace: „Pożycz, jej! pożycz — powiada — „Kilka ziarnek dla sąsiada! „Jakem konik, tak zapłacę, „By tylko … Przeczytaj wiersz
Idź ty, nędzarzu nad żywe Paktole, Gdzie Absynt w strugi wytryska płomienne! Ich moc letejska wszystkie twe niedole Pchnie w swych opałów przepaści bezdenne. Ty, coś ogromem trudu równy pszczole, Którego ramię od młota niezmienne, Któremu gorzki spływa pot po czole, Idź i pij absynt! W jego czarów kole Zapomnisz życie swe nędzą brzemienne I … Przeczytaj wiersz
Wiem, Panie, jedną miłość dałeś, a tak różną, Że ją godzę w mym sercu i łączę na próżno. W jednej oczy, jak gwiazdy w przesterzeniach zatapiam, W oczach drugiej swe serce i kruszęi stapiam. I jak w kocioł pęknięty w nie bijąc na przemian, Z akordów niebo tworzę i żądzy ocean, Błękity jedną serca nachylam … Przeczytaj wiersz
Aniele! pójdę za tobą, Matkę i ojca zostawię, I brata, z którym się bawię, Nic a nic nie wezmę z sobą. Zostawię ogródek, drzewa I naszą cichą izdebkę, Moją plecioną kolebkę, Przy której matka mi śpiewa, Siostrę w pieluszkach malutką, Co jeszcze mówić nie może, Kij z dziadkiem z kościaną bródką, Na którym jeżdżę po … Przeczytaj wiersz
Pytasz, co w moim życiu z wszystkich rzecz główną, Powiem ci: śmierć i miłość – obydwie zarówno. Jednej oczu się czarnych, drugiej – modrych boję. Te dwie są me miłości i dwie śmierci moje. Przez niebo rozgwieżdżone, wpośród nocy czarnej, To one pędzą wicher międzyplanetarny, Ten wicher, co dął w ziemię, a ludzkość wydała, Na … Przeczytaj wiersz
Oto mej duszy świątynia – z czarnych, jak miłość, marmurów, gdziem lud spiżowych posągów zaklął nad głębią rozpaczy. Niech wicher morski gra, niech strąca lwów – Poskramiaczy w płynny wulkanów żar – w ogniowy pałac Ahurów. u napowietrzny most z bolesnych krwawych stygmatów między górami na morzu, jakoby nici pajęcze – i tu Cię będę … Przeczytaj wiersz
I. Któżby o Boże! wytrwał na tej ziemi, Któżby potrafił swym losom wydalać, Gdyby się z troski, łzy i rany swemi, Nie mógł do Ciebie odwołać? Dajesz przyjaciół w dniach szczęścia i chwały, Lecz z przyjściem nieszczęść znikają niewrotnie, I ten, któremu same łzy zostały, Musi je wylać samotnie. Ty jeden wszystko Twoją goisz dłonią, … Przeczytaj wiersz
Nie zawsze strzały Kupido zawodzi, Czasem tuk złoży i bez broni chodzi I gospodarskiej pilnując pogody, Gracuje z trawy pafijskie ogrody. W ogrodzie jego zioła są nadzieje, Chwast – obietnice, które wiatr rozwieje, Męczeństwa, posty są suche gałęzi, Labirynt – pęta, w których swoje więzi, Niewola – kwiatkiem, owocem jest szkoda, Fontaną – oczy i … Przeczytaj wiersz
Piękna niech będzie twej miłości zdrada, Jeśli mnie zdradzisz. Niechaj twój kochanek Nie będzie w masce, gdy pod dom się skrada, Niech bluszczów nie rwie w podróży na ganek. Tak czyni złodziej lub w komedii lichej Kochanek w spełzłym płaszczu Almawiwa, Tak u Boccaccia wędrowały mnichy, Lecz miłość płaszczem twarzy nie zakrywa. Niech przyjdzie do … Przeczytaj wiersz
Kiedym był mały, przed laty, Kochałem wiśniowe kwiaty, Kwiaty kochałem wiśniowe, Śniegiem lecące na głowę. Kiedy przejrzały me oczy, Gwiazdy kochałem w przeźroczy I była dusza ma rada Tej gwieździe, co z nieba spada. A kiedym ujrzał cierpienie, Gwiazd złotych nie miałem w cenie, Chłopięcą miałem zabawę, Na łzy się wciąż patrząc krwawe. O śmieszna … Przeczytaj wiersz
Słowa nasze, nawet co ważniejsze słowo ściera się w użyciu, jak ubiór, co sparciał. Chcę, by zajaśniało na nowo najdostojniejsze ze słów – partia. Jednostka! Co komu po niej?! Jednostki głosik cieńszy od pisku. Do kogo dojdzie? – ledwie do żony! I to, jeżeli pochyli się blisko. Partia – to głosów jeden poryw – zbity … Przeczytaj wiersz
ani dnia bez kreski? ani mru mru. na palcach, przez przedpokój do sedna. i w sedno, z dna wyjmując karteczkę. chowając ręce w kieszenie, prosząc o język który zbawi i bawiąc się nauczy.
Samotność, ogromna perła samotności, w niej się ukryłam. Przestrzeń, która się rozprzestrzenia, w niej ogromnieję. Cisza, źródło głosów. Nieruchomość, matka ruchu. Jestem sama. Jestem sama, a więc jestem niczym. Co za szczęście. Jestem niczym, a więc mogę być wszystkim. Egzystencja bez esencji, esencja bez egzystencji, wolność. Jestem czysta jak to, czego nie ma, bezpieczna jak … Przeczytaj wiersz