kieszenie pełne drobnych wspomnień i cieni znad zatoki surowe wschody słońca pamiętają żółte sukienki od kiedy mur porósł bluszczem gram z przeszłością w ciemno chodzę po ścianach jak pająk zastawiam wnyki na ciszę aromat pieczonych kołaczy wysysa łzy z resztek tiulu malachitowe światło rozpływa się w oceanie
trzymałam go przez pół minuty we wrzącej wodzie następnie wsunęłam srebrne ostrze w rozpaloną głowę i zdjęłam skalp resztę ofiary pokroiłam w kostkę znieczuliłam szczyptą soli z ulgą zmyłam z rąk krwawy dowód zbrodni uwielbiam pomidory
Niechaj tam inni księgi piszą. Nawet niechaj im sława dźwięczy jak wieża studzwonna, ja ksiąg pisać nie umiem, a nie dbam o sławę – serwus, madonna. Przecie nie dla mnie spokój ksiąg lśniacych wysoko i wiosna też nie dla mnie, słońce i ruń wonna, tylko noc, noc deszczowa i wiatr, i alkohol- serwus, madonna. Byli … Przeczytaj wiersz
Spójrz na te wspaniałe chmury, na ich szczyty w oddali, dumne, unoszą się, lśniąc tak białe, jak biały jest śnieg! Szybują cicho przed siebie, aby spokojnie zakończyć bieg. Powoli rozpuszczają się w ulewie chłodnych kropli. Majestatyczne chmury – poprzez życie i umieranie płyną przed siebie w słonecznym blasku promiennym, bez skrytego niepokoju w eterze klarownie … Przeczytaj wiersz
Łzy? Płaczemy w ciemnym przedpokoju, W którym nikt kandelabra nie zapalił; Płaczemy o tym, że na sąsiednim dachu Śnieg się stopił. Płaczemy o młodych, o wiosennych brzozach, O niemilknącym dzwonie w cieniu, Płaczemy jak dzieci, o wszystkich odgłosach W majowym dniu. Drogę łzami tylko oznaczamy W urzeczonym świecie, nie znaczonym losami.. I nad zmarzniętym kotkiem … Przeczytaj wiersz
XXXIII Dziś, dziś do smutnej tej krainy, Gdzie brzmiała ongi pieśń Miłości Wyrozumiale zabłądzimy W imię minione serdeczności, Nie smutni, że wesołą była Miłość, choć tak się nam skończyła. W czerwono-żółtym stroju ptaszek Wciąż drzewo, drzewo opukuje, A wokół samotności naszej Wietrzyk wesoło pogwizduje. Liście – cóż, żaden z nich nie wzdycha, Gdy je zabiera … Przeczytaj wiersz
Wszystkie mojej młodości nadzieje Odbieżały mnie w życiu powoli. Jeśli czasem łzę gorzką wyleję I zawołam, że serce mnie boli, Niechaj na mnie ten ciśnie kamieniem, Kto sam zawsze pewną stąpał nogą, Pod dźwiganem nie zgiął się brzemieniem, Nie zawołał, że zmęczył się drogą… Mnie zaczyna brakować tej siły I na usta skarga się wyrywa, … Przeczytaj wiersz
Gdy w piersi twej zbudzi się iskra boża I w płomień się rozdmucha, jak wschodząca zorza, Gdy w duszy twej tęsknota ci zajęczy Za wszystkim, co ze słońca i z tęczy; Jeżeli wtedy ogniem tym wielki i święty Zapragniesz rzucić się w życia odmęty, Z żywiołem się pieścić, ramieniem go pruć, Każdą jego kroplę przy … Przeczytaj wiersz
Jeśli gdzieś są ogrody które nie gniją Jeśli gdzieś są takie ogrody Jeśli gdzieś są trawy zorzy niegasnącej Jeśli gdzieś są takie trawy Jeśli gdzieś są kwiaty w których nie ma śmierci Jeśli gdzieś są takie trawy To zaprowadźcie mnie do nich Zaprowadźcie do miejsc płonących
Oto jest człowiek szczęśliwy o tępym wykrzywionym pysku chciwie wpatrzonym w niebo Oto jest człowiek szczęśliwy o oczach obżartej krowy poganianej metalowym batem Oto jest człowiek szczęśliwy rechocący nad swoim jarmarkiem sepleniący o jego czystości O jego znaczeniu i moralności o jego wolności i przyszłości bo nie zna pokory i nicości bo nie wie nic … Przeczytaj wiersz
Gołębico, piękna moja, Nie spoczywaj, nie spoczywaj! To rosa nocy okrywa I wargi, I oczy moje. Wiatr wonny muzykę przędzie, Która jak westchnienie spływa: Nie spoczywaj, nie spoczywaj, Gołębico, piękna moja! Czekam pod drzewem cedrowym, Siostro moja, miłośnico. Dla piersi twej, gołębico, Pierś moja dziś będzie łożem. A blada rosa okrywa Jak zasłona głowę moją. … Przeczytaj wiersz
Milcząc czesze włosy, Długie włosy swoje Milcząc, lecz jak wdzięcznie Śliczne minki stroi. Słońce już na trawę I liść wierzby padło, A ona wciąż czesze długie włosy swoje i zerka w zwierciadło. Błagam nie rozczesuj Długich włosów swoich, Czarownica także Różne minki stroi. Kochanek iść może Lub zostać niechętnie; Tak piękna, tak śliczne minki stroi: … Przeczytaj wiersz
Byśmy leżeli W sosnowym borze, W cieniu głębokim, W południa porze. Słodko byłoby Leżeć, całować, W bór się sosnowy Jak w kościół schować. Twój pocałunek Też byłby słodszy A miękka burza To twoje włosy. Ach, odejdź ze mną W południa porze, Pójdźmy, by skryć się W sosnowym borze. tłumaczenie Maciej Słomczyński
Piał kogucik: kukuryku! Wstawaj rano, mój chłopczyku! — A chłopczyk się ze snu budzi, Patrzy… dużo chodzi ludzi; Więc się szybko zrywa z łóżka, By nie uszedł za leniuszka, I rzekł: „Za twe kukuryku, Dziękuję ci, koguciku.”
Kłamliwa przemoc nieraz na niewinnych Rzuca potwarstwo, aby ich poniżyć, Lecz kiedy nadmie się występkiem, pada I ginie, zacnych bowiem Bóg ratuje. Zaświadczy o tym w jaskini lwów Daniel, A też Zuzanny pomsta na złych starcach. Zawierzcie cnocie: w najdzikszej topieli Nie tonie, choć się jak rozbitek miota.
Piana, bełkot, krzyczący derwisze, Korowody pogrzebów i wrzaw, Ale niżej — zbliż usta do ciszy — Fala życia, jak ciepły wzrost traw. Nagle wstrząśnie i zrzuci z nas stroje Noc wiosenna, wieczorny wiatr… I idziemy przez puste pokoje Pod stropami zgaszonych lat. Stary czas za sypialni zasłoną Jak w świeczniku wstawiono w nas, W ręce … Przeczytaj wiersz
Nocy, kochanko! Usta ogniem rozszalałe, Jak zwierzę dzikie, wpijam w twe biodra przegibne! Wtul mnie w twe piersi zimne, nagie piersi białe, Wsącz w wargi me całunków twych jady niechybne! Ostrą jak miecz rozpustą przeszyj ciało moje! Męką rozkrzyżowana na gwiazdach tęsknota Kona w męce! O, wpleć mnie w swoich ramion zwoje, Napój choć gąbką … Przeczytaj wiersz
Znowu! Przyjdź, daj, przekaż mi wszystkie moce twoje! Z dala, w mózg pękający nisko tchnie jej słowo Nędzą poddania, okrutnym spokojem, Grozę jej łagodząc jak wobec duszy wybranej. Dość już, cicha miłości! Zgubo moja! Oślep mnie twą ciemną bliskością, O miej litość, ukochany wrogu mej woli! Trwoży mnie zimne dotknięcie, którego znieść nie mogę. Sącz … Przeczytaj wiersz
Gdy na sen śmierci będę tulił oczy, Niech mi zawodzą wichry pieśń pokutną… Jesienne niebo, jak całunu płótno Niechaj nademną bezmiar swój roztoczy… Nigdy mi szczęścia nie lśnił blask uroczy I życie męką było mi okrutną… Jak ono smutne, niech śmierć będzie smutną… Jesienny wieczór niech zapada mglisty I niech mnie wichrów kołyszą poświsty, Gdy … Przeczytaj wiersz
Poezja ziemi nigdy nie zaginie: Gdy ptakom blasków jesiennych ulewa Każe się schronić w lubym cieniu drzewa, Śród żywopłotu pieśń z pokosów płynie: To konik polny wodzi rej w drużynie Piewców!… bez końca w śpiewie tym rozbrzmiewa Rozkosz i radość; nawet gdy omdlewa Z uciech – spoczynek trawa da jedynie. O tak! Poezja ziemi nie … Przeczytaj wiersz
Jeżeli w barwach masz myśli osnowę, I od barw mowa tajemnicza płonie; Jeżeli zazdrość żółte nosi skronie, W zielony stroi liść nadzieja skronie. Przyjm, luba bukiet przeze mnie uwity ! On w barwy lśni się, jak poranne świty I me uczucia wszystkie opowie szczerze, Bo miłość moja, pamięć i cierpienie, Nadzieję jasną i sławy promienie, … Przeczytaj wiersz